Waarom kunnen hun niet dan bij elkaar wonen ?

Mijn ouders zijn kinderen want ze maaken ruizie maar echt op een kinder manier ze schreeuwen en ze praten niet tegen elkaar en ze verbieden mij veel dingen zoals ik mag niet met me moeder appen en andersom 😰😰

Ik had voor dat mijn ouders gingen scheiden een goede band met mijn vader, maar toen werden al z'n nieuwe vriendinnen belangrijker. Hij heeft een keer het contact verbroken en hij is toen zonder iets te zeggen naar Friesland verhuisd (ik woon vlakbij leiden) en gaf mij de schuld daarvan, maar dat het Ik hem weer vergeven. Ik zie hem daarom nu maar 1x per week omdat het anders te snel gaat voor mij. Laatst wilde hij een afspraak maken met mijn broer voor zijn motor te maken op de dag dat ik bij hem ben. Ik vroeg hem toen ik hem zag, waarom plan je iets op de dag dat ik bij jou ben want we zien elkaar al bijna niet. Hij zei recht in mijn gezicht, dat er belangrijkere dingen zijn dan mij. Hij heeft mij nu zoveel pijn gedaan en volgende week wil ik met hem in gesprek om tijdelijk het contact te verbreken, maar ik weet niet hoe ik dat moet zeggen en ik ben heel erg bang voor zijn reactie. Heeft iemand misschien tips hoe ik dit kan doen of heeft iemand dit ook een keer mee gemaakt?

Mijn vader zegt de hele tijd vervelende dingen over mijn moeder zoals da mijn moeder mij haat en dat hij van mij houdt super stom dus heeft er iemand tips please Groetjes Bo

Heee, mijn ouders zijn net 4 maanden gescheiden en ze hebben nu allebei een nieuwe partner en dat vind ik echt heel stom en die man heeft geen kinderen, maar die vrouw heeft dus kinderen van 3 en 4. Ik ben bijna 12. En ik heb net afscheidfenomen van mijn oude klas, we waren echt heel hecht en we wisten les van elkaar, dus dat was heel lastig. Alles waar ik van hield is in 1 keer weg. Wat kan ik doen om mezelf op te vrolijken? Xxx Quinty

Hey, ik zit er dus mee dat als mijn vader iets met mij wil doen en ik dat vraag aan mijn moeder word ze boos dat ik niet zeg tegen mijn vader dat hij mijn moeder moet appen en word ze boos, maar als ik iets met hem wil doen mag dat niet en ben ik bang om het te vragen want dan word ze weer boos. met vakantie zegt ze niks tegen mijn vader terwijl ze al lang weet wanneer wij op vakantie gaan en zegt ze dat ik ook niks moet zeggen tegen hem, en plant onze vakantie net op de datum dat mijn vader en ik naar een concert gaan waar ze al maanden wist dat we heen gingen en ik snap niet waarom.

Altijd als mijn ouders ruzie maken, zit ik er altijd tussen, het geeft me vaak een gevoel als of ik een kant moet kiezen wat ik helemaal niet wil. Heeft iemand tips voor mij?

Mijn ouders zijn sinds 1.5 jaar uit elkaar. Mijn moeder is na de scheiding meteen gaan daten, en heeft nu ook al 10 maanden een relatie. Mijn vader zit nu ook in een beginnende relatie. Ik ga om de week van mijn vader naar mijn moeder en vind het heel lastig te accepteren dat hun partners in mijn huis komen. Ik vind het vies en voel me er niet meer door thuis. Gedachten als “ hier heeft hij ook gezeten” gaan vaak door mijn hoofd. Het word eigenlijk met de week erger en sinds kort heb ik hierdoor ook last van paniek aanvallen. En geen idee hoe ik hier mee om moet gaan.

Zit nu in het begin van de scheiding en mijn ouders ruziën zooooo vaak ik wordt er gek van en soms wil ik huilen maar komt het er niet uit super irritant. Zou iemand mij tips kunnen geven om hier het best mee om te gaan

Ik voel me absoluut niet meer thuis bij m'n vader. Het is vies en er wordt niet schoongemaakt en het is super rommelig en hij ruimt zelf helemaal niks op. Daardoor heb ik laatst gescheurde enkelbanden gehad omdat ik was gevallen over de spullen van hem. Ik heb een knal roze kamer (de muren) en super lelijke meubels. ik ben ondertussen 13 en ik wil gewoon niemand in me kamer hebben. we hebben ook een kat en hij is echt een van me beste maatjes ik wil hem echt niet kwijt raken. Maar er gebeuren super veel nare dingen die ik niemand gun. het doet ook zoveel pijn om te zien dat het me zusje en broertje echt raakt als me vader hun wat doet of als hij mij wat doet. Me moeder weet wat er gebeurd. Ik moet natuurlijk hulp zoeken met een professional en die kan mij helpen met het proces van niet meer naar mn vader gaan. Maar op een of andere manier denk ik ook n soort weet je boeie wat er gebeurd. maar het doet me allemaal echt heel erg veel pijn maar ik weet het niet, Ik wil me kat en me familie van die kant echt niet missen. Ook een nadeel is dat me opa en oma en tante en oom van die kant altijd super naar naar ons doen (me broetje en zusje en ik) ze praten altijd over iedereen en alles en ze doen super vervelend naar ons. Me vader kan ook niet goed voor ons zorgen. Het voelt niet vertrouwd en niet veilig.