Hoi, ik ben Saar en ik heb gescheiden ouders. Ik kan er inmiddels wel mee omgaan, maar ik heb het moeilijk dat ik mijn vader heel veel mis... ik ben om het weekend bij mijn vader en één weekend duurt van vrijdag tot maandag. En sowieso elke maandag. Elke keer als ik van mijn vader naar mijn moeder ga mis ik mijn vader vanaf het moment dat ik daar weg ben, want dan heb ik het net leuk gehad en ben ik daar weer gewend en moet ik alweer weg. Ik heb ook nog eens ADHD en dan word het ook nog eens druk en verwarrend in mijn hoofd. Hoe kan ik hier beter mee omgaan?

Waarom ik ben egt boos ik hep ruzie met me vader en me moeder maar Waarom kan ik niet bij me moeder zijn ik wil gewoon aandacht slapen jullie na dat wou ik kwijt

Hoe oud waren andere kinderen toen hun ouders gingen scheiden

Mijn mama zit alles over mij vader te praten en mij vader over mijn moeder en mijn moeder zit te praten met mensen daar over maar ik wil dat niet Wil je me daar mee helpen

ik vind het zielig voor mij vader, omdat hij na de scheiding vaak alleen is. ik vraag me af hoeveel procent van de kinderen in Nederland heeft gescheiden ouders? ik voel me nu soms best alleen.

Wat moet ik doen als mij ouderd ruzie hebben want als ik opkom wordt het nog erger

Hé ik kom niet meer bij mijn vader momenteel dat vind ik niet erg maar mijn vader wel er is binnen kort ook een rechtszaak en ik ga op gesprek dat vind ik erg spannend maar ga het wel doen mijn vader heeft al een paar keer geist dat hij ons kreeg maar dat liet mijn moeder gelukkig niet gebeuren het is momenteel zelfs zo erg bij mijn vader dat ik dood wou gelukkig gaat het nu iets beter met me maar ik blijf het spannend vinden kan om de week ook niet naar school omdat mijn vader me dan komt ophalen en dat wil ik niet maar als dit alles zorgt dat ik bij mama kan blijven heb ik er denk ik wel voor over en nu is mijn vraag hebben jullie tips voor mij om deze periode door te komen of wat zouden jullie doen als jullie in mijn schoenen stonden?

Hoe moet je zeggen dat je iets wil maar je durft niet

Heyy Ik ben 12 jaar en mijn ouders zijn vorige zomer vakantie gaan scheiden ik weet ook de reden de reden is dat mijn vader meerdere keren is vreemd gegaan nu heeft hij een vriendin maar die heb ik nog nooit in het echt gezien of gesproken ik heb laatst in mijn vaders telefoon gekeken en keek ik door de berichtjes van haar en me vader en er stonden echt hele rare dingen over ze hadden het over een operatie om een baby te krijgen ik was echt super bang ik heb het nog tegen niemand verteld dat ik dat heb gezien behalve tegen me beste vriendinnen maar elke keer als ik me vader nu aan kijk denk ik daar aan en ik ben er nu echt wel een beetje klaar mee want ik ben achter meer dingen gekomen in de relatie van mijn ouder hebben ze ondertussen een openrelatie gehad mijn vader die ging gewoon met andere vrouwen soms en me moeder die ging met de POSTBEZORGER die elke woensdag een broodje bij ons ging eten maar toen was dat allemaal gestopt ze hadden geen openrelatie meer maar mijn moeder spreekt heel erg veel nog met die POSTBEZORGER maar ik weet nou niet zo goed of ze iets hebben met elkaar of gewoon goede vrienden zijn

Mijn ouders zijn sinds 3/4jaar gescheiden, mijn vader is er nog steeds helemaal stuk van het gaat steeds slechter met hem. Ik(16) woon bij mijn vader en mijn zusje(14) bij mijn moeder, mijn broertje(12) is er om de week. Ik wil wel naar mijn moeder maar heb sterk het gevoel dat dat mijn vader veel pijn doet alsof ik mijn moeder over hem zou kiezen. Papa heeft het echt heel moeilijk, en dan vind ik super erg voor hem, hij is heel erg lief maar ik hoef niet de hele tijd zijn zielige verhalen te horen. Hij slaapt slecht en slaapt ook vaak bij mij op de kamer, dat vind ik soms prima maar niet altijd. Hij zegt dat hij dan beter slaapt en zich anders 'buitengesloten' voelt, ik weet niet goed hoe ik daarmee om kan gaan. Ik ben een meisje van 16 ik wil gewoon mijn privacy. En hij praat vaak over hoe moeilijk hij het heeft, hij kijkt ook altijd heel moe/verdrietig en dat vind ik echt verschrikkelijk. Als ik het aan mensen probeer uit te leggen lijken ze het niet echt te begrijpen dan zeggen ze dat ik niet voor hem hoef te zorgen, en dat is ook waar, dat wil ik ook niet. Maar ik wil hem wel helpen. Ik voel me best alleen omdat mijn vriendinnen met gescheiden ouders heel makkelijk van ouder wisselen, maar mijn vader maakt het juist alleen maar zwaarder voor mij. Ik heb binnenkort eindexamens (havo) en ik stress hem echt heel erg. Ik kan me helemaal niet goed concentreren, maar ik wil echt echt echt niet zakken. Al mijn vriendinnen staan er zo goed voor terwijl ik nu op gezakt sta...