Hoi Ik heb ook een vraag. Want alle volwassenen denken dat ik niet zelf kan denken en beslissen. Ik heb het syndroom van asperger en dat is op zich zelf al heel moeilijk dus al helemaal als je dan ook nog eens niet word gelooft of dat je omdat je een vorm van autisme hebt je niet kan zien wat de gevolgen kunnen zijn voor je latere leven. Daar raak ik helemaal opgefokt van. Mijn ouders zijn gescheiden en het is mijn eigen keus dat ik mijn vader niet wil zien. De kinderbescherming heeft ook geadviseerd dat mijn moeder alleen het gezag over me moet krijgen en dat ik geen omgang met mijn vader moet hebben. Nu heeft de rechter bepaald dat mijn vader wel gezag met mijn moeder mag houden. En dat is mijn probleem. Waarom denken volwassenen dat het allemaal wel meevalt en dat met praten het kan worden opgelost en dat het allemaal tijd kost en dat je mening wordt beinvloed door je moeder ( of andersom ). Mijn moeder praat helemaal niet gemeen over mijn vader. Van mijn moeder mag ik mijn vader zien en emailen maar ik wil dat beslist niet. Sinds hij weg is gaat het heel goed met me. Ik heb mijn vader nu ruim een jaar niet gezien en ik wil dat het zo blijft. Misschien dat jullie je dat niet voor kunnen stellen maar het is gewoon zo. Mijn vader wil zijn gedrag niet veranderen. Ik ga niet allemaal vertellen wat hij heeft gedaan. Alleen dat hij heel agressief is altijd liegt en daar ook niet mee kan stoppen. Hij heeft me zelf gemailt dat hij elke week naar de psychiater ging en dat de psychiater hem leerde niet meer boos te zijn en te liegen. Maar na een half jaar bleek dat hij dit ook had verzonnen en helemaal niet was geweest. Liegen is sowieso heel erg maar als je asperger hebt kan je dat helemaal niet hebben. En toen was het voor mij klaar. Ik heb nu een leuk leven met mijn moeder en broer en heb vrienden en geen stress meer. Maar nu weer wel want wat als hij wel dingen mag bepalen over mijn leven ? Mijn moeder gaat in hoger beroep ook omdat de kinderbescherming zegt dat hij onbetrouwbaar is. Mijn moeder mailt alleen informatie over ons naar mijn vader , verder geen contact vanwege dat hij gewelddadig is geweest. Ik heb een hele goede therapeut die mij wel begrijpt en serieus neemt. En de rechter waar ik mee heb gesproken ook. Maar de rechter die heeft beslist was een andere omdat het vakantie was. Was ik maar 18 , dan kon ik zelf beslissen. Sorry dat ik mijn naam hier niet durf te zetten. groeten van anoniem.

Hallo, Mijn ouders zijn momenteel aan het scheiden, ik heb hier zelf vrij weinig moeite mee maar heb geen contact meer met mijn moeder. Het zit zo: in maart zei mijn moeder tegen mijn vader dat ze moest gaan denken of ze nog wel verder wil met ONS. Mijn moeder is nu dus al vanaf Maart weg en heeft in al die tijd geen contact met mij opgenomen, we hebben wel af en toe geappt maar ze vroeg nooit of ik een langs kwam. Nu zit mijn vader hier best wel mee en wil misschien toch een omgangsregeling in het conference (ofzo iets) laten zetten, nu is mijn vraag: als mijn vader dat nou echt wil doen, en ik ben het daar absoluut niet mee eens. Ben ik dan alsnog verplicht om naar mijn moeder te gaan?? of kan ik daar tegen in gaan. Hoop dat jullie mij kunnen helpen. groetjes Remco

ik sta onder toezicht omdat mijn ouders steeds ruzie hebben over mij ik wil liever bij mijn vader gaan wonen maar mijn moeder zegt dat ze dan nooit meer mij te maken wil hebben ik krijg straf en klappen als ik vertel over wat mijn moeder en stiefvader bij mij doen daarom zeg ik ze alleen tegen mijn vader of vrienden die ik vertrouw jeugdzorg zegt tegen mijn vader dat ik lieg en me moeder en stiefvader lachen me uit en zeggen dat niemand me zal helpen

mijn ouders zijn bijna 10 jaar gescheiden,3 kinderen: toen,13,8(IK),6. en mijn moeder heeft tot 3 mnd geleden 200 euro per maand gekregen als kinderalimentatie. geen partneralimentatie. de kinderalimentatie hield ze minder van over. als mijn vader een trui kocht voor mijn broer werd de helft v/h aankoopbedrag van de alimentatie gehaald. Omdat mijn moeder een bipolaire stoornis heeft,kan ze niet meer werken. de soc. dienst verwijst haar naar mijn vader,omdat hij een netto-inkomen van 3900 euro per maand heeft en zij co-ouderschap hebben. mijn moede is inmiddels naar advocaat gegaan voor herziening alimentatie. mijn vader wil ietsje meer geven,maar mijn moeder zit toch nog steeds onder minimuminkomen.ze wil het nu via rechtbank uitzoeken. op hoeveel alimentatie heeft mijn moeder nu werkelijk recht?

