Beste allemaal, Ik ben 26 jaar en vorig jaar zijn mijn ouders gescheiden. Mijn vader heeft kanker gehad en is daarna volledig veranderd. Hij raakte in een soort midlife crisis, kocht een motor en wilde vrij zijn. Mijn ouders hadden de laatste 4 jaar al veel ruzies. Het zijn ook twee totaal verschillende personen. Mijn moeder is heel spontaan, enthousiast en open. Mijn vader is meer een gesloten man. Ik houd van allebei heel veel, maar het is echt een vechtscheiding geweest, toen kon ik het niet meer aan. Verschrikkelijk wanneer je ouders elkaar haten. Een paar weken nadat mijn vader besloot ergens anders te gaan wonen, bleek hij een vriendin te hebben van 36 jaar. Maarliefst 16 jaar jonger dan hij zelf is! Anyway, nu wilt mijn vader heel graag dat ik zijn nieuwe vriendin wil ontmoeten. Ik heb het al een jaar uitgesteld. Ze hebben inmiddels een huis gekocht en mijn ouders zijn officieel gescheiden. Ik zie er heel erg tegen op om haar te ontmoeten. Het voelt niet goed tegenover mijn moeder. Het voelt als een officiele beindiging van ons gezin. Van vroeger. En het liefst wil ik dat mijn vader weg gaat bij die vrouw. Maar kerst komt eraan. Ik wil graag bij mijn vaders familie met kerst zijn maar dan is die vrouw er ook. Zal ik niet gaan naar het kerst diner van mijn eigen familie? Of zou ik mijn eigen gevoel weg stoppen en gewoon die vrouw ontmoeten? Mijn vader wilt die vrouw niet thuis laten en zegt dan stellig: Dit is mijn nieuwe leven en daar hoort zij bij. punt. Hebben jullie tips? Groetjes, Tesssa

Hoi ik ben Nina en ik ben 15 jaar. Ik woon samen met mijn broertje, 2 zusjes, mijn ouders en mijn oma in een boerderij. Ik heb in de zomervakantie dit jaar te horen gekregen dat mijn ouders gaan scheiden, alleen dat het niet van beide kanten kwam maar alleen van mijn moeders kant. Ik vind dat super lastig, want mijn zusjes weten wel dat ze gaan scheiden, maar ze weten niet dat mama wilde scheiden. En ik zit nog ergens mee: Mijn ouders zeggen heel vaak tegen mij dat ik niet tussen mijn ouders hoef te kiezen, maar als ik soms een gesprek heb met mijn vader, dan zegt mijn vader dingen over mijn moeder, zoals bij voorbeeld dat zij niet wil overleggen met hem over dingen. Maar als ik dan bijvoorbeeld een dag daarna met mama ga praten, dan zegt mijn moeder ook dingen over papa, en dat is dan het tegenovergestelde van wat mama zegt. Dus nu heb ik alsnog het gevoel als ik moet kiezen. Ik weet niet wat ik moet doen om te zorgen dat dat gevoel weg gaat. Kan iemand mij tips en advies geven hoe ik hier mee om kan gaan????

hey, Ik ben Juliëtte en mijn ouders zijn nu zo'n 2 jaar gescheiden. Mijn vader woont in schotland (zijn thuisland) en ik woon eigenlijk altijd bij mijn moeder. De relatie tussen mij en mijn moeder is erg slecht en ik wil daar graag verandering in brengen, aangezien ik wel veel van haar hou. Omdat ik zo weinig bij mijn vader ben zorg ik ervoor dat ik daar geen ruzie maak. Bij mam is dat een ander verhaal.. Ze drijft mij naar mijn gevoel helemaal naar het uiterste en dan kan ik gewoon niet meer stoppen met boos zijn. Het liefst zou ik mijn vader meer zien zodat ik daar ook een deel van mijn frustraties kwijt kan.Ik heb gelukkig wel vrienden die me er doorheen proberen te helpen, maar die kunnen het probleem tussen mij en mijn moeder niet oplossen.. ik hoop dat jullie mij kunnen helpen. groetjes juliette

Iedereen hier weet hoe het is om gescheiden ouders te hebben die dit lezen en allemaal hebben ze wel iets waar ze mee zitten. Ik heb ook iets waar ik mee zit en ik vind super fijn om het met jullie te kunnen delen :) Iedereen heeft te maken met verschillende gezinnen die gevormd worden aan beide kanten van je ouders. Maar dat wilt niet altijd zeggen dat je bij beide gezinnen voelt alsof je erbij hoort. Bij mij is dat het geval. Ik houd van mijn vader echt waar, maar ik voel me als ik daar ben niet echt zijn dochter. In loop der jaren ben ik ook veranderd en heb andere behoeftes. Ik vind mijn vriendinnen belangrijk en ik zit in het eerste van het MBO. Alles bij elkaar vraagt ook veel tijd. Die jaren zijn ik en mijn vader steeds een stukje uit elkaar gegroeid. Ik heb vaker ruzies gehad en ben vaker gekwetst door hem. Dat alles zorgde ervoor dat ik niet meer echt graag naar hem toe wou. Maar nu heb ik er moeite mee. Ik heb erover gehad met hem en meer dingen verzonnen om samen te doen. Ik heb hem mee uit eten genomen en met hem meegeweest naar zijn werk. Maar hij probeert nooit iets terug te doen. Voor mij is dingen samen doen zo belangrijk. En daarom doet het me zoveel verdriet dat hij niks onderneemt om vaker met mij te zijn. Nu zijn er ook meerdere dingen gebeurd daar toen ik er was. Mijn stiefmoeder negeert mij sinds kort en dat geeft me zo een benauwd gevoel als ik daar kom. Ik voel me dan al helemaal niet meer welkom. Iedereen zegt ook altijd als je nou iets gezelligs doet met je stiefmoeder dat wordt het vanzelf beter tussen jou en je vader. Dan denk ik oke dus als ik haar gelijk geef en der zin geef dan is alles ineens weer goed. Niet dus! Dat werkt zo niet maar de familie kant van mijn pa begrijpt dat dus blijkbaar niet. Ik ga meer proberen om iets gemeenschappelijks tussen mij en mijn vader te vinden. Waardoor we straks onze band kunnen versterken en meer lol kunnen hebben en ik me eindelijk weer zijn dochter kan voelen.

