Mijn ouders zijn 4/5 weken uit elkaar nu. Ik weet niet bij wie ik wil/moet wonen. Ik weet niet hoe ze alles gaan regelen. School gaat ook niet goed. Ik weet het niet meer...

Beste lezers, Mijn ouders zijn sinds 3 jaar geleden gescheiden. Dat was best moeilijk, want in dat zelfde jaar is mijn oma overleden en mijn oma wist niks van de scheiding van mijn ouders. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik hier moet schrijven wat ik heb meegemaakt, maar ik probeer het zo goed mogelijk uitteleggen aan jullie. Mijn ouders zijn gescheiden doordat mijn vader is vreemd gegaan toen hij voor zijn werk in Engeland was. Hij is nu ook getrouwd met een Engelse vrouw en ik heb 2 Engelse stiefzussen. Vorig jaar zomer zijn ze naar Nederland gekomen voor mijn vader en toen veranderden pas echt alles. Sindsdien ben ik niet meer alleen met mijn vader en broer. Nu zijn hun er ook bij. Het communiceren met hun nog best moeilijk. Ik kan wel Engels, maar zij kunnen nog niet goed Nederlands. In het begin was het nog niet zo erg en waren er nog geen problemen. Later kwamen pas echt de problemen. Sinds de scheiding van mijn ouders had ik wel al een veel slechtere band met mijn vader omdat ik het hem niet kan vergeven dat hij mijn moeder zo in de steek heeft gelaten. Nu is die band alleen nog maar slechter geworden. Hij heeft 6 maanden lang voor zich gehouden dat hij getrouwd is met zijn nieuwe vrouw. Mijn stiefzussen mochten niks zeggen tegen ons. Totdat mijn moeder er zelf achter kwam. Ik ben nog steeds heel kwaad daarover. Maar ik probeerde toch maar door te gaan met mijn leven. Maar afgelopen zomer heeft hij weer gelogen. Hij zei dat hij niet genoeg geld had om echt op vakantie te gaan. Dus gingen mijn vader, broer en ik maar naar Engeland want daar heeft hij een huis. Op zich was dat best een leuke vakantie. Maar van de 3 weken dat ik bij hem zou zijn was ik maar 5 dagen bij hem. Toen de laatste 3 weken waar aangebroken zag ik op Facebook dat mijn stiefzussen naar Turkije gingen. Dus ik had hem daar mee geconfronteerd en hij biechtte alles op. Hij had nog zo gezegd dat hij niet genoeg geld had voor een duur reisje naar bijvoorbeeld Turkije. Ik heb mijn vader toen 2 maanden niet gezien omdat ik het niet wou. Hoe kan hij zo erg liegen om dingen. Hij praat slecht. Hij laat mijn slecht voelen. Hij voelt niet meer als mijn vader, ook al is hij het wel. Ik zie mijn stiefvader nog meer als mijn vader. Ik ben mijn vertrouwen verloren in mijn vader. Ik heb nu zo'n slechte band met mijn vader dat ik niet eens gewoon meer kan praten met hem. We hebben altijd ruzie. En de ruzie loopt uit op slaan. Ik ben bang voor mijn eigen vader. maar als ik dit met mijn moeder overleg krijgen mijn ouders weer ruzie en daar heb ik al helemaal geen zin in. Dan komt die ruzie door mij. En met mijn broer kan ik ook nergens over praten want die is een gesloten boek. Ik praat er alleen met vriendinnen over hoe moeilijk ik het eigen heb maar zijn kunnen mij niet begrijpen want zij maken dit niet mee. Ik hoop dat jullie wat tips hebben voor mij om beter om te gaan met deze situatie. want ik weet niet meer wat ik moet doen om de relatie met mijn vader nog te redden? Liefs, K.