Hoi allemaal, Heeft iemand advies voor iemand die door haar vader geschopt en uitgescholden wordt? Mijn ouders zijn al voor dat ik geboren was gescheiden. mijn vader heeft toen een nieuwe vriendin gekregen en is toen getrouwd. Mijn moeder heeft des tijds ook een nieuwe vriend gekregen en is getrouwd. Helaas is mijn vader 8 maanden geleden gescheiden. Ik woon nu met mijn vader in een flat. ik ben doordeweeks 2 dagen bij hem en om het weekend samen met mijn zusje. En in de vakantie was ik ook bij hem en toen gingen we naar een natuur park en vijfhuizen. ik wou zelf op mijn step omdat ik bijna nooit op mijn step zit en ik wou dus even niet dat mijn zusje erop ging, toen werd mijn vader boos en riep me en zei:' een vals kreng ben je!' En toen stak hij zijn middelvinger naar me op! Later toen we thuis kwamen en nog bij de auto stonden sloeg mijn zusje me op mijn billen en ik deed dat terug alleen met mijn voet. Ik vind dat dat moet kunnen. En ,ijn vader niet dus toen heeft hij me geschopt op mijn heup! Sinds dien durf ik niet meer naar hem toe. Als je dit leest geef me dan alsjeblieft advies want ik kan me ook al niet meer concentreren op school.

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn al heel lang uitelkaar ik weet er niets meer van. Toen ik 3 was kreeg mijn vader een vriendin en kon ik vaker naar mijn vader maar moest ik van mijn moeder nog steeds vaker bij mijn moeder zijn. Ik wil al heel lang meer bij mijn vader zijn maar dat mag niet van mijn moeder als ik het vraag wordt ze altijd erg boos en verdrietig dus toen ging ik het maar niet meer vragen. Mijn moeder is vaak moe en boos we hebben vaak gezeur ik geef haar altijd maar gelijk anders blijft ze boos en soms zegt ze zo de hele dag niets. Mijn moeder is ook altijd boos op mijn vader en zijn vriendin. Maar nu ik 12 ben wil ik bij mijn vader wonen en soms nog naar mijn moeder. Mijn moeder gaat dat nooit goed vinden daarom vind ik het heel moeilijk. Wie weet wat ik het beste kan doen zodat ik bij mijn vader kan wonen en soms nog naar mijn moeder.

Ik ben Luka, en een vriend van mij (ik zeg geen naam) heeft een beetje een probleem. Hij is 14 trouwens. zijn ouders zijn al een tijdje gescheiden en hebben ook meerdere keren geprobeerd om bij elkaar te komen. Dat lukte dus niet, maar nu zou hij met zijn vader op vakantie gaan, maar dat mag dus niet meer van zijn ouders, en dat was dus blijkbaar niet afgesproken zeiden ze (was wel afgesproken, maar toch). Nu is hij bij zijn vader en moet hij ineens naar zijn moeder omdat die niet wil dat hij dat hij bij zijn vader is. Hij wil veel liever bij zijn vader zijn dan bij zijn moeder. Wat moet hij doen?

Mijn ouders zijn gescheiden en ik heb een vraag. Op het moment woon ik bij mijn vader, tot nu toe ben ik altijd gedwongen via rechtszaken tot een omgangsregeling om mijn moeder te blijven zien. Eens per maand moet ik per se daar naar toe gaan maar dat wil ik niet. Mijn moeder en ik hebben onze problemen waar het nu niet over gaat. Is het mogelijk als 17 jarige om niet meer naar mijn moeder te gaan en gewoon alleen bij mijn vader te wonen, zonder dat mijn moeder gelijk een rechtszaak aanspant om toch die omgangsregeling te krijgen?

hoi ik ben Nika en ben 10 jaar... ik heb veel problemen met me ouders, omdat ze gescheiden zijn... mijn vader regelt altijd alle dingen met mij zonder maar dan ook iets met me moeder te regelen af en toe zit ik er zelf om te huilen. ik hoop dat jullie me kunnen helpen!!! Gr. Nika

hallo , ik ben 18 jaar en heb een jonger zusje van 12 jaar oud. Onze ouders zijn al 8 jaar gescheiden. dit heeft ons beide veel verdriet gedaan, maar na 8 jaar is er nog elke dag wel gezeik om het zo maar te zeggen. zelf weet ik niet meer hoe ik hier op moet reageren of wat ik moet doen. ik zelf vindt het heel lastig en ook voor mijn jongere zusje. Er is nooit echt goed over gepraat wat ik en mijn zusje nou willen, zelf wil het het liefst bij mijn vader wonen maar als dat gebeurt moet er zoveel geregeld worden en ik wil mijn moeder ook geen pijn doen. ik hou allebei heel veel van ze maar ik ga geen kanten kiezen. elke dag loop ik hiermee in mijn hoofd met deze gedachtes dat het onze schuld is of die van mij dat mijn ouders zijn gescheiden. Ik hoop ooit op een dag dat ze weer vrede met elkaar kunnen sluiten en dan bedoel ik niet samen op de koffie maar dat ze alles over ons samen bespreken en dat niet via mij doen.