Mijn ouders zijn ondertussen al een aantal jaar gescheiden. Mijn vader betaalt kinderalimentatie aan mijn moeder zolang wij studeren. Nu ben ik klaar met mijn scholing sinds een korte periode. Mijn vader vroeg of ik mijn moeder wilde aanspreken over deze alimentatie. Ze hebben geen contact met elkaar. Nu is het probleem dat mijn moeder heel erg geniet van dat extra geld, en dus eigenlijk ook niet investeert in mijn scholing. Ze betaalt wel mijn huur, gas licht water thuis, maar de rest doe ik zelf aangezien ik salaris heb. Mijn vader is bang dat mijn moeder dan eist kostgeld te betalen, en dan geen €100 maar gewoon het volle bedrag wat hij ook betaalt. Dat wilt hij mij weer niet aan doen. Nu zit ik er tussen in, durf ik mijn moeder niet aan te spreken en mijn vader niet in de steek te laten. Ook op latere leeftijd heb ik nog steeds last van de scheiding van mijn ouders. Ook al gaat dat echt super goed, maar dit is lastig.

Ik ben brith en ik vind het heel lastig met mijn moeder en stiefvader die heel vaak boos zijn. Vooral mijn moeder. Veel professionals en mijn echte vader doen mij proberen te helpen, naar mijn moeder en stiefvader luisteren totaal niet. Mijn moeder wordt vaak geïrriteerd. Ik zeg dat ze dan niet zo boos moet doen maar ze zegt dan dat dat niet boos is maar dat door mij komt. En mijn stiefvader snapt mij niet. We hebben thuis een stoplicht bedacht: rood is dat het gewoon echt klaar is, oranje dat het bijna rood is en groen is normal en blij. Dat hebben we afgesproken, maar daar luistert mijn stiefvader niet naar. Ik huil heel vaak. Maar ik kan niet naar mijn kamer want eerlijk gezegd ben ik een heel bang. Ik hoop dat iemand me kan helpen.

Mag ik meebepalen waar ik ben met mijn verjaardag

Hi allemaal. Ik zit ergens mee en heb advies nodig. Sinds mijn vader is overleden heb ik eigenlijk geen contact meer met zijn familie, omdat zij extreem moeilijk deden over erfenis etc. Ze hebben hierna nauwelijks tot geen contact met mij gezocht en ik heb de 2 jaar sinds zijn overlijden ook geen uitnodiging gehad voor feestdagen of zo. Maar ff to the point: Ik wil nu dus mijn achternaam veranderen naar de naam van m’n moeder, maar ik ben een beetje bang aan het worden voor de reactie van zijn familie. We hebben alle formulieren al en deze zijn klaar om verstuurd te worden, maar ik begin nu te twijfelen of ik ze niet een brief moet schrijven of zo.. Wat moet ik doen, SOS!

Hey allemaal, Ik heb een vraagje, ik heb geen fijne thuissituatie bij mijn moeder en zou graag wat vaker of helemaal bij mijn vader gaan wonen. Heb ik daar recht op? En hoe moet ik dat aanpakken? Groetjes!

Ik moet dus elke dinsdag en om het weekend naar mij vader maar ik wil daar graag verandering in brengen maar me vader stemt er niet mee in en hij zegt dat ik naar de rechter zal moeten gaan om daar verandering in te kunnen brengen maar ik weet niet of dat zo is kunt u mij dat misschien vertellen?

hoi. ik heb dus een vader die me slaat en nergens om geeft. Ik zou dolgraag bij mijn moeder wonen maar dat kan nog niet. ik heb ook een broertje die te snel huilt ( Hij is 8) en ik moet hem vaak verdedigen. Iemand tips?

Ik zou heel graag wat meer vrijheid willen in het kunnen en laten bij mijn vader. Bij mijn moeder kan ik bijvoorbeeld zo vaak als ik wil afspreken met vrienden. Dat zou ik ook graag bij mijn vader willen, maar dat lukt niet. Want na elke keer dat ik dit hem wil duidelijk maken wordt het ruzie en dan heb ik alsnog niet wat ik graag zou willen. Hoe kan ik het hem nou goed duidelijk maken wat ik graag zou willen en dat zonder ruzie?

Ik woon bij mijn moeder en ik ga om het weekend naar mijn vader maar ik wil dat niet meer omdat ik iedere keer ruzie met hem heb. Hij zegt dat ik verplicht ben om te komen. Maar ik wil dat echt niet. Ben ik dit echt verplicht?

Mijn ouders zijn sinds kort gescheiden en ik ben om het weekend bij mijn vader. Een poosje geleden had ik afgesproken met een paar vriendinnen om op vakantie te gaan om te vieren dat we allemaal geslaagd zijn. 1 van die vriendinnen haar ouders heeft een vakantiehuisje. Van mijn moeder mocht ik en de rest mocht ook, dus wij hadden dat afgesproken. De vorige keer dat ik bij mijn vader was had ik al gezegd dat ik daarheen ging en er waren geen problemen, nu ging ik naar mijn vader en ik zei het nog een keer en hij was het er niet mee eens. 15 jarige konden niet alleen op een camping, dat zou mis gaan. Ik snap dat mijn vader bezorgd is maar waarom kan hij mij gewoon niet vertrouwen, ik ben echt het meest brave persoon dat er bestaat en de mensen waarmee ik omga ook. Maar kan hij verbieden dat ik daarheen ga? want als we daarheen ga ben ik mij mijn moeder.