Hallo Allemaal, Ik was wat aan het googlen en ka zo terecht op deze site. Mijn ouders zijn al jaren gescheiden 17 jaar maar liefst. Dit is en erg zware tijd geweest. Al deze 17 jaar.. Mijn vader was een man die vaak vreemd ging.. mijn moeder bedroog toen ze zwanger was van mij.. Mijn broer nu (24) was dus al geboren. Was volgens hem een bevlieging...Toen ik 3 jaar was wel het zelfde verhaal.. mijn moeder heeft hem toen het huis uit laten zetten. Daarna volgend heel wat vervelende jaren. Mijn vader en Opa spande samen en wilde mij en mijn broer via de kinderbescherming bij onze moeder weg halen.. Gelukkig weet ik hier weinig van. En gelukkig is dit nooit gebeurt.. ik heb een schat van een moeder. Mijn vader ging trouwen met de vrouw waarmee hij mijn moeder bedroog. Kreeg hiermee 2 kinderen inmiddels 17 en 14. Inmiddels ook van deze vrouw gescheiden. Ik kon nooit goed met de nieuwe vrouw van mijn vader.. Zij probeerde ons tegen onze vader op te zetten. Jaren van ruzie volgde.. mijn vader koos nooit partij voor ons.. Erg moeilijk en veel verdriet gehad. Nu ben ik 22 jaar en bijna een jaar geen contact met mijn vader. Met mijn verjaardag deze maand geen berichtje of belletje niets gehad.. Dit doet me erg veel verdriet. ik ben op zoek naar lot genoten waarmee ik advies/verhalen kan uitwisselen. . Omdat ik het er toch nog altijd moeilijk mee heb. Zelf heb ik er voor gekozen om eens niets van me te laten horen.. maar zijn bijna een jaar verder en schijnbaar mist mijn vader ons niet..Hij heeft dus 4 kinderen..en met geen van de 4 contact. Ik en mijn oudere broer hebben dus altijd bij mijn moeder gewoond. Mijn half broertje en zusje bij hun moeder. Ik woon nu een jaar op mezelf..en mijn vader is 3x bij mij en mijn vriend geweest. Zijn er mensen die adviezen hebben of waar ik mee kan praten om verhalen uit te wisselen?? Groetjes van mij..

Hallo, Mn ouders zijn nu een jaar uit elkaar maar nog steeds niet officieel gescheiden. Ik wil graag bij mijn vader wonen omdat ik het daar leuker vind en ik me daar veiliger voel. Ik wil mn moeder geen pijn doen en als ik dat wel doe gaat ze van die stomme acies uitvoeren. Ik voel me niet veilig omdat ze me een keer geslagen heeft en ik wil gwn bij mn vader zijn. Hoe kan ik dit tegen mijn moeder zeggen en wat moet ik doen?? Help me plz Anoniem

