Mijn ouders gaan scheiden en zijn niet eerlijk over waarom ze uit elkaar gaan. Als ik ze er naar vraag krijg ik te horen dat dat iets is tussen hun is, en dat voor mij belangerijk is om te weten dat ze van mij houden en dat het niet het einde van de wereld is. Ik dacht dat pap verliefd was op iemand anders maar dat willen ze dus niet met mij bespreken, ik ben geen kind meer en vind dat ik recht heb op de waarheid zodat ik het ook beter kan verwerken. Nu weet ik niet of ik boos of verdrietig mag zijn. Ik vind niet eerlijk en open zijn hetzelfde als liegen... Hebben jullie ouders wel uitgelegd wat er echt is? Ik snap niet waarom mijn ouders het niet gewoon vertellen...

ik heb steets meer ruzie met mijn familie wat kan i doen

Hallo, mijn ouders zijn nu ongeveer een maand geleden gescheiden en ik woon nu bij mijn moeder en mijn vader woont een paar kilometer van ons vandaan. Ik zie hem ongeveer een keer in de week. Hij is heel lief voor mij en ik ook voor hem, maar eigenlijk ben ik bijna altijd boos over wat hij mij en mijn zusje heeft aangedaan, ik heb namelijk het gevoel dat hij ons in de steek heeft gelaten en dat hij tegen ons heeft gelogen om zijn nieuwe vriendin te zien. Ik heb dit ook verteld aan mijn moeder en die heeft mij verteld dat ik het beste een briefje of een appje aan hem kan schrijven, ik vond dat een goed idee, maar ik weet niet zo goed hoe ik dan zo'n brief moet schrijven, want ik denk dan dat ik een te harde brief ga schrijven en dat hij het niet leuk vindt om het dan te lezen. Heeft iemand misschien tips voor mij hoe ik het beste die brief kan schrijven?

Hoi Ik ben Amber en mijn ouders zijn geschieden toen ik 2 was en ik heb er nog steeds last van en mijn moeder is steeds meer gaan roken en dat doet ze altijd in de kuiken nu durf ik daar niet meer te kommen. Ze zal al stoppen maar dat lukt juist niet ik heb het gevoel dat ze alleen maar meer rookt WAT MOET IK DOEN!!!!!!!!!!!

de moeder van mijn vader (mijn oma) heeft een hekel aan mijn moeder wat nu ??????????????????????

Hallo, ik ben Daniël en mijn ouders zijn al zo'n 8,5 jaar gescheiden. Je zal denken: daar merk je niks van. Maar dat is fout. Ten eerste heeft mijn vader een nieuwe vriendin en ze maakten vaak ruzie, gooiden borden kapot, sloegen elkaar, zeiden dat ze elkaar nooit meer zulden zien, nou merk er weinig van. Nu zie ik mijn vader elke zondag zo'n 4 a 5 uur. We willen er niet slapen. Ik ben in mijn eentje 4 dagen met mijn vader naar Texel geweesd ( zonder mijn broertje dus ). Laat in de reacties achter wat jullie verhaal is. Laterrr.

ik heb twee broertje ze zijn heel lief maar als ik weer bij mijn moeder ben en ik praat over mijn broertjes dan vind ze het niet leuk. maar dat zeg ik dan wel en dat snap ze. maar ik voel me dan wel rot. en mijn moeder zegt ook dat ik moet leren praten met haar en papa maar dat vind ik gewoon moeilijk. wie kan mij helpen. :(

ik heb een vraag. Mijn papa en mijn oma (mama van mama) zeggen steeds domme/stomme dingen over elkaar. Daar word ik heel verdrietig van. Hoe kan ik daar mee om gaan?

Hoi... Als ik eens in de toekomst kijken kon, en dit had kunnen zien aankomen 2 jaar geleden. Hoe had mijn leven er dan uit gezien ? Hoe had mijn zusje er nu bij gelopen ? Was ze dan vrolijker dan nu?, had ze dan meer zin om naar m'n vader te gaan dan nu?. Zaten we dan savonds rond de tafel gezellig te kletsen en een spelletje te doen ?. Wij leiden momenteel een dubbel leven. Bij mijn vader en zijn vriendin gaan heel veel dingen erg moeilijk. Er is vaak ruzie bij mijn vader als wij er zijn. Want het lijkt vaak of hun het niet leuk vinden als wij er zijn. Bij mijn moeder... Gezellig aan tafel eten, de normale manieren. Maar mijn moeder die ongelukkig is, en niet meer in het gelukkige leven samen met iemand wilt stappen om het geen wat mijn vader kapot gemaakt heeft bij haar. Dit is er sneu en triest dat het zo loopt. Pap en mam.. zien jullie dan echt niet hoe het gaat ? In beide gezinnen? En hoe mijn zusje en ik er mee moeten "dealen". Dagen die ik zelf moeten plannen wanneer we bij wie wie zijn... dat hoort toch niet ?. Vervolgens gezeur krijgen over die dagen omdat we te weinig bij m'n vader zijn en mijn vader die zegt dat:" 4/6 van de 15 dagen" in de maand wel prima is... en zelfs minder mag zijn. Maar ondertussen klagen dat we jou weinig zien. Wat gaat hier fout ?, doen wij het dan zo verkeerd?, moeten wij ons aanpassen om te zorgen dat het gezellig wordt bij beide gezinnen?. Probeer te luisteren naar je kind, naar het geen wat hun te zeggen of in te brengen hebben.. zonder meteen te oordelen. Groetjes lis