goedenavond allemaal, mijn naam is Lindsay ik ben 19 jaar 2 jaar geleden gingen mijn ouders op niet zo n leuken manier uit elkaar. ik heb sinds en jaar en vriendje ik hoopte heel erg dat hij mij zou steunen in dit proces maar hij zegt dat ik me vader moet vergeten etc. maar dat is echt niet makkelijk want ik was echt en vaders kindje. hij vind mij zielig doen wat echt nergens op slaat. ik moest dit even ergens kwijt ik vind dit ook en prima platform. heel erg bedankt dat ik dit even kwijt kon. groetjes lindsay

Hoi ik ben Selena. Ik ben 13 jaar oud ik heb dus een vraag. Want als ik bij mij Vader geweest ben. En als ik dan in bed lig moet ik vaak huilen en denk aan hem. Mijn vraag is:wat kan ik daar aan doen?

hoi, ik ben Vera. ik ben 17 jaar. vorig jaar hebben mijn ouders aangekondigd tegen mij en mijn broertje dat ze gingen scheiden. na een paar weken kreeg ik te horen dat ik een stiefmoeder heb en dat ze zelf een tweeling heeft van 5 jaar. opzich maakt mij die kinderen niet uit maar de leeftijd verschil is gewoon te groot. ook tussen mijn pa en zijn vriendin merk de de verschil. ze schelen ongeveer 15 jaar. mijn stiefmoeder gedraagt zich meer naar mijn leeftijd dan een echte volwassenen. bij papa thuis heb ik het gevoel dat we alleen goed zijn als oppas en als afwasser. ik heb gewoon een hekel aan de sfeer en gedrag bij mijn papa thuis. papa is zelf(door haar) veel veranderd. bij mijn moeder vindt ik het juist fijn. ik probeer dan ook juist meer bij mama dan mijn vader te zijn(ook al mis ik hem). mijn vader gaf vroeger niets om mij en mijn broertje maar nu opeens wel en dat vindt ik verveeld en we hebben daar nooit meer iets met z'n drieen gedaan. ik durf er niet om te praten met mijn ouders. ik ben bang dat ze boos worden. wat moet ik doen?. vriendelijke groet, vera

hoi, ik ben Vera. ik ben 17 jaar. vorig jaar hebben mijn ouders aangekondigd tegen mij en mijn broertje dat ze gingen scheiden. na een paar weken kreeg ik te horen dat ik een stiefmoeder heb en dat ze zelf een tweeling heeft van 5 jaar. opzich maakt mij die kinderen niet uit maar de leeftijd verschil is gewoon te groot. ook tussen mijn pa en zijn vriendin merk de de verschil. ze schelen ongeveer 15 jaar. mijn stiefmoeder gedraagt zich meer naar mijn leeftijd dan een echte volwassenen. bij papa thuis heb ik het gevoel dat we alleen goed zijn als oppas en als afwasser. ik heb gewoon een hekel aan de sfeer en gedrag bij mijn papa thuis. papa is zelf(door haar) veel veranderd. bij mijn moeder vindt ik het juist fijn. ik probeer dan ook juist meer bij mama dan mijn vader te zijn(ook al mis ik hem). mijn vader gaf vroeger niets om mij en mijn broertje maar nu opeens wel en dat vindt ik verveeld en we hebben daar nooit meer iets met z'n drieen gedaan. ik durf er niet om te praten met mijn ouders. ik ben bang dat ze boos worden. wat moet ik doen?. vriendelijke groet, vera

hoi! mijn ouders zijn al lang gescheiden... maar mijn vader heeft een persoonlijkheidsstoornis en woont in België. ik woon nu in maastricht maar mijn mama wil verhuizen naar weert maar dat wil ik niet! ik wil hier blijven. ik woon nu bij mijn mama want ik had altijd ruzie met mijn vader. ik zit nu in groep 8. ik weet niet wat ik moet doen. ik lig dagen wakker. en ik weet niet wat ik moet doen! het leven in echt verschrikkelijk!

Ik ben 27 jaar dus misschien raar dat ik hier reageer. Maar hoe eritant is het dat je je ouders apart moet in plannen op je eigen verjaardag. Zo eritant omdat ik ook nog is op oudejaarsdag jarig ben