Lieve Lezende, Graag zou ik wat reacties krijgen op dit bericht, wat ik zit met een paar problemen... Mijn ouders zijn sinds deze zomer met veel gedoe uit elkaar en ik moet nog aan alles wennen. Ten eerste kunnen mijn ouders niet meer normaal met elkaar praten zonder ruzie te hebben, en dit vindt ik erg vervelend. Maar waar ik nog meer mee zit is dat ik SNAP waarom mijn moeder van mijn vader is gaan scheiden. Ik wordt namelijk ook echt helemaal knetter gek van hem en kan me eigenlijk alleen maar aan hem irriteren. Niet alleen hij en mijn moeder hadden vaak ruzie, maar ik en mijn vader samen ook en dat hebben we nu nog steeds. Eigenlijk kunnen we niet twee dagen samen met elkaar zijn zonder ruzie te hebben. Ik wil eigenlijk ook het liefste zo min mogelijk naar hem toe, en vindt het huis daar ook niet fijn. Maar dit vindt ik wel weer zielig voor hem, want hij vraagt elke keer weer wat hij er aan moet doen zodat wij een betere band samen krijgen. Maar heel eerlijk gezegd ben ik er bang voor dat het hier te laat voor is... Dan kom ik er ook nog achter dat hij met een vrouw zit te whatsappen, ene Mindy maar als ik in zijn telefoon kijk dan kan ik dat gesprek niet terug vinden. Ook hoorde ik op een avond duidelijk een vrouwen stem beneden, maar ik durfte niet naar beneden te gaan omdat ik bang was om hem te ''betrappen"'. Later kwam hij naar boven om te vragen of ik het erg vond of als hij nog even naar de kroeg ging en toen ik vroeg met wie gaf hij daar geen antwoordt op. Mijn ouders zijn nog maar kort uitelkaar en ik vindt het niet okey dat hij nu al met andere vrouwen bezig is, maar moet ik hem daar mee confronteren? Dit durf ik eigenlijk niet, want ik durfte ook al niet naar beneden te lopen. Verder vindt ik het super vervelend dat mijn mentor niet weet dat mijn ouders pas uit elkaar zijn, maar ik weet ook niet goed hoe ik het haar moet vertellen en wij hebben ook nog nooit een persoonlijk gesprekje gehad dus het moment heeft zich ook nog niet voorgedaan. Ik vind het sowieso vervelend omdat ik dan het gevoel heb dat ik alleen maar aandacht trek voor niets. En bovendien, wiens ouders zijn er tegenwoordig nou NIET gescheiden? Zo bijzonder is het nou ook weer niet, denk ik dan. Verder vind mijn zusje mijn vader een soort van hero, wat ik super vervelend vind omdat ik wel zie hoe gemeen hij tegen mijn moeder doet. Dus ik heb het gevoel dat mijn zusje meer bij mijn vader hoort en ik bij mijn moeder, waardoor wij ook vaak ruzie daarover krijgen. Mijn moeder verteld mij trouwens ook allemaal dingen waar ik dan mee blijf zitten. Bijv. dat mijn vader allemaal spullen van mijn moeder heeft die hij niet wilt terug geven en dan vervolgens vervloekt ze hem en zegt ze dat het de grootste fout van haar leven was om met hem te gaan (en dan denk ik anders was ik er niet geweest hoor) en dan moet mijn moeder huilen en dan moet ik haar troosten en dan weet ik niet meer wat ik moet zeggen... Sorry voor mijn te lange bericht, ik zou het zeer op prijs stellen als iemand de moeite nam om alles even te lezen en mij wat tips te geven over hoe ik dit alles het beste moet aanpakken, alvast heel erg bedankt!! Liefs

Beste, Mijn ouders liggen in een scheiding en mijn moeder woont nu voorlopig uit huis, ze hebben geen ruzie maar ze kunnen elkaar de liefde niet geven of iets dergelijks. Mijn moeder wil nog steeds alles proberen om het goed te krijgen maar ik merk aan mijn vader dat het niet gaat werken. Mijn vader praat met niemand over zijn gevoelens alleen soms met mij. Ik vind het erg vervelend dat ik tussen mijn ouders in moet staan, ze proberen het beste voor mij te doen maar ik weet niet zo goed om te gaan met een scheiding. Ik houdt van allebei mijn ouders ontzettend veel maar mijn moeder is net zo goed de dupe van iets waar ze niets aan kan doen. Ik merk aan mijn moeder dat ze er kapot aan gaat en ze weet niet wat ze moet doen. Mijn ouders waren sinds hun 15e al bij elkaar en mijn moeder staat machteloos tegenover dit hele proces. Mijn vader redt zich wel alleen ik maak me erge zorgen over mijn moeder. Ik probeer het beste voor haar te doen maar ik weet niet wat ik moet doen. Nu heb ik niet echt een vraag maar ik wil graag wat tips krijgen, ook vind ik het fijn om zo mijn verhaal te doen als een soort uitlaatklep. Ik hoop dat ik toch wat fijne tips krijg. groeten

