Mijn ouders zijn nu een jaar gescheiden en dat vind ik eigenlijk niet zo erg want ze hadden steeds ruzie dus maar ik moet wel verhuizen en dat vind ik super moeilijk al is het maar een paar straten achter ons Wat kan ik doen om daar beter mee om te gaan?

Hoi, Mijn ouders zijn sinds januari 2026 gescheiden, het klinkt misschien gek maar daar was ik blij om, mijn vader werd altijd heel boos om de kleinste dingen dan had hij urenlang ruzie met mijn moeder, nou ruzie kan je het niet echt noemen, hij was meestal aan het schelden, soms overdag maar soms in de avond, dan kon ik de hele nacht niet slapen, en ging ik de volgende ochtend met buikpijn naar school en moest ik vechten om mijn ogen open te houden. Mijn vader en moeder waren toen ik klein was al een keer gescheiden maar na een paar jaar was mijn vader al weer bij ons komen wonen, omdat we allemaal dachten dat hij was veranderd, niet dus. Het was dus een lange tijd vol ruzies, politie en gesprekken. Maar nu zijn ze dus gescheiden, ik ga 2 keer in de week naar mijn vader op dinsdag en woensdag eigenlijk was de afspraak alleen op dinsdag maar op woensdag wou hij mij ook komen ophalen en had hij "gedreigd" om anders naar school te komen, maar eigenlijk zou ik gewoon helemaal geen contact meer willen. Dat kan niet volgens de wet want je hebt het recht om allebei je ouders te zien, voor de zomervakantie heb ik nog een gesprek met mensen die onderzoek doen wat er in februari was gebeurd (een ruzie waarbij politie kwam kijken) en die gaan kijken of het beter is als ik een tijdje niet meer naar papa ga, ik hoop dat, maar op school gaat alles wel goed,mijn advies was VWO dus mijn cijfers leiden hier niet onder. Ik lees gewoon veel want dat helpt me om even aan iets anders te denken.

Kan iemand mij tips geven voor hoe het voelt om je ouders gescheiden te hebben

Ik weet het pas drie dagen en ik denk er de hele tijd overal aan vooral op school hoe kan ik er minder aan denken want we doen saaie dingen en dan denk ik eraan en de meester en juf weten wat er is maar ik weet niet of ze merken waar ik dan aan denk

Hé ik ben linde mijn vader is een paar keer vreemd gegaan ook al wil hij het niet zo noemen en hij heeft nu een nieuwe vriendin waar hij ongeveer altijd is ook als wij er zijn.😞 en ik denk dat hij weer vreemd gaat want dan maakt hij een minuut van te voren een afspraak bij de masseur op zondag avond en dan is hij 2 uur weg 🙄 en dat is te kort om naar zijn vriendin te gaan die ver weg woont en ten eerste te lang voor de masseur en die is op zondag avond is het dicht en een afspraak 1 minuut van tevoren is ook al bijzonder. Ik voel me ergens schuldig omdat ik als nog weet wat er gaat gebeuren als hij nú niet veemd gaat gaat dat wel komen. Ik weet het ik zou het haar kunnen vertellen haar kunnen waarschuwen. Haar het verdriet kunnen besparen. Ergens durf ik het niet want dan zal het altijd aan het licht komen dat ik het aan haar heb verteld dan zal pap heel boos worden maar dan ook echt en dan voor een week lang en dan zou hij teleurgesteld in mij zijn zo zegt hij het letterlijk.

Mijn papa belde met een mevrouw en ik dacht dat hij verliefd was. Hij heeft nog nooit verteld dat hij verliefd was. en dat vind ik niet leuk. Ik mis hem. Wat kan ik doen?

Wat moet ik doen als mijn stiefvader me slaat wanneer me moeder er niet bij is en me moeder gelooft me niet en school doet er niks aan

Wat moet ik doen als mijn moeder de vriendin van mijn vader geen niet goed met elkaar kunnen

Heeft de scheiding van je ouders invloed gehad op hoe je over jezelf denkt? Wat helpt jou om je weer goed over jