Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Is het erg dat ik wil dat mijn ouders scheiden? Ze maken heel vaak ruzie en dat heeft een heel zware tol op mij, mijn omgeving en zeker mijn school punten. Net nog zelfs was er laaiende ruzie over het alcohol gebruik van mijn moeder, waardoor ik nu al van deze ochtend zonder eten zit. Ze maken alsmaar ruzie en ruzie en betrekken mij hier vaak ik en ik wil gewoon dat het stopt. Maar ik vind het zo erg als ik eraan denk of zelfs hoop dat ze scheiden. Zou ik me hierdoor schuldig moeten voelen?

Is het erg dat ik wil dat mijn ouders scheiden? Ze maken heel vaak ruzie en dat heeft een heel zware tol op mij, mijn omgeving en zeker mijn school punten. Net nog zelfs was er laaiende ruzie over het alcohol gebruik van mijn moeder, waardoor ik nu al van deze ochtend zonder eten zit. Ze maken alsmaar ruzie en ruzie en betrekken mij hier vaak ik en ik wil gewoon dat het stopt. Maar ik vind het zo erg als ik eraan denk of zelfs hoop dat ze scheiden. Zou ik me hierdoor schuldig moeten voelen?

Hoi Wat ik in mijn zoveelste brief wil zeggen, is de situatie waar ik nu in leef. Een zeg maar belangrijke woonsituatie die moeilijk is te geloven als je mij bent. Voor mijn moeder wilde scheiden, gebeurde er ook een vervelende situatie. Mijn oma was dood gegaan, de moeder van mijn vader. Hij was echt megaverdrietig, want mijn oma was creatief, lief, sportief, (vroeger dan) en super aardig. Ze hield ook van rode rozen. Die maakte ze altijd in haar mooie voortuintje. Toen kreeg mijn vader een kwart van het bedrag van het huis van oma. We waren gewoon echt bijna rijk! Daar kochten we een blokhut van, en een nieuwe kamer. Maar wat mijn vader toen nog niet wist, is dat mijn moeder ging 'weglopen'. Toen was er een erge ruzie. En nu.... word mijn vader 1 november ontslagen bij ibm. Wat hij toen ook nog niet helemaal zeker wist. Dus snel een nieuwe baan zoeken.... anders moeten we ons opgroeihuis echt gaan verlaten! Loekie

Ik weet bij wie ik moet wonen Ene keer hebben ze knalle ruzie als me ouders over beginnen ik weet niet meer wat ik moet doen😢

Hallo ik ben kimmy. mijn ouders waren al gescheidens sins ik klein was, Ik ben opgegroeit bij mijn moeder,zus en zusje. Mijn zus is al bij mijn vader gaan wonen vanwege het gedrag van mijn moeder. Dat gedrag heeft mijn moeder nov steets en nu zit ik er mee opgescheept, (ik ben NU het pispaaltje laat ik maar zeggen). Ik mag kiezen bij wie ik wil wonen, Papa/mama maar ik kan niet kiezen, dit is wat ik bedoel. Papa mama Ken ik niemand. Heb ik vrienden. Is het gezellig. Bijna altijd ruzie. Heb ik ruzie met Mijn broertje. Heb ik ruzie Met mijn zusje. Kom ik om het Weekend,(dus Geen school) word op school Mijn fiets om Gegooit waar De directeur Bij staat. --------------------------------------------------- Dit is wat ik bedoel (Sorry dat het zo,n lap text is )

Hoi ! Ik zit ergens heel erg mee en ik weet ook geen oplossing, vandaar dat ik jullie een berichtje stuur. Het gaat thuis helemaal niet goed, te veel ruzie. En dan is het niet zo'n ruzie dat elke puberkind met zijn ouders heeft, maar echt hevige ruzie, ook dat mijn ouders mij beledigen. Ik wil heel graag een oplossing vinden maar ik weet gewoon niet wat. Groetjes, anoniem

Hey iedereen... Mijn ouders zijn ook uit elkaar.. Al 7 jaar ofzo. Steeds als ik kinderen hoor zeggen dat hun ouders uit elkaar zijn en dat ze dan hun vader of moeder minder vaak zien omdat ze in een ander dorpje of stad wonen waar ze dan nog op de fiets naartoe kunnen, denk ik: Ik snap dat het sneu is! Maar mijn vader woont op Terschelling! Dat is vanuit Drenthe best een heel eind. Als ik bijvoorbeeld mijn wiskunde per ongeluk bij mijn vader laat liggen, kan ik niet even op de fiets om het op te halen... Dus ik snap best dat het vervelend is als je op de fiets naar je vader of je moeder moet, maar er zijn ook vaders en moeders die veel verder weg wonen. Ik ga overigens om het weekend naar mijn vader en heb het daar erg naar mijn zin. Zowel mijn vader als mijn moeder hebben nieuwe partners en zijn inmiddels allebei getrouwd. Gelukkig kan ik met mijn stiefvader en stiefmoeder goed opschieten. Ik vindt het ook best wel sneu als kinderen dat niet kunnen en daardoor hun vader of moeder niet meer willen zien. Daar heb ik gelukkig geen last van, maar ik heb er wel last van dat ik elke keer als ik naar mijn vader toe ga, dat ik 8 uur (heen en terug) moet reizen.... Groetjessss!!

Hi, Mijn ouders zijn vorig jaar uit elkaar gegaan. Ik woon nu met mijn broer bij mijn moeder. Ik ga op maandagavond naar mijn vader om te eten en soms ga ik in het weekend wat leuks met hem doen. Ik mis hem wel erg, maar ben ook blij dat ik niet in 2 huizen hoef te wonen en heen en weer hoef. Mijn ouders hadden nooit ruzie. Ze zijn , dat zeggen ze zelf , uit elkaar gegroeit. Ik snap niet zo goed waarom ze moesten scheiden.