Hoi, Mijn ouderen liggen in een vechtscheiding en inmiddels 2 jaar later is het nog steeds geen rustige situatie. Ik kan goed opschieten met zowel mijn moeder als mijn vader, alleen mijn zusje heeft ruzie met mijn vader en komt daar ook niet meer. Hier heb ik het heel erg moeilijk mee omdat dus mijn moeder en mijn zusje allebei ruzie hebben met mijn vader en ik er als enige heen ga en er het beste van probeer te maken. Ik woon samen met mijn moeder en zusje en krijg zo dus heel vaak negativiteit mee over mijn vader en de hele situatie. Mijn vader heeft ook dingen gedaan die niet handig waren maar het is en blijft mijn vader. Zijn er meer mensen die in zo'n situatie zitten? Groetjes noor

Beste allemaal, Ik ben 26 jaar en vorig jaar zijn mijn ouders gescheiden. Mijn vader heeft kanker gehad en is daarna volledig veranderd. Hij raakte in een soort midlife crisis, kocht een motor en wilde vrij zijn. Mijn ouders hadden de laatste 4 jaar al veel ruzies. Het zijn ook twee totaal verschillende personen. Mijn moeder is heel spontaan, enthousiast en open. Mijn vader is meer een gesloten man. Ik houd van allebei heel veel, maar het is echt een vechtscheiding geweest, toen kon ik het niet meer aan. Verschrikkelijk wanneer je ouders elkaar haten. Een paar weken nadat mijn vader besloot ergens anders te gaan wonen, bleek hij een vriendin te hebben van 36 jaar. Maarliefst 16 jaar jonger dan hij zelf is! Anyway, nu wilt mijn vader heel graag dat ik zijn nieuwe vriendin wil ontmoeten. Ik heb het al een jaar uitgesteld. Ze hebben inmiddels een huis gekocht en mijn ouders zijn officieel gescheiden. Ik zie er heel erg tegen op om haar te ontmoeten. Het voelt niet goed tegenover mijn moeder. Het voelt als een officiele beindiging van ons gezin. Van vroeger. En het liefst wil ik dat mijn vader weg gaat bij die vrouw. Maar kerst komt eraan. Ik wil graag bij mijn vaders familie met kerst zijn maar dan is die vrouw er ook. Zal ik niet gaan naar het kerst diner van mijn eigen familie? Of zou ik mijn eigen gevoel weg stoppen en gewoon die vrouw ontmoeten? Mijn vader wilt die vrouw niet thuis laten en zegt dan stellig: Dit is mijn nieuwe leven en daar hoort zij bij. punt. Hebben jullie tips? Groetjes, Tesssa

Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 5 was, mijn ouders kunnen niet met elkaar praten en als ze dat wel doen krijgen ze altijd ruzie. Alles gaat dan ook via mijn zus en mij. mijn ouders praten ook heel naar over elkaar en willen dan ook zeker niet met elkaar vergeleken worden. ik voel me hier heel naar over maar durf er ook niks over te zeggen tegen mijn ouders. Gr. Meisje uit Rotterdam

hoi ik ben imre ik ben 13 . Mijn ouders zijn gescheden toen ik 4 was. Mijn vader heeft nu een nieuwe vriedin het gaat alleen niet goed met die vriendin. ik ben ooit geslagen door die vriendin van mijn vader en hij zat er naast maar hij zij dat het niet zag en later ontkende hij het ook nog. nu ga ik al 1 jaar niet meer naar mijn vader ik zie hem alleen nog als hij ons zusje haalt. en mijn moeder heeft ook een vriend maar die is best oke. nou dit is een deel van mijn verhaal .

Goedemiddag aan alle kinderen, Door middel van dit bericht wil ik jullie laten weten dat een slechte middag ook een goedemiddag kan worden;). Als je te horen krijgt dat je ouders gaan scheiden of ze zijn kortgeleden gescheiden of ze zijn al 20 jaar gescheiden. In elke situatie kan het een heleboel emoties en vragen met zich meebrengen. Daarom zijn jullie allen van harte welkom om je vraag, je verhaal, je emoties, je ervaringen te delen met ons en alle andere bezoekers van deze site. Zit je er even doorheen en weet je niet met wie je wil of kunt praten dan is er altijd nog Villa Pinedo waar jij je verhaal in je eigen woorden mag vertellen. Je kan weglaten wat je niet belangrijk vindt en je mag juist eruit SCHREEUWEN wat je wel belangrijk vindt. Er zijn altijd mensen die jouw verhaal zullen lezen en zich erin herkennen, met je meevoelen en sommige kunnen je zelfs helpen met tips. Het geeft niet in welke situatie jij zit alles mag bespreekbaar gemaakt worden. Niks is raar of vreemd, maar soms moeilijk. Er zijn overal en altijd mensen die jou steun willen bieden door woorden. Deel je verhaal en ga de situatie dapper ter strijd;). en maak van je eventuele slechte middag ook een goedemiddag;). Met vriendelijke groeten voor alle kinderen, Jonathan

