Hiii, 2 juli is waarschijnlijk de examenuitreiking en het einde dus van mijn middelbare school. Dat betekent dat allebei mijn ouders daar willen zijn. Mijn ouders hebben een vechtscheiding zowat gehad (meestal niet fysiek maar erg grote ruzies) en kunnen elkaar nog steeds niet zien of luchten. Als ze allemaal komen, ben ik bang voor ruzie, stress, boze blikken en ongemakkelijkheid enzovoort, en heb ik geen leuke dag, als een van mijn ouders niet komt (moet er eerst iemand kiezen, al rot genoeg) zit ik weer met een schuldgevoel en mis ik de andere ouder(s) op dat moment. Allebei behoorlijk k*t dus want het is mijn dag en mijn ouders hebben veel te veel nare geschiedenis samen om gezellig of normaal te doen. Hebben jullie tips/ideeën hoe dat bij jullie ging en of je mij kan helpen want ik heb het echt nodig!! Een ding, kom niet aan met: "Laat ze gewoon en vertel ze van te voren om normaal te doen" of zoiets, dat werkt letterlijk alleen bij exen die beste vrienden zijn, mijn ouders zijn alles behalve vrienden en dat maakt mijn dag niet beter..... Groetjes Louèn!

Zijn jullie ouders nu ook altijd zo PISSIG tegen elkaar, de een kan gwn een vraag stellen en de andere gaat er heel kribbig op in. Als jullie dit hebben, hoe gaan jullie er dan mee om!? (Ik trek het namelijk niet)

Toen mijn vader zei dat hij een nieuwe vriendin had was ik bang dat ik mijn moeder is vergeten en alleen dan die we zouden denken en ik was bang dat dat zij boos zijn bedoelingen met mij wel Maar eigenlijk was ze gewoon heel aardig Zijn jullie wel eens bang geweest voor je nieuwe stief ouders aan het begin?

Ik zie mijn vader al 2 en een half jaar niet dat komt omdat hij ons mishandelden en zich niet aan de afspraak houd hij heeft ons een keer meegenomen en ons niet thuis gebracht en de rest is nog veel erger maar dat hou ik liever voor me zelf

Hallo ik ben Florence bijna 11jaar en ik vroeg me af hoe het met jullie gaat met gescheiden ouders want bij mij gaat het heel goed mijn ouders kunnen ook gewoon normaal met elkaar praten maar hoe zit het met jullie ??? Ik zou het graag willen weten maar het hoeft natuurlijk niet perse doeiii groetjes florenceeeee

Hoi, mijn naam is Loviène ik heb al eerder een bericht geschreven, maar ik dat was geweest vroeger (toen was ik 9). Ik ben nu 13, en heb mijn eigen leven op de middelbare. Mijn moeder heeft nu een "vriendje" en het is erg lastig. Want het begon allemaal met een wandeling langs het kanaal. Na die zo gezegde "date" heeft mijn moeder me gezegd dat het klaar was. Dus het 'm niet zal worden. Ik was alleen blij. Met de angst dat weer alles zou veranderen. Maar later uit het niets ging mijn moeder naar beneden. Klinkt heel raar, maar mijn moeder gaat NOOIT naar beneden. Alleen als er iemand beneden is. Het eerste dat door me heen kwam was de vraag. Waarom zou mijn eigen moeder mij niet vertellen wie beneden is? Maar toen hoorde ik het. Die stem kwam me TE bekend voor, en ik wist het. Op 12 jarige leeftijd wat er aan de hand was. Ik had mijn moeder vertelt dat ze niet zomaar mensen in huis moet nemen. Want de reden dat ze een wandeling ging maken was omdat ze die man niet in huis wou nemen. En dat ze nu het tegenovergestelde deed van wat ze laatst zei. Maar voor mijn gevoel lachte ze dat gewoon weg... ik voelde me niet gehoord. Ik dacht alleen:" Ze maakt me belachelijk. Ik probeer haar alleen wat te vragen? En dat doet ze zo?!". Ik en mijn moeder hadden een echte goede band. Maar die dag brak ze het. Of misschien ik wel. Part 3 komt eraan als jullie dat willen Succes Loviene❤️

