Hallo iedereen! Mijn leven is een heel lang verhaal en om te beginnen mijn mijn broers geboorte. Mijn vader heeft gegokt(best lang) en daardoor had hij heel erg veel schulden. Nu is dat 12 jaar geleden en is hij er weer bovenop gekomen. Daarna werd ik geboren en dreigde hij wat mij, mijn broer en mijn moeder wat aan te doen. Toen is mijn vader 2 maanden de gevangenis in geweest en leefde ik bij mijn moeder. De rechter heeft toen de afspraak gemaakt dat ik en mijn broer de oneven weken op zaterdag half 10 naar mijn vader toe gaan tot dinsdag uit school. Op de even weken zondag 5 uur en dinsdag weer terug. Het ging allemaal goed en alle schulden waren met 10 jaar weer afbetaald. Toen kreeg mijn vader 4 jaar geleden iets met een collega die was getrouwd en ik had dat allang door. Ik bedoel; waarom zou je anders bij je collega vaak eten en uitstapjes maken? Toen zijn ze gescheiden en kwamen mijn vader en zij bei elkaar. Ik hield(houd) echt veel van haar en we konden goed samen. Maar mijn vader heeft vorig jaar een terugval gehad van het gokken… dit was een stuk minder erg want het duurde maar 2 maanden. Maar dat is genoeg om ruim 4 jaar nog ik schulden te zitten. Mijn stiefmoeder heeft een korte preek gehouden waarin ze zei dan ze altijd bij ons zou blijven en bij mijn vader. Ook dat wij haar altijd kunnen bellen als we iets nodig hebben. Maar 1 maand later is ze vertrokken. Mijn stiefvader is soms aardig, meestal doen we alles fout. Het is moeilijk dit allemaal te verwerken.

Heyy, Effe wat backgroundinfo: Mijn vader heeft al bijna 2 jaar een vriendin (in mei 2 jaar), zij hebben langeafstandsrelatie en zijn vriendin heeft 2 zoons, de oudste is even oud als mij en de jongste even oud als mijn zusje, 16 zijn de oudste en ik en 13 de jongste en mijn zus. (na deze zin begint m'n probleem) Omdat ze langeafstandsrelatie hebben, ze allebei een ex hebben en wij vieren (de kinderen) nog naar school gaan, willen ze (nog) niet samenwonen of trouwen, maar mijn vader begint positiever dan aan het begin van hun relatie over hertrouwen en samenwonen etc te denken. Ik ben heel goed in piekeren en over random dingen die gebeuren/soort van hyperventileren of gekke ideeën bedenken wat zou kunnen gebeuren ( bijv als pap dit niet weet dan is hun relatie niets of juist als papa bij de Trevifontein een wens doet om terug te komen naar de Trevifontein in Italië maar dan een x met haar dan willen ze trouwen ofzoiets) dus ben ik behoorlijk erg bang dat ze hun plan gaan veranderen ofzo en ze opeens vertellen dat ze gaan trouwen etc. Heeft iemand tips hiertegen? Ik heb het echt nodig,ik pieker er steeds vaker over en ik heb komende week de laatste toetsweek voor de examentraining begint (ik heb m'n examenjaar) en die moet ik goed maken zodat ik wat meer zekerheid en rust heb. Ik ga trouwens ook met mijn buddy en SMW-er op school over praten (waar we het vaker rond dit thema hebben) Ty alvast en groetjes Louèn <3

Hooi, ik ben Pien en woon bij mama. Om het weekend ben ik bij mijn vader. Ik wil heel graag dat men ouders normaal doen tegen elkaar. Maar mijn vader is altijd heel boos op mama. Ze zijn al 5 jaar gescheiden. Ik heb mama gezegd dat ik graag wil dat ze goed met elkaar omgaan. Maar mijn vader wil haar niet zien en schreeuwt tegen haar als hij haar ziet. Mijn vader wil ook erg mijn leven bepalen. Mijn mama en ik zitten bij dezelfde korfbal klus maar nu mag ik er niet meer heen als mama ook speelt in zijn weekend. Ik heb al gezegd dat ik dat heeeeel stom vind maar hij luistert niet. Mama heeft al gezegd dat ze stopt als dat het probleem oplost maar mijn vader blijft gewoon zo boos. Ik wil zo graag ouders die normaal omgaan. Hoe doe ik dat???!

