Ik ben altijd bang geweest voor een scheiding, hoewel het al vrij duidelijk was dat het bijna kwam. Hoi, mijn naam is Loviène. En was 9 jaar toen mijn ouders scheidde van elkaar. Het heeft iedereen gebroken. En jammer genoeg ben ik niet de enige die dit is ondergaan. Uit het niet was de tafel leeg. Geen gesprekken meer over hoe je schooldag ging, alle nog maar stilte en vervelende blikken naar elkaar. Ruzies en dan het ergste. Een gaat het huis uit. Altijd bang over wat je moet zeggen." Moet ik wel zeggen dat mijn vader een vriendin heeft?" Of misschien is het wel.:" Ik moet het geheim houden, anders wordt het ruzie. Ik woon bij mijn moeder. En voor 4 jaar lang heb ik mijn moeder voor mezelf gehad. En mijn zusjes natuurlijk. Maar daarna kwam mijn moeder iemand tegen. Eerst was het "maar een uitje langs het meer". Maar later werd het nog veel meer dan dat! En dat is spannend. Hij/Zij komt ineens bij jou thuis, of wie weet zijn/haar kinderen ook. En ruzie kan ook nog eens voorkomen! Meestal zeg ik er niets van. Want anders " zit ik misschien in de weg". Hoewel mijn moeder zegt dat ik dat wel moet doen! Later vond ik deze website. Met een stukje "Open brieven". Als je je ouders iets niet zelf durft te zeggen (zoals ik) laat ze dat zien! En dan komen jullie er samen uit! Iedereen is bang voor de scheiding, misschien nog steeds. Misschien niet meer. Maar we begrijpen elkaar wel! De groeten en succes! Loviène❤️

Hoiii, mijn ouders zijn gescheiden en hebben amper contact. Ik voel me een beetje een bootschapper tussen hun in. Iemand die weet wat ik kan doen want elke keer als ik het zeg word er niet geluisterd.

Hoii, mijn ouders zijn gescheiden. En ik voel me daar heel slecht over. Ik woon nu bij me moeder, maar ik mis me vader. Maar de laaste tijd heb ik best veel discussies/ruzies met me moeder. En bijvoorbeeld echt zulke dingen waarvan je denkt: ' dit slaat echt nergens op' ik had net toen ik en me moeder terug kwamen, van een vriendin van me moeder. Vroeg ik of ik vrijwillig (ik wil nooit naar de winkel om iets te kopen) naar de winkel ging. Maar ik heb dus last van me voet, en ik krijg het best soms op een rendom tijd op de dag. Dus ze zei dus: 'nee niet echt.' En toen kreeg ik dus die pijn in me voeten. En toen zei ze :' we gaan vandaag een beetje het huis opruimen.' Dus we stapte uit de auto en ik zei:' Mam ik heb pijn..' En ze gelooft me nogsteeds niet. Ze denk dat ik het heb verzonnen om niet op te ruimen. Terwijl ze nu gewoon op de bank zit op haar telefoon...

Mijn vader is mijn hele leven eigenlijk emotioneel afwezig geweest. Ik hoorde nooit echt dat hij van me hield en leuke dingen deden we eigenlijk niet. Hij zat vaak op de bank, of was chaggerijnig door werk. Na de scheiding is hij veel meer betrokken geworden, hij zegt dat hij van me houdt en wil leuke dingen doen. Ik vind het moeilijk hiermee om te gaan en weet niet zo goed hoe ik me erbij moet voelen omdat het allemaal zo nieuw is. Ik heb ook niet zo een goede relatie met hem en praten is dus vaak ook akward of er valt niks te zeggen. Heeft iemand dit ook, misschien met een moeder of ook een vader. Of heeft iemand tips?

halo mijn ouders gaan scheiden ik ben daarvoor erg verdrietig weten julie soms hoe dat ik dat kan vermijden ?

Hoe ziet jouw zomervakantie eruit? En hoe voel je je daarbij? ☀️

Heyy ik ben suzie me ouders zijn al 5 jaar uit elkaar me moeder heeft een nieuwe vriend die ik niet zo aardig vindt maar het si prima ik zie me vader nooit en dat vindt ik best lastig niet nooit nooit maar een keer in de 4 maanden dus eigelijk nooit terwijl ik me niet fijn voel bij me moeder ik kan helt door niet goed op school leren en heb ik heb motevtattie me moeder is ook best streng ik wil heel graaag me vader vaker zien maar hoe en wat en ik ben een kind hoort dit wel mij zaak te zijn zo voelt het wel dus helpppppppp😭

Mijn moeder doet waar ze zin in heeft en gaat in de week dat ik bij haar ben bijvoorbeeld bij haar vriend slapen. We hebben elke week ruzie als ik bij haar ben over dit onderwerp. Ze vindt dat het haar leven is en ze moet kunnen doen wat ze wil terwijl ik daar anders tegen aankijk. Ze gaat volgend jaar waarschijnlijk met haar vriend ergens anders in Nederland wonen en dan moet ik permanent bij mijn vader wonen zonder dat ze dit heeft overlegd. Ik ben echt ten einde raad, het is net alsof ik met een kleuter aan het discussiëren ben de hele tijd. Wat moet ik doen?

Hoi, ik ben Bobbi vinden jullie het ook lastig als je elke week van huis naar huis moet gaan?

Hoii, Door verschillende omstandigheden ben ik 10 jaar geleden na de scheiding van mijn ouders met mijn moeder mee verhuisd naar een nieuwe woonplaats. Nu zijn er in die 10 jaar veel dingen gebeurd wat het moeilijk maakt om bij mijn moeder aan te geven dat ik bijvoorbeeld een weekend naar papa toe wil. In september begin ik met mijn afstudeerstage in echt een heel leuk ziekenhuis. Alleen is de reistijd vanaf mama 2UUR!!! en vanaf papa maar een half uur. Ondanks dat ik het liefste bij papa ben en mama al een paar keer gezegd heeft het niet erg te vinden als ik tijdelijk bij papa ga wonen, vind ik het erg lastig om de beslissing te nemen. Ik heb immers wel al mijn contacten en activiteiten bij mijn moeder in het dorp. Hebben jullie tips?