Mijn ouders zijn nu 4 jaar geleden gescheiden, ze waren niet getrouwd dat wilde ik wel graag alleen mijn vader wilde dat niet. Naar 3 maanden woonde hij samen met iemand anders ze is 15 jaar jonger. Nu heeft papa haar wél ten huwelijk gevraagd. Is het raar als ik hier eigenlijk niet helemaal achter sta en dat ik er best verdrietig van wordt? En is het fout om dat te zeggen tegen papa? Groetjes

Hallo, Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 5 jaar was volgens mij. Ik weet het niet meer. Maar mijn vader heeft een nieuwe vrouw. Ik voel me niet zo op mijn gemak bij haar en ze vraagt altijd zoveel. Mijn vader zegt dat dat uit interesse is. Ik ben altijd stil bij haar en dan is het nooit goed en als ik praat is het ook niet goed. Ik ook weet niet wat haar ouders voor me zijn. Ik heb zelf geen opa's en oma's meer en wil ze niet accepteren. Hoe ouder ik wordt, hoe meer moeite ik hiermee heb. Heeft iemand tips voor mij? Ik sta er soort van alleen voor. De rest is ingewikkeld.

Hoii, Mijn ouders zijn nu al bijna 10 jaar gescheiden. Vaak heb ik het er nog erg moeilijk mee, omdat mijn ouders soms heel raar met elkaar omgaan. Vooral mijn vader is heel erg veranderd nadat hij een nieuwe vriendin kreeg. Ik was destijds 5 en toen ik 7 was kwam zij, maar ik weet gewoon dat mijn vader heel anders was toen hij nog met mijn moeder was. Nu zit het zo dat ik vaak het idee heb dat de vriendin van mijn vader het soms zelfs vervelend vind dat ik daar ben. Ik voel me als ik alleen met haar (en mijn kleine halfbroertje van 2) ben, niet altijd welkom in mijn eigen huis. Ik ben ongeveer de helft van de week bij mijn vader en de andere helft van de week bij mijn moeder en soms wil ik eigenlijk liever wat langer bij mijn moeder zijn, maar dan zou ik mijn 'hele' broertje van 9 dus voor mijn gevoel in de steek laten en mijn halve broertje veel minder zien, Ik weet echt niet meer wat ik moet doen...

hoi ik ben Iris, ik heb het de laatste tijd er erg moeilijk mee dat ik de hele tijd heen en weer moet van mijn moeder naar mijn vader en weer terug. ik voel me dagen van te voren soms niet lekker omdat ik weet dat ik weer heen en weer moet. kan iemand mij helpen?

Haai ik ben Aurélie en mijn ouders zijn nu al 5 jaar gescheiden in het begin had ik er heel veel moeite mee. Maar mijn moeder is toen 2 jaar alleen geweest en ontmoette toen een nieuwe vriend , ik vond het in het begin niet zo fijn want ja een nieuw iemand waar je je moeder mee moet delen nu vind ik hem super aardig en hij is er ook altijd voor me. Maar wat ik eigenlijk wou zeggen is dat mijn vader is niet echt d beste vader van de hele wereld! Ik heb nooit echt wat aan hem en hij is er ook nooit echt voor me. Bijvoorbeeld: ik kreeg een paar maanden geleden €10,- per maand zakgeld en hij is me nu €110,- euro verschuldigd want hij wou het niet meer geven. Voorbeeld 2: ik heb natuurlijk elk jaar zomervakantie en jullie ook iedereen dus , maar mijn vader heeft gewoon geen zin om met me op vakantie te gaan en daar is hij gewoon te lui voor want mijn opa en oma wonen in Frankrijk en ik ben daar nog nooit geweest dus ja best wel frustrerend dat je nooit met je vader op vakantie gaat. Mijn laatste ding wat ik wil zeggen = : mijn moeder had een hele goeie en leuke baan en had ook leuke collega's maar één daar van had zo'n goeie werk relatie met mijn moeder dus mijn moeder zei kom maar een keer bij ons eten nou dus zijn kwam met haar 2 kinderen eten bij ons allemaal heel erg gezellig en ik mijn zus en mijn zusje vonden er allemaal heel erg aardig maar wat er gebeurde is mijn vader vond die vrouw dus leuk te vinden en had al snel niet meer zo veel gevoelens meer voor mijn moeder , uiteindelijk is mijn moeder er achter gekomen dat hij is vreemd gegaan mijn vader heeft het dus uitgemaakt nou je denkt al een heel drama mijn moeders collega is uiteindelijk ontslagen. Dit was mijn verhaal. Gr. Aurelie