Ik ben altijd bang geweest voor een scheiding, hoewel het al vrij duidelijk was dat het bijna kwam. Hoi, mijn naam is Loviène. En was 9 jaar toen mijn ouders scheidde van elkaar. Het heeft iedereen gebroken. En jammer genoeg ben ik niet de enige die dit is ondergaan. Uit het niet was de tafel leeg. Geen gesprekken meer over hoe je schooldag ging, alle nog maar stilte en vervelende blikken naar elkaar. Ruzies en dan het ergste. Een gaat het huis uit. Altijd bang over wat je moet zeggen." Moet ik wel zeggen dat mijn vader een vriendin heeft?" Of misschien is het wel.:" Ik moet het geheim houden, anders wordt het ruzie. Ik woon bij mijn moeder. En voor 4 jaar lang heb ik mijn moeder voor mezelf gehad. En mijn zusjes natuurlijk. Maar daarna kwam mijn moeder iemand tegen. Eerst was het "maar een uitje langs het meer". Maar later werd het nog veel meer dan dat! En dat is spannend. Hij/Zij komt ineens bij jou thuis, of wie weet zijn/haar kinderen ook. En ruzie kan ook nog eens voorkomen! Meestal zeg ik er niets van. Want anders " zit ik misschien in de weg". Hoewel mijn moeder zegt dat ik dat wel moet doen! Later vond ik deze website. Met een stukje "Open brieven". Als je je ouders iets niet zelf durft te zeggen (zoals ik) laat ze dat zien! En dan komen jullie er samen uit! Iedereen is bang voor de scheiding, misschien nog steeds. Misschien niet meer. Maar we begrijpen elkaar wel! De groeten en succes! Loviène❤️

Hoiii, mijn ouders zijn gescheiden en hebben amper contact. Ik voel me een beetje een bootschapper tussen hun in. Iemand die weet wat ik kan doen want elke keer als ik het zeg word er niet geluisterd.

Hoii, mijn ouders zijn gescheiden. En ik voel me daar heel slecht over. Ik woon nu bij me moeder, maar ik mis me vader. Maar de laaste tijd heb ik best veel discussies/ruzies met me moeder. En bijvoorbeeld echt zulke dingen waarvan je denkt: ' dit slaat echt nergens op' ik had net toen ik en me moeder terug kwamen, van een vriendin van me moeder. Vroeg ik of ik vrijwillig (ik wil nooit naar de winkel om iets te kopen) naar de winkel ging. Maar ik heb dus last van me voet, en ik krijg het best soms op een rendom tijd op de dag. Dus ze zei dus: 'nee niet echt.' En toen kreeg ik dus die pijn in me voeten. En toen zei ze :' we gaan vandaag een beetje het huis opruimen.' Dus we stapte uit de auto en ik zei:' Mam ik heb pijn..' En ze gelooft me nogsteeds niet. Ze denk dat ik het heb verzonnen om niet op te ruimen. Terwijl ze nu gewoon op de bank zit op haar telefoon...

Mijn vader is mijn hele leven eigenlijk emotioneel afwezig geweest. Ik hoorde nooit echt dat hij van me hield en leuke dingen deden we eigenlijk niet. Hij zat vaak op de bank, of was chaggerijnig door werk. Na de scheiding is hij veel meer betrokken geworden, hij zegt dat hij van me houdt en wil leuke dingen doen. Ik vind het moeilijk hiermee om te gaan en weet niet zo goed hoe ik me erbij moet voelen omdat het allemaal zo nieuw is. Ik heb ook niet zo een goede relatie met hem en praten is dus vaak ook akward of er valt niks te zeggen. Heeft iemand dit ook, misschien met een moeder of ook een vader. Of heeft iemand tips?