Ik vraag me af hoe het gaat worden tussen mijn ouders. Ik zit nu in het begin van een scheiding dat nog moet gebeuren. Ik ben de laatste tijd heel erg moe en niet lekker in mijn vel. Door dit situatie heb ik geen motivatie voor de dingen wat ik normaal wel leuk vind om te doen. Er gebeurt zo veel tussen mijn ouders en het begint voor mij moeilijk te worden. Ik wil me gewoon rustig voelen en blij worden in plaats van verdriet en vermoeiend zijn. Ik wil gelukkig worden maar door dit situatie gaat het lastig. Het is moeilijk om om te gaan dat 1 van mijn ouders al iemand anders heeft gevonden terwijl mijn ouders nog getrouwd zijn en nog moeten scheiden. Ik wil samen als familie gelukkig zijn en geen ruzie zoeken.

Mijn ouders zijn sinds begin dit jaar gescheiden. Ze hadden inprincipe een goede regeling afgesproken over wanneer ik bij wie ben. Maar in april is mijn vader doorgedraait, en is hij met spoed opgenomen geweest bij de crisisopvang van het ggz. Onder meer vanwege suïcidale gedachten, die hij in mijn bijzijn meerdere malen heeft uitgesproken. Ik ben daar heel erg van geschrokken en voel me niet meer veilig bij mijn vader. Ik ben toen uit zijn huis gehaald en naar mijn moeder gebracht. Sinds april woon ik volledig bij mijn moeder en dat voelt heel goed en vertrouwd. Maar door alles wat er bij en met mijn vader gebeurd is, wil ik voorlopig even niets meer met hem te maken hebben. Maar hij blijft maar contact zoeken en laat me niet met rust, om dit gebeuren te verwerken en een plekje te geven. Daardoor wordt ik steeds gefrustreerder, bozer, en geïrriteerder. Mijn vader vindt dat hij genezen is terwijl hij geen hulp heeft gehad. Maar nu ik het bij mij moeder zo fijn heb en me veilig voel, wil ik eigenlijk gewoon niet meer bij mijn vader wonen. Dat vindt mijn vader natuurlijk niet goed, maar ik kan hem maar niet duidelijk maken wat het met mij gedaan heeft. Ik maak me erge zorgen over mijn toekomst en dat ik heel erg ongelukkig word als ik bij m'n vader ben. Wat kan ik hieraan doen? Heeft iemand tips, ideeën of wellicht een oplossing?

Mijn moeder is heel lief, echt waar, maar soms praat ze vervelend over mn vader. Dan zegt ze dingen zoals ''ik probeer iedereen altijd tevreden te houden en ben daardoor te lief en anderen die dat weten maken daar gebruik van helaas''. En dit zegt ze vlak nadat ze dingen over mn vader zei dat met geld te maken heeft. Ik zeg dan natuurlijk niks, want ik heb geen zin in gedoe met mn moeder en ik wil zeker niet vervelend over mijn vader praten, maar dan zegt ze daarna dat ik het niet moet bespreken met mn vader (waar mn moeder en ik het dan net over hebben gehad). En ik weet dus niet wat ik moet doen wanneer ze dit doet. Zeg ik er op dat moment iets van? Of niet? (Mijn moeder voelt zich snel 'aangevallen' en gaat dan dingen zeggen zoals dat ze altijd alles voor iedereen doet enzo. en gaat zichzelf helemaal verdedigen terwijl ik het helemaal niet slecht bedoel en dan voel ik me weer schuldig dat ik iets heb gezegd.)

Ik wil zoo graag bij mijn moeder wonene dat is mijn droom ik leef door mijn moeder en alles maar vaders chillen alleen en moeders doen hun best voor kinderen 😩 ik wens dat ik bij mij moeder woon 😪🤧🤒😮‍💨😭😢😥😭😭

Je mag toch als je 12 jaar bent zelf kiezen waar je wilt wonen ??

Sinds dat ik te horen heb gekregen dat mijn ouders uit elkaar gaan, irriteer ik me aan alles wat ze zeggen. Maakt niet uit waar het over gaat, van alles word ik geïrriteerd maar ik weet niet zo goed waarom. Herkent iemand dit of weet iemand waar dit aan kan liggen?

Hoi mijn vader woont in Gelderland en ik met mijn moeder in Zuid-Holland ik wil bij me vader wonen maar dat wil me moeder niet wat moet ik doen?:(

Mijn vader is gek in zijn hooft waardoor die vaak dronken is en dat soort dingen daardoor zijn mijn ouders gescheiden en ik hoef niet naar papa maar nu lijkt het soms of het zelfde gebeurt bij mama. Ik heb het niet goed bij papa maar bij mama is het wel beter wat kan ik er aan doen voor mama ???

Hi, ik ben 15 jaar en ga na de vakantie naar de 4e (vwo). Mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden en ik heb altijd moetie gehad met beide kamers opgeruimd te houden. Schema: 1 week mama, 1 week papa ect. Sinds de middelbare is dit uit de hand gelopen en kan ik soms letterlijk niet de vloer zien. De laatste maand gaat het beter maar ik heb nog altijd overal kleren liggen en ben overzicht kwijt geraakt over wat waar ligt en of het schoon is. Ik heb van alles geprobeerd: alle kleren meenemen, alleen het hoogst nodige meenemen niks helpt. Hierdoor is het 'uit de koffer leven' voor mij erg aantrekkelijk omdat er dan niks in of uit een kast hoef te halen en er niks opgeruimd hoeft te worden. Ik wil graag van deze gewoonte af. Zijn er andere die dit probleem ook hebben: niet alles willen inpakken, uitpakken en opruimen elke keer weer? En hoe nemen jullie je kleren mee en hoe/waar bewaren jullie ze? Graag hoor ik jullie tips en tricks. Groetjes, Annika

Hoi, Aankomende september heb ik mijn diploma uitreiking (HBO). Mijn havo diploma uitreiking was een teleurstelling, mijn ouders zaten aan de andere kant van de zaal en hebben geen seconde contact gehad. Dit hebben ze ongeveer de laatste 7 jaar ook niet gehad. Ik kijk nu al tegen deze diploma uitreiking op, het idee dat ze weer aan de andere kant van de zaal zitten en ik dan moet kiezen. Jullie snappen het wel ;) Ik twijfel heel erg of ik ze vraag bij elkaar te zitten, met alle gevolgen van dien. Potentiële ruzie, ongemak, weigering (wat leidt tot extra grote teleurstelling bij mij). Daarnaast ben ik bang dat, vooral mijn moeder, hier enorm veel stress van zal ervaren. Dit was eerder toen ze een korte periode contact hadden, ze ging er zichtbaar aan onderdoor. Ik weet niet goed wat te doen, hebben jullie tips? Of ervaring? Liefs mij