Hallo, Sinds een jaar zijn mijn ouders gescheiden. Tijdens de scheiding heb ik de kant van mijn vader gekozen, maar wanneer alles nu voorbij is heb ik daar spijt van. Hij is helemaal veranderd. Hij interesseert zich niet voor de kinderen, verwaarloost het huishouden, is vaak weg van huis, kookt verschrikkelijk slecht,... Ik begin mij daar enorm aan te ergeren en dit begint ook emotioneel zwaar door te wegen. Ik kom nu goed overeen met mijn moeder, alleen is het niet mogelijk om bij haar in te trekken. Zij woont in Gent terwijl ik in Kortrijk school loop. Ook is het niet mogelijk om van school te veranderen, ik loop namelijk school in het hoger onderwijs. Het is ook moeilijk leefbaar voor mijn broer. Wat kunnen we doen?

mijn ouders zijn nu bijna 4 jaar gescheiden en hebben in het begin afspraken gemaakt over hoe alles gebeurt. nu houd mijn vader zich niet aan de afspraken en vat alles op alsof wij niet blij zijn bij hem. ik ben er ook achter gekomen dat ze niet samen in een ruimte kunnen zijn en dat doet mij heel veel pijn. als ze samen in een ruimte zijn dan wordt mijn vader heel boos en loopt soms zelfs weg. mijn moeder wil heel graag dat ze gewoon vrienden zijn, een oplossing zoeken we al 3 jaar. maar helaas moet een oplossing van 2 kanten komen en wil hij niet meewerken. als we bij hem zijn dan is alles strenger en hij overlegt niet en we mogen niet ons 'ding'doen (zoals sporten of feestjes) dus is de overgang heftig en zijn we de eerste 3 uur bij mijn moeder chagrijnig. ook moet ik mijn hart altijd bij haar luchten en kan ik dat niet bij mijn vader en zit zij met een machteloos gevoel. zij is een goede praatpaal maar kan niet veel advies geven of zich inbeelden hoe ik mij voel dus, heeft iemand tips hoe ik hier mee om wil gaan (je eigen verhaal helpt ook dan weet ik dat ik niet alleen in deze situatie zit).

Hoi, Mijn ouders zijn wettelijk 12 jaar gescheiden, heel gedoe met rechters enzovoort. De rechter bepaalde dat mijn vader een huis voor ons moest kopen, alimentatie en meer moest regelen/betalen, later is besloten dat gedurende ik op school zit, er betaald moet worden en dat ik in dit huis kan blijven wonen. Akkoord, prima etc etc. Nu moeten we ineens over een paar maanden het huis uit zijn, biezen pakken en wegwezen. Ik zit nu een week voor mijn centraal schriftelijk examen, dat zou betekenen dat wanneer ik aan mijn studie begin, ik in een ander huis woon of in ieder geval dit huis uit ben. Is het niet wettelijk bepaald dat de termijn die mijn vader stelt veeeeeeel te kort is? Deze situatie is de zoveelste druppel die de emmer doet wankelen. Houdt het dan nooit op? Moet ik mijn vader hierop aanspreken? Zo ja, hoe? Want het luisteren gaat hem wel goed af, het doordringen van mijn woorden alleen niet. Want dit zou het eerste gesprek niet zijn.

Hallo, Ik ben Linda, een meisje van 18 jaar. Vanavond hebben mijn ouders me gezegd of ze niet zeker weten of ze nog wel samen willen blijven. Ze hebben het ook over de mogelijke toekomst gehad, dat ze dan het ouderlijk huis moeten verkopen die voor mij zo vertrouwd is, dat ik steeds heen en weer moet omdat ze mij allebei willen hebben... Het klinkt misschien zwak, maar ik ben nu al ongeveer 5 uur lang aan het huilen. Ik weet niet wat ik moet doen, ik heb het gevoel dat mijn hele leven opeens in elkaar valt! Het enige vaste, vertrouwde punt die er altijd voor mij was gaat misschien uit elkaar! Hoe zijn jullie hier mee omgegaan? Ik hoor graag wat tips van jullie! Groetjes, Linda.

hoi, mijn ouders zijn gescheiden, al heel lang geleden, toen ik 3 was. me vader heeft een nieuwe vrouw getrouwd en een kind gekregen met haar, ik vind mijn stiefmoeder en halfzusje heel erg lief. mijn moeder is ook getrouwd met een man en heeft ook een kind gekregen.(mijn halfbroetje, ook een lieverdje). Maar sinds een jaar zijn zij ook weer gescheiden en nu heeft me moeder weer een nieuwe vriend, maar die vriend is de vader van mijn beste vriendin, best wel lastig maar toch ook weer heel leuk. maar nu, ik ben om het weekend bij me vader en alle door de weekse dagen bij me moeder, maar als ik naar me vader ga neem ik altijd kleren, gadges, enz mee naar hem omdat ik alle spullen bij me moeder heb. maar als ik maandag naar school moet, van een weekend bij hem, moet ik mijn hele zware tas meenemen naar school, ik ga altijd met de bus naar school. ik wilde dat het anders kon, naar school met een zware tas! groetjes Linthe

Hoi, mijn ouders zijn nu zo´n 2 jaar gescheiden en ik heb sinds die tijd doordeweeks bij mijn vader gewoond en in het weekend bij mijn moeder. Mijn vader heeft het vaak nog erg moeilijk met de scheiding en ik ben (voor mijn gevoel) niet heel erg close met hem om het zo maar even te zeggen. We maken wel vaak ruzie. Mijn moeder mis ik constant heel erg. Ze woont ongeveer 45 km bij mijn school (en vader) vandaan en ik wil geen weekend met haar missen. Ik ben er al een tijd mee bezig om bij haar op school te kunnen komen en bij haar te kunnen wonen. Nu heeft mijn moeder met de afdelingsleider gebeld en ik moet als ik daar snel wil beginnen, al na de vakantie heen. Maar ik heb bij mijn vader mijn vriendinnen en twee hechte toneelclubs waar ik op zit. Ik weet niet of ik gelijk moet gaan, het half jaar af moet maken of het gewoon helemaal niet moet doen.

Hoi ik ben Wouter, ik ben 14 jaar en zat in een dramascheiding. Mijn ouders hebben heel veel ruzie gehad met elkaar en schelden als ik weet niet wat. Wat er allemaal gaande was, ik ben wel eens van huis weggelopen maar het kan nog erger. De opa aan mijn moeder’s kant is zich er mee gaan bemoeien en het is allemaal uit de hand gelopen. Ik woon er nu samen met mijn zusje, al bijna 1 jaar, en we willen er weg. Het is nu zo dat we een week bij papa zijn en de week erop bij opa maar ik wil het anders. Jeugdzorg en dergelijke is ingeschakeld maar het gaat niet snel. Ik heb zo’n stom gevoel elke avond en ik heb hierdoor slapeloze nachten. De scheiding van mijn ouder vond plaats ‘december 2010′ Wouter

ik ben me huis kwijt! mijn ouders zijn nu al acht jaar gescheiden daar heb lang, heel lang moeite mee gehad en nu na acht jaar gaat het weer een beetje maar nu hadden we geen geld meer om de huur te betalen en nu moeten we het huis uit. ik ben daar heel verdrietig over. ik ben benieuwd wie dit ook heeft en wie me begrijpt

Ik kan het me niet goed herinneren want ik was 3 toen het begon. Ik was gewoon aan het spelen en toen pakte mama me op en ze deed me in de auto, toen was papa boos, hij deed de deur open gaf mij een zoen en deed de deur dicht. En ik ging naar een ander huis ik snapte pas op mijn vijfde dat mijn ouders gescheiden waren!!! Toen had me moeder een ander gevonden. Toen ging ik op mijn zesde naar Nederland (want ik leefde to me zesde in Engeland). En in het egin praatte ik alleen maar Engels. Ik verstond niemand en ik kon geen vrenden maken. Toen een meisje in de straat op een dag voor de deur stond, ze wou haar vader zien (haar vader is tuinman en hij was aan het werk bij ons in de tuin). En ik werd vriendinnen met haar en na een tijdje sprak ik Nederlands.

Zo lang zo lang geleden ik kan het me niet goed herinneren ik ben zelfs vergeten hoe het is om en vader en een moeder bij elkaar hij en van alkaar houden ik was ongeveer 6 ik weet nog dat ik speelde met autotjes en dat zie ik mama en papa met een bank naar buiten gaan ik zij tegen me zus dat doen mama en papa me zus zijn:papa en mama gaan scheiden wat was dat me zus zij:mama en papa gaan weg uit elkaar en toen trong het me door ik dacht zal ik 1 van de 2 nog zien?