Mijn ouders zijn gescheiden en ze wonen nog bij elkaar en ik krijg daar stres van!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Kunnen jullie mij helpen .

Ik ben lieke ik was vijf toen mijn ouders gingen scheiden ik ben nu tien mijn ouders hadden eerder ruzie maar nu niet meer maar ik woon te ver weg van mijn vader ik woon vooral bij mijn moeder maar ik kom ook bij mijn vader de school waar ik op zit is stom ik praat nu met een buddy maar ik haat de school ik wordt gepest een jongen die daar zit vindt ik zooooo leuk ik ben smoorverliefd maar ja kan iemand helpen hoe ik er mee moet omgaan dat ik mijn vader bijna nooit zie

Hoi ik ben Fenne Mijn ouders zijn nu anderhalf jaar gescheiden en ik wil eigenlijk niet meer bij mijn vader zijn omdat ik me daar niet fijn voel hij heeft er zelf ook heel veel moeite mee en dat voel ik ook. Ik ga nu woensdagavond naar mijn vader en blijf daar tot zaterdagavond en de rest van de tijd ben ik bij mijn moeder. Maar eigenlijk wil ik dus niet meer naar mijn vader maar dat vind ik heel lastig om te zeggen tegen hem en daarom weet hij eigenlijk niet precies wat er speelt. Kan iemand mij een tip geven om het te leren/durven tegen mijn vader te zeggen dat ik eigenlijk niet meer naar hem toe wil? Laat het alsjeblieft weten als je tips hebt of hetzelfde mee maakt of mee gemaakt hebt. Xx Fenne

Heeyyyy Ik heb een stief (zusje) en een half broertje en eigenlijk ben ik wel blij met mijn broertje maar met mijn stief(zusje) heb ik niet echt een goede band, ik zie haar maar 4 dagen in een maand, mijn vader vind het opvallend dat ik wel bij mijn broertje blij word als ik hem zie maar bij mijn stief (zusje) niet ! Maar dat vind hij vervelend, heeft iemand hier ervaring mee of tips?! Want ik weet het namelijk niet zo goed ?……..😊

Mijn ouders gaan nu scheiden en de taxateur voor het huidige huis waar ik nu in woon is laatst geweest. Mijn moeder kan het huis betalen en sinds de situaties tussen mijn ouders heeft mijn moeder het eerste recht op het huis. Maar mijn vader wil nu ook opeens het huis hebben. Ik wil eigenlijk niet verhuizen omdat dit huis de plek is waar ik ben opgegroeid. Mijn vader denkt ook alleen maar aan zichzelf tijdens de scheiding, alleen maar aan wat hij wil en hoeveel geld hij krijgt. Hij denkt niet aan de gevolgen voor mij en ook de rest van de familie door wat hij doet. Hij heeft eigenlijk nooit iets gedaan in het huis en het maakte hem nooit wat uit, en nu opeens wel. Ook is mijn hoofdverblijf bij mijn moeder en ben ik dus het vaakste bij haar. daarom vind ik het oneerlijk dat mijn vader het huis wil hebben dus ook hierbij denkt hij weer alleen aan zichzelf en niet wat het beste is voor mij. Kan ik hier iets aan veranderen of heeft iemand anders dit ook meegemaakt?

( hoe begin je zo'n brief?) Ik heb een hekel aan mijn vaders nieuwe vriendin. Ze zegt soms gemene dingen die ik niet goed kan aanwijzen. Of ze behandelt mij en mijn zusje niet fijn. Als ik dit zeg tegen mijn vader zegt hij: 'maar ze is toch wel aardig tegen jullie? Want ze doet heel erg haar best' ik durf dan geen nee te zeggen... Ben ik niet dapper genoeg? Eerst mocht ik soms nog wel thuis blijven bij mijn moeder maar dat mag nu niet meer. Iemand hier ervaring mee of heeft iemand tips? Groetjes Willemijn

Hé ik ben madelief en mijn vader vind het erg lastig om niet voor zich zelf te kiezen want bijvoorbeeld je vraagt hè mag ik even naar mijn moeder toe dan is het al snel nee want hij vind mijn moeder niet aardig dus het mag niet en hij denkt niet ja natuurlijk als jij dat wilt mag dat gewoon hebben jullie tips hoe ik dit tegen mijn vader kan zeggen dat ik dit lastig vind