ik was 7 toen ik het hoorde. ik moest toen huilen langer dan een uur. :'( :'( :'( ik ben nu 8 en ik ben soms ook nog verdrietig soms wat meer dan de andere keer.

Heyyy lieve mensen op Villa Pinedo, Mijn vader heeft sinds iets meer dan 1 jaar een vriendin. Ze heeft 2 zoons, de oudste is een paar maanden ouder dan mij, de jongste een paar maanden jonger dan mijn zusje, das wel chill dat ze ongeveer even oud zijn. Door mijn ouders huwelijk (nauwelijks echte liefde en vreemdgaan) heb ik met alles wat over mijn vaders vriendin en haar zoons te maken heeft dubbele gevoelens erover. Ik ben echt blij dat hij eindelijk een serieuze relatie heeft, helaas is het lange afstands relatie en is zij en haar zoons niet gelovig en mijn vaders familie en mijn moeders familie compleet christelijk. Dat vind ik best rot, dat hij geen christelijke vriendin gevonden heeft, want dat zal toch moeilijkheden met mijn moeder en familieleden opleveren,ook vind ik het rot dat ze erg van elkaar verschillen mijn vader en zijn vriendin,zij woont in een dorp, en mijn vader in een grote stad,zij heeft haar leven best perfect op de scheiding na,en mn vader echt niet,zij een rijtjeshuis en kan 2 dagen per week vrij hebben en alsnog genoeg verdienen, mijn vader heeft een portiekwoning en heeft geldproblemen,en dan zijn er nog een paar. Daardoor pieker ik vaak en ben bang dat het uitgaat en ze dan uit m'n leven moeten wissen. Dat maakt het lastiger om haar en haar zoons te zien enzo. Heeft iemand tips voor een 2e leuke ontmoeting om te doen als het bijvoorbeeld ongemakkelijk is/wordt en hoe ik met dat piekeren enzo om kan gaan? Liefs van Louèn😊👋

Mijn ouders zijn al 30 jaar getrouwd, alleen de laatste tijd gaat het de slechte kant op. Vorig jaar kwamen we erachter dat mijn vader vreemdging. Dit was hartbrekend voor mijn moeder zus en ik. Een man waar je naar opkijkt, er razen zoveel emoties door je heen maar voornamelijk teleurstelling. We besloten gezamenlijk hem nog 1 kans te geven. Ik heb altijd een goede band gehad met mijn vader. Vanaf dat moment is het nooit meer hersteld, ik gedraag me normaal, maar het doet ontzettend veel pijn als ik naar hem kijk. Mijn moeder heeft het erg moeilijk om het te verwerken. Maar we zijn nu al een jaar verder op een moment moet je het kunnen laten rusten, of je moet er een punt achter zetten. Op het moment voelt m’n moeder zich niet meer gehoord door mij en m’n zus. Alleen na een jaar lang gezeik over je heen te krijgen is dat logisch, ik wil zo graag dat het weer normaal word maar dat zal het nooit zijn. Dit huwelijk wat weer is voortgezet is uitstel van executie, ik verwacht ook niet dat dit meer ooit zal werken. Het wordt met de tijd erger en erger en ik voel me hierdoor zo eenzaam. Ik ben van nature altijd heel gelukkig, maar iedere keer als ik thuis kom en ik merk weer dat er ruzie is geweest zakt het moed me weer in de schoenen. Mijn wens is dat m’n ouders het met elkaar oppakken en weer verder gaan met hun leven, misschien ben ik naïef of durf ik de waarheid niet onder ogen te zien. De tijd zal het leren.

Ik voel me absoluut niet meer thuis bij m'n vader. Het is vies en er wordt niet schoongemaakt en het is super rommelig en hij ruimt zelf helemaal niks op. Daardoor heb ik laatst gescheurde enkelbanden gehad omdat ik was gevallen over de spullen van hem. Ik heb een knal roze kamer (de muren) en super lelijke meubels. ik ben ondertussen 13 en ik wil gewoon niemand in me kamer hebben. we hebben ook een kat en hij is echt een van me beste maatjes ik wil hem echt niet kwijt raken. Maar er gebeuren super veel nare dingen die ik niemand gun. het doet ook zoveel pijn om te zien dat het me zusje en broertje echt raakt als me vader hun wat doet of als hij mij wat doet. Me moeder weet wat er gebeurd. Ik moet natuurlijk hulp zoeken met een professional en die kan mij helpen met het proces van niet meer naar mn vader gaan. Maar op een of andere manier denk ik ook n soort weet je boeie wat er gebeurd. maar het doet me allemaal echt heel erg veel pijn maar ik weet het niet, Ik wil me kat en me familie van die kant echt niet missen. Ook een nadeel is dat me opa en oma en tante en oom van die kant altijd super naar naar ons doen (me broetje en zusje en ik) ze praten altijd over iedereen en alles en ze doen super vervelend naar ons. Me vader kan ook niet goed voor ons zorgen. Het voelt niet vertrouwd en niet veilig.

hoi, mijn moeder heeft sinds de scheiding van mijn ouders heel veel gelogen over van alles. En ik ben mijn vertrouwen in haar helemaal verloren, ik weet ook niet of ik dat wel kan, haar weer vertrouwen. Ze behandelt mij als een volwassene en zegt soms ook wel dingen die niet leuk zijn. Maar mijn moeder is zo'n type die als er ruzie is geweest ze de volgende dag gewoon weer doodgewoon doet, zonder iets uit te praten. Wat moet ik doen want ik wil niet met mijn moeder praten maar ze praat wel de hele tijd tegen mij?

Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 5 ben, en afgelopen zomer zijn mijn moeder en stiefvader ook gescheiden. Ik heb een vriend sinds 2 jaar, en ik merk dat ik sinds die scheiding meer moeite heb met het zien van 'hun famillie' even stom gezegd (zijn ouders zijn bij elkaar). Ik ben vrij jaloers op hun gezinsleven, ze gaan leuke dagjes weg en hij gaat met zijn zusje regelmatig samen leuke dingen doen, iets wat ik met mijn broertjes niet heb. Ik weet niet zo goed hoe ik hier mee moet omgaan, omdat ik nooit het 'papa mama' gevoel heb gehad. Heeft iemand hier tips voor?

Hey m'n pa heeft in november 2023 vertel dat ie een vriendin heeft en ze een lange afstand relatie hebben ( hij woont in Den Haag en zij op de grens van Utrecht en Gelderland) mijn zus en ik hebben d'r al een aantal keer ontmoet en ze is van de 4 keer 2 keer wezen logeren, nu is dus het moment gekomen dat we haar zoons van 12 en 15 ( dezelfde leeftijd als m'n zus en ik dus) zullen ontmoeten. We gaan naar hun voor het eerst en zullen daar bowlen en daarna avondeten bij hen. We gaan daar zaterdag ( 20 april) naartoe. Maar met de dag krijg ik meer spanning en daarbij heb ik nog steeds moeite dat m'n pa in een relatie zit, ik heb een lieve buddy en een School Maatschappelijke Werker die mij goed helpen maar hebben jullie zelf ook nog tips voor mij om m'n vaders vriendin kinderen te ontmoeten? En hoe ik makkelijker met het idee om kan gaan dat ze wat hebben? Groetjes Louèn👋 en bedankt voor het lezen😊

Heyy mijn ouders zijn gescheiden sinds de zomervakantie 2023 en het heeft me heel erg geraakt ik blijf er telkens maar aan denken en daarom doe ik dingen die ik niet hoor te doen bij mijn moeder is het ook niet echt bepaald leuk ofzo omdat er grappen worden gemaakt die ik niet leuk vind en daarom ga ik vaak huilend naar bed. Ik zet hier ff een TW bij TW:zelf pijnigen!!! Doordat het op school niet goed gaat en bang ben om naar buiten te gaan vanwegen mijn pest verleden doe ik mezelf pijn om het te vergeten en daarom is mijn moeder heel erg bezorgt om mij en is tegen me gaan schreeuwen(omdat ik mezelf pijn had gedaan!!). En ik doe het nu nogsteeds heeft iemand er misschien tips voor laat het plz ff weten🫶 en ook nog een ding waar ik helemaal gek van word is dat mijn moeder slecht over m'n vader praat kijk ik weet nu wel dat het niet m'n biologische vader is maar dat maakt mij niet uit hij heeft me wel 13 jaar lang opgevoed en daarom wil ik ook gewoon graag bij hem zijn, maar mijn moeder vind het maar niks en praat alleen maar slecht over mij en m'n vader en dan worden we weer allemaal boos op elkaar enzo en dan is het weer niet leuk. Op school daar gaat het niet echt zoals het hoort te gaan want er is een bepaalde vriendschap tussen een vriendin, een vriend en ik maar die vriend van mij negeerd mij de hele tijd en m'n vriendin die zit thuis met dingen en daarom is de sfeer in onze vriendschap niet leuk . Als jullie nog tips hebben laat het plz ff weten🫶 byeeee

Hi! Toen men ouders gingen scheiden voelde het of iedereen om me heen scheid nu men tanten en men oom en ook veel vrienden het is geen fijn gevoel &

x1f622;

Heeft iemand tips om er mee om te gaan??

ik wil niet meer naar m'n vader toe. er gebeuren nare dingen en het hele huis is vies en niet opgeruimd waardoor er laatst een ongeluk is gebeurd in huis. ik voel me niet meer thuis en veilig maar ik ben super bang voor z’n reactie. Ook omdat hij last heeft van woede problemen en dan ben ik bang dat hij naar mij komt. maar ik weet niet hoe ik dit moet vertellen aan hem. En ik wil m’n kat natuurlijk ook echt niet kwijtraken die bij hem woont. En alle familieleden die daar aan die kant zitten ben ik bang dat ze me iets aan gaan doen ofzo. iemand die iets het zelfde of me kan helpen zou heel fijn zijn…