Ik doe een opleiding waarbij we groepsdynamica krijgen, hiervoor moesten we over een markante gebeurtenis een werkstuk maken en een presentatie houden. Mijn groepje had besloten dat ons onderwerp gescheiden ouders werd. Eigenlijk heb ik mij er nooit zo in verdiept, terwijl je het heel veel om je heen hoort (meer dan de helft van mijn vrienden en vriendinnen hebben gescheiden ouders). Totdat ik dus dit onderwerp kreeg en het stukje: wat zijn de gevolgen voor het kind moest uitpluizen. Vanavond was ik filmpjes voor de presentatie aan het opzoeken en uiteindelijk kwam ik via YouTube bij jullie terecht. Ik heb zowat bij alle filmpjes tranen in m'n ogen gehad, het is echt fijn dat er zoiets bestaat! Een site voor kinderen maar vooral voor ouders, die hier om advies kunnen vragen. Wat mij wel opvalt is dat er veel gepraat word over ouders die gescheiden zijn of gaan scheiden (logisch want daar zijn jullie voor). Maar in mijn geval is het heel anders. Mijn ouders zijn nooit getrouwd geweest dus echt ''scheiden'' is het niet. Toen ik een paar maanden in m'n moeders buik zat gingen ze uit elkaar. Toch zijn ze wel een lange tijd nog goed met elkaar om gegaan, vaak gingen we naar Centerparcs of deden we andere leuke dingen met elkaar. Uiteindelijk kreeg mijn moeder een andere vriend en mijn vader een vriendin, toen hebben ze hele erge ruzie gehad en sindsdien hebben ze nooit meer met elkaar gepraat. Dit is dus niet echt scheiden, één punt waarop ze uit elkaar gaan. Dit is een hele lange periode geweest waarin spanningen en stress heel erg naar voren kwam. Al m'n hele leven is het contact slecht tussen m'n vader en mij. Ik heb hem nu al 4 jaar niet gezien en 3 jaar niet gesproken. Waarom ik dit verhaal hier neer zet is omdat er veel word gesproken over hoe ouders het beste kunnen gaan scheiden, hoe kinderen zich voelen en hoe ouders hier het beste mee om kunnen gaan (echt heel fijn dat jullie dit doen). Ik weet bijna zeker dat er net zoals ik ook kinderen zullen zijn die een hele lange periode hebben meegemaakt, waarop ouders niet echt zijn gescheiden maar waar wel het zelfde effect zich heeft voorgedaan. Het is net alsof ze de helft van mijn leven bezig zijn geweest met scheiden zonder echt te scheiden. Het scheiden van m'n moeder en daarna van mij. Nu is het natuurlijk wel helemaal klaar maar ik vind het daardoor wel moeilijker om dit te verwerken. Ik heb geen idee of dit nuttig is om hier te plaatsen en of dit überhaupt de bedoeling was, maar misschien hebben jullie iets van tips voor mij? Hoe ik een ''lange scheiding, zonder echt te scheiden'' alsnog kan verwerken?

mijn ouders zijn net bezig met scheiden. alles is dus nog heel nieuw voor mij en een van de problemen waar ik tegenaan loop is kerst. wij vierde het altijd met mijn opa oma en neefje maar mijn oma en moeder hebben nu een beetje ruzie en mijn vader zegt dat hij liever niet samen met mijn moeder kerst viert.. ik vroeg me af hoe jullie eerste kerst verliep na of tijdens de scheiding en of jullie misschien nog suggesties hebben

Hoi papa en mama ik vind het vreselijk dat jullie gaan scheiden en vooral om de manier HOE

Beste Ouders, Jullie zijn lieve mensen, als jullie gaan scheiden, dan kan dat gebeuren. Het is niet erg. Maar hou rekening met ons, met de kinderen! voor ons is het niet makkelijk! Het beste advies wat ik jullie kan geven. Wees de ouders voor je kind, die je ook zou zijn als je niet gescheiden was. Beslis samen over wat er gaat gebeuren, stel samen regels op die in beide huizen gelden. Blijf de ouders die je kind zo hard nodig heeft. gr