Als ik boos ben, niet alleen thuis en niet alleen op mijn ouders, maar bijvoorbeeld ook op school, dan denk ik aan de scheiding en word ik nog bozer, op iemand die er niks mee te maken hebben. hebben jullie tips?

Hoi allemaal ik heb het zelf moeilijk nog steeds met de scheiding maar tis nu 4 jaar geleden dat het is gebeurd maar heb er nog steeds last van elke x om het weekend me tas moeten inpaken om het weekend bij papa te kunnen zijn. Het is vervelend maar het was wel beter voor ze want ze hadden elke dag dag in dag uit ruzie met zn twee 1x zelfs had mn vader mn moeders pols gebroken gwn tezot voor worden. Maar jullie tips worden gewaardeerd. Groeten wesley

Hoi mijn ouders zijn gescheiden en Mijn ouders hebben vaak ruzies en praten soms maanden niet met elkaar en mijn moeder noemt mijn vader vaak een lul of cut kerel en mijn vader wordt dan boos en mijn moeder zeg dan nog meer negatieve dingen over mijn vader ik heb er veel last van !☹️ Hoe ga ik hier mee om??

Heyy ik ben Tess, en ik heb al eerder een bericht gedaan over m'n moeder die vreemd was gegaan. Nu gaat het over dat maar ook over dit, ja verwarrend... Mijn vader heeft sinds dat ik 11 was een vriendin gevonden die hem perfect leek. Ze was super lief, aardig, behulpzaam en sportief, echt de perfecte vrouw. Daardoor zijn ze SAMEN GAAN WONEN! Voor mij verschrikkelijk, want ik had op die plek: een super lieve vriendin en haar gezin (die nog meer over mijn wisten dan ik zelf...). Mijn echte moeder heeft er alles aan gedaan om het te stoppen, echt alles. Maar toch ging het rampenplan door... Mijn vader ging me al het leuke vertellen van daar (wat ik nog steeds niet heb...), dus ik begon er steeds meer zin in te krijgen. Toen we daar eenmaal een half jaar woonde werd alles anders: als ik op bed lag hoorde ik ze niet meer lachen maar vaak boos doen tegen elkaar, ze hadden heel vaak ruzie, ze waren zoals ik het zag niet blij met elkaar. Dit is hoe ik het zag en beleefde,dus hun kunnen het anders hebben beleefd :). Een half jaar later zijn ze voor 3 weken uitelkaar geweest, alleen word het niet heel veel beter... Nu net deze vakantie hebben ze gevochten, niet erg maar het was raar om te zien. Ik heb 1 zusje, een stiefzusje en een stiefbroertje. We hebben gebackpackt naar Slovenië, we waren met de trein. En ze waren weer eens aan het ruziën en toen heb ik met m'n Engels (kan ik niet) de trein tegengehouden, dat was niet m'n taak. De kinderen vonden me toen hun held! Iemand hetzelfde?

Hoiii wat moet je doen als je pijn wordt gedaan tijdens en ruzie met je vader en stiefmoeder .

Mijn vader en zijn nieuwe partner hebben zon heftige ruzies waar ik getuigen van ben en zelfs zo heftig dat ik door de politie naar mijn moeder ben gebracht midden in de nacht. Alleen de ruzies blijven doorgaan en wat moet ik ermee

Hoi! Mijn ouders zijn een paar jaar geleden met een vechtscheiding uit elkaar gegaan, toen zorgde ik vooral voor mijn broertjes. Daarna werd het rustiger, en fijner. Bij mijn moeder voel ik me echt thuis, een fijn gevoel. Mijn vader wordt soms, maar nu steeds vaker, boos en reageert het af op mij. Ik heb hier ook wel een rol in, want ik zit in de puberteit en kijk dus veel series. Maar ze zijn uit elkaar gegaan deels omdat mijn moeder zei dat ze dacht dat hij autisme had, vanwege zijn agressie. Nu wordt hij dus steeds bozer, en vanochtend stuurde hij me naar mijn kamer omdat ik iets had gebroken, waar de meeste ouders eerder iets zeggen als "scherven brengen geluk". Daardoor wordt ik steeds banger en soms als het heel erg is dan wil ik niets liever dan bij mijn moeder wonen. Op andere momenten is hij ook wel heel aardig en zo, en ik wil dan ook niet weg want dan denk ik aan alle dingen die ik achterlaat. Ik zit bij de schoolpsycholoog maar die helpt me niet echt... Wat moet ik doen?

Zijn jullie ouders nu ook altijd zo PISSIG tegen elkaar, de een kan gwn een vraag stellen en de andere gaat er heel kribbig op in. Als jullie dit hebben, hoe gaan jullie er dan mee om!? (Ik trek het namelijk niet)

Ik ben altijd bang geweest voor een scheiding, hoewel het al vrij duidelijk was dat het bijna kwam. Hoi, mijn naam is Loviène. En was 9 jaar toen mijn ouders scheidde van elkaar. Het heeft iedereen gebroken. En jammer genoeg ben ik niet de enige die dit is ondergaan. Uit het niet was de tafel leeg. Geen gesprekken meer over hoe je schooldag ging, alle nog maar stilte en vervelende blikken naar elkaar. Ruzies en dan het ergste. Een gaat het huis uit. Altijd bang over wat je moet zeggen." Moet ik wel zeggen dat mijn vader een vriendin heeft?" Of misschien is het wel.:" Ik moet het geheim houden, anders wordt het ruzie. Ik woon bij mijn moeder. En voor 4 jaar lang heb ik mijn moeder voor mezelf gehad. En mijn zusjes natuurlijk. Maar daarna kwam mijn moeder iemand tegen. Eerst was het "maar een uitje langs het meer". Maar later werd het nog veel meer dan dat! En dat is spannend. Hij/Zij komt ineens bij jou thuis, of wie weet zijn/haar kinderen ook. En ruzie kan ook nog eens voorkomen! Meestal zeg ik er niets van. Want anders " zit ik misschien in de weg". Hoewel mijn moeder zegt dat ik dat wel moet doen! Later vond ik deze website. Met een stukje "Open brieven". Als je je ouders iets niet zelf durft te zeggen (zoals ik) laat ze dat zien! En dan komen jullie er samen uit! Iedereen is bang voor de scheiding, misschien nog steeds. Misschien niet meer. Maar we begrijpen elkaar wel! De groeten en succes! Loviène❤️

Hoii, mijn ouders zijn gescheiden. En ik voel me daar heel slecht over. Ik woon nu bij me moeder, maar ik mis me vader. Maar de laaste tijd heb ik best veel discussies/ruzies met me moeder. En bijvoorbeeld echt zulke dingen waarvan je denkt: ' dit slaat echt nergens op' ik had net toen ik en me moeder terug kwamen, van een vriendin van me moeder. Vroeg ik of ik vrijwillig (ik wil nooit naar de winkel om iets te kopen) naar de winkel ging. Maar ik heb dus last van me voet, en ik krijg het best soms op een rendom tijd op de dag. Dus ze zei dus: 'nee niet echt.' En toen kreeg ik dus die pijn in me voeten. En toen zei ze :' we gaan vandaag een beetje het huis opruimen.' Dus we stapte uit de auto en ik zei:' Mam ik heb pijn..' En ze gelooft me nogsteeds niet. Ze denk dat ik het heb verzonnen om niet op te ruimen. Terwijl ze nu gewoon op de bank zit op haar telefoon...