He, Ik ben een meisje van 14 jaar, ik woon in een gesloten inrichting en heb 2,5 jaar in de jeugdgevangenis gezeten omdat ze vinden dat ik agresief ben en problemen met mezelf heb. nou prima want daarvoor woonde ik thuis, mijn ouders waren gescheiden mijn vader was alcoholist nu mag ik bijna naar een normale inrichting en ze willen dat ik weet contact krijg met mijn vader maar ik wil het niet misschien omdat ik bang voor hem ben maar ik mis hem wel ik hou wel van hem maar ik durf niet bij hem te wonen is dat gek en dat niet ik doen moet ik het tegen de gezinsvoogd zeggen of tegen mij advocaat of moett ik ervoor zorgen dat ik niet naar de normale inrichting mag hebben jullie tips??

Heey, mijn ouders praten heel de tijd slecht over elkaar en leggen hun problemen bij mij op. Ik krijg aar een heel slecht gevoel van. Ook moet ik alles regelen I.v.m vakanties feestdagen enz. Wat kan ik hier aan doen ?

mijn vader is meer dan 2 jaar geleden weggegaan en ik ben daar blij om . nu wil hij in een keer mij weer zien want het is uit met zijn nieuwe vriendin , maar ik wil hem niet meer zien want zo leuk was hij helemaal niet . ik weet nu ook dat hij seks heeft gehad met mijn oudere zus . zij heeft hem in elkaar laten timmeren want er was niemand die haar geloofde .ook de politie achte haar uit . zij kreeg straf want dat had zij niet mogen doen en hij loopt gewoon nog lekker rond .nu moet ik van jeugdzorg hem wel gaan zien maar dat wil ik niet. waarom wordt er niet naar mij geluisterd . ik heb al 100000000000 x gezegt tegen iedereen dat ik niet wil maar iedereen is doof . met mijn moeder heb ik het eindelijk leuk en nu komt hij het weer verzieken ( hij sloeg mijn moeder ook in elkaar en de politie deed hier ook niets aan ). ik wil gewoon niet : wie weet hier iets op.

Hey, mijn moeder is Nederlands en mijn vader Grieks, dus ik ben half Nederlands-Grieks. Tot mijn 6de woonde ik in Griekenland met mijn broertje en ouders. Maar mijn ouders gingen scheiden en ik verhuisde met mijn moeder en broertje naar Nederland. Mijn vader zocht werk en is toen naar Australië geëmigreerd, gelukkig kwam hij 3 maanden later weer terug en toen ging hij op Malta wonen. Tot nu toe ging het gewoon goed en alles. Maar gister heb ik met mijn vader gesproken en nu wil mijn vader in Nederland gaan wonen. Ik ben super blij en moest helemaal huilen. Maar ik ben nu super bang dar mijn vader weer terug wil als hij hier eenmaal is. Maar ik ben ook bang dat mijn ouders weer ruzie krijgen. En ik weet helemaal niet hoe ik dan ga leven als mijn vader in Nederland woont... Zijn er mensen die gescheiden ouders hebben die ook in 1 dorp of stad wonen en hebben die mischien tips of advies?

Hulp! Ik heb een Stiefmoeder en zij mag niet me zus mag alles en me vader houd niet eens van haar me zus mag alles en ik mag niet eens cola of op de bank zitten als ik van scouting kom Hoe de fjoekoes kom ik van haar af?

Hoi! Ik heb een stiefmoeder die de hele tijd de pik op mij heeft. Telkens als ik naar mijn vader moet, wordt ze boos en chagrijnig tegen mij. Mijn vader doet daaraan mee. Ze doen dit steeds zomaar uit het niets, ik weet niet waarom ze dit doen. Ze gedragen zich dan als een soort kinderen inplaats van volwassenen die mij dan pesten. Het voelt ook echt als pesten. Als ik dan thuis kom word ik boos en moet ik huilen omdat ik er zo agressief en verdrietig van word. Ik durf ook niet tegen mijn vader en stiefmoeder te zeggen dat ik het niet leuk vind, omdat ik nogal verlegen ben. Ik ben dan bang dat ze nog bozer op mij worden. Heeft iemand misschien tips? Geen idee of ik er wat aan heb, maar het is in ieder geval goed bedoeld. Groetjes Anoniem.

