Hallo , mijn moeder is alcoholist en ik vraag haar al 2jaar om te stoppen ( ouders zijn gescheiden) ze drinkt voornamelijk savonds veel , als ik zie dat ze der eerste glaasje pakt wordt ik van binnen heel boos en verdrietig meestal wil ik dat er meteen uitgooien maar houdt ik me in want als ik in discussie ga met haar derover wordt t een ruzie en eindigt t pas savonds laat en als dat t geval is hebben we flinken ruzie en komen er gevechten , als mijn moeder dronken is doet ze heel raar en en zijn der ogen zo groot en reageert anders en loopt een beetje wankelend , ik vindt t echt heel kut en vervelend want ik voel me ook niet echt thuis ofzo , ze kan heel goed overweg met me broertje en hun hebben savonds veel lol , alleen ik dan niet en daar wordt ik ook heel erg verdrietig van .....heeft iemand ervaring of tips voor mij .....

Hoi allemaal, ik kan niet zo goed overweg met mijn stiefmoeder. Ze wordt heel snel boos en ergert zich o.a. aan het feit dat ik nogal stil ben. Mijn vader zegt dat mijn stiefmoeder zo doet omdat ze een heel andere familierelatie is gewend, en dat ik me daarom aan haar moet aanpassen. Meestal gaat het wel prima, maar een aantal maanden geleden gaf ze me een soort preek over hoe ze vindt dat mijn moeder “te soft” is en mij daarom slecht had opgevoed. Ze zei dat ze vondt dat zij zelf haar dochter veel beter had opgevoed, en dat haar dochter veel zelfstandiger is, terwijl ik en mijn oudere broer “nog van alles moeten leren”. Mijn broer en vader zaten hier gewoon bij, maar zeiden of deden niks. Op dat moment liet ik het maar een beetje gebeuren, maar nu denk ik er steeds aan, en ik heb er de afgeopen maand constant paniekaanvallen over, en telkens als ik er aan denk ben ik de rest van de dag verdrietig. Ik ben daardoor ook steeds stiller geworden rond mijn stiefmoeder. Ik kan het er eigenlijk met niemand over hebben. Mijn broer en vader zijn totaal niet goed met zulke gesprekken, en ik ga het natuurlijk ook niet tegen mijn moeder zelf vertellen, omdat ik weet dat zij er enorm verdrietig van zou worden, en ik heb geen andere familieleden of vrienden waar ik echt ‘close’ mee ben. Tegelijkertijd kan ik er ook echt niet zelf mee blijven rondlopen. Heeft iemand advies?? Dankje!

Wat moet ik doen als ik van mn papa niet naar mama mag en hij had beloofd dat het altijd mocht?

Mijn ouders gaan uit elkaar, en ik weet niet wat ik er mee moet.. De hond moet daardoor weg want als ik bij papa ben moet mama hard werken en andersom... We wonen nu nog bij elkaar.. Maar papa en ik proberen mama oer te halen o het toch nog ff te proberen.. ( het was mama's keuze, ze zegt dat de liefde bij haar over is.. Maar papa is nog steeds gek op haar zegt hij..) Maar mijn vraag is dus... Wat moet ik doen.. Hoe gaat het als papa en mama uit elkaar gaan.. Ik heb zoveel vragen.. en ik vind het ook echt stom... (Soms huil ik op school want thuis wil ik mijn vader niet verdrietig maken met mijn verdriet... En ik heb ook nog een zusje van 1,5 die snapt het dan ook weer niet... En op school probeer ik het ook weg te stoppen.. Want ik wil niet dat anderen zich zorgen maken om mij...) en Maar ik ben alleen wel bang dat papa helemaal kapot gaat omdat ik daar zoveel verhalen van hoor.. Ik snap het gewoon niet! Heeft iemand misschien tips? :( Tips zouden erg welkom zijn nu... Groetjes  verwarde Anoniem :( :)

Lieve allemaal, Als eerst wil ik iets zeggen en ik heb een vraag:) Ik wil jullie (buddy's en organisatie) allemaal heel erg bedanken dat jullie dit doen. Dat jullie klaarstaan voor kinderen met gescheiden ouders. Zowel met het chatten in de Buddyapp, maar ook op het forum. Ik heb zelf heel erg veel aan mij Buddy. Eindelijk voel ik me écht begrepen en het doet mij veel als ze bijvoorbeeld simpel vraagt hoe mijn dag was! Ook stel ik soms een vraag op het forum en deze word echt snel beantwoord. Ik vind het erg fijn om advies te krijgen van mensen die eigenlijk al verder in het proces zitten. (Ik heb geen idee hoe ik het anders moet omschrijven). En ik denk dat ik wel voor meer kinderen mag praten. Dus vanaf mij kant heel erg bedankt! Jullie mogen echt trots zijn op jezelf:) Mijn vraag: Ik heb gisteren te horen gekregen dat mijn vader aan het daten is... Hij is dus op zoek naar een nieuwe vriendin/vrouw. Ik gun hem de liefde en het geluk, maar ik vind het heel lastig om hier mee om te gaan merk ik. Omdat ik nu in een zware periode zit en graag steun heb van mijn vader. Ook heb ik absoluut geen goede ervaring met mijn stiefvader . Dit alles maakt dat ik het erg lastig vind. Heeft iemand tips hoe ik hiermee om kan gaan? Liefs, Rachel

Hallo ik ben lotte en ik vind het moeilijk om te wisselen van mijn moeder naar mijn vader. Dan heb ik het gevoel dat ik mijn moeder moet vergeten en in de steek moet laten. Heeft er iemand tips?

ik en mijn zus haden heel feel ruzie maar dat gaat steeds beter maar afentu heben we ruzie heeft iemand tips

ik vind het moeilijk als ik moet wisselen en dan ga ik huilen heeft iemand tips

Hey! Mijn vader is heel erg gevoelig en huilt soms ook waardoor ik me ook slecht voel. Hij heeft ook iemand die hij leuk vind, maar zij ziet mijn vader als een hele goeie vriend. Mijn vader gaat daar soms raar over doen waardoor hij haar niet meer wilt zien en gaat daardoor gaat huilen of dat hij zich gewoon verdrietig voelt. Soms gaat hij ook met mij praten alsof ik zijn therapeut ben. Dat vind ik dus nooit leuk. Ik een halfbroer en twee halfzussen. Mijn halfbroer heeft hetzelfde meegemaakt als mij, maar hij heeft helaas geen tijd om te praten. Ik vind het heel lastig om tegen mijn vader te zeggen dat hij het niet met zulke dingen over moet hebben met mij. Ik heb het tegen mijn moeder gezegd, maar hij doet het soms toch. Ik wil graag tips krijgen over hoe ik op een aardige mannier tegen mijn vader kan zeggen dat ik niet zijn therapeut ben en dat hij tegen een echte therapeut moet praten. Groetjes anoniempje

Mijn stiefmoeder heeft mij geslagen met een tas Ik heb dat tegen mijn moeder gezegd en nu ben ik bang om naar mijn vader te gaan