Hallo, mijn moeder en oma van mijn moeders kant zeggen soms niet zo leuke dingen over mijn vader. Dat is niet leuk om te horen. Ik weet ook niet goed hoe ik er mee om kan gaan. Heeft iemand tips om er beter mee om te kunnen gaan. Liefs Ella.

Lieve jongens en meisjes op het forum, Hier een keer een berichtje van een (stief)mama. Mijn twee bonuskindjes had ik eerder dan mijn twee biologische kindjes, maar ook hun heb ik vanaf het begin in mijn hart gesloten, net zoals het moment na een bevalling, liefde op het eerste gezicht. Ik denk dat veel stiefouders vergeten dat wanneer je een partner krijgt met kinderen je heel goed moet realiseren dat je ook heel bewust voor de kinderen moet kiezen en als je dat niet wilt je die verbintenis gewoon niet moet aangaan. Als stiefouder kan je een hele grote impact hebben op je stiefkinderen, dit kan positief of negatief zijn. Sommige kinderen hebben totaal geen behoefte aan nog een bemoeiende ouder ;) maar voor andere kinderen kan je misschien juist weer het luisterend oor zijn voor dingen waar ze met hun bio-ouders niet over durven te praten. Nu moet ik heel eerlijk zijn dat het contact met mijn partner en mijn ex totaal nog niet vlekkeloos verloopt. Zelf wil ik me daar totaal niet mee bemoeien omdat dat iets tussen hun is, maar voor de kinderen daarentegen wil ik echt hun rustpunt zijn, advies geven, onpartijdig zijn, soms een beetje hun papa ompraten :D kortom, gewoon iemand op wie ze kunnen terugvallen. Juist nu ik zelf "echt" moeder ben geworden is dat gevoel alleen maar sterker geworden en wil ik dezelfde opvoeding en het beste voor alle 4 mijn kindjes. Want zo zie ik ze gewoon. Ik hoop dat ik hiermee wat (stief)ouders geïnspireerd heb. Mijn mening is dat het welzijn van de kinderen altijd voor gaat, soms lijkt dat vanuit het oogpunt van het kind misschien niet altijd zo, maar probeer dan op zijn minst te beargumenteren waarom je een bepaalde keus hebt gemaakt en probeer je in hun schoenen te verplaatsten. Zij hebben nou eenmaal niet voor deze situatie gekozen, maar de keus voor hun is hopelijk ooit wel bewust geweest en kinderen en bijbehorende verantwoordelijkheid heb je nou eenmaal je hele leven. En ook al vind je het gedrag van de kinderen niet altijd even leuk, bedenk dat dat onder andere voortkomt uit karakter, opvoeding, bepaalde situaties waar het kind in beland en gedrag wat afgekeken wordt bij de ouders, dus met andere woorden kinderen worden gevormd en zijn niet uit zichzelf vervelend! Sorry voor deze verschrikkelijk lange post.. Ik wens iedereen heel veel succes en sterkte!

Hallo, Mijn ouders hebben nu anderhalve maand gelden besloten om te scheiden. We wonen wel allemaal nog in het zelfde huis. 2 of 3 keer in de week, krijgen ze ruzie over iets. Bij de laatste ruzie ging mijn vader dreigen; als je zo blijft doen dan pak ik mijn spullen en dan zoek je het maar uit. Mijn moeder wilde heel graag geen vechtscheiding(hoe mijn vader hier overdacht weet ik niet, ik praat niet meer met hem). Hoe kan ik mijn moeder hierin steunen en hoe kan ik mijn moeder tips geven wat ze dan beter kan doen als ze aan voelt dat er een ruzie komt? Dankjewel alvast!

---

Hoi allemaal. Ik ben Demi ik ben 11 jaar oud Ik heb geen problemen meer. Maar toch wil ik ff iets tegen jullie zeggen Mijn ouders zijn ook gescheiden er zijn nog veel meer heftige dingen gebeurt wat er mee te maken heeft Als je ouders gescheiden zijn is het eerst echt stom na een poosje is het heel Fijn dat is bij iedereen zo,geloof mij ook bij jou.jongens en meisjes zet door! Echt waar doe het Als je iets kwijt wil kun je het altijd nog tegen mij zeggen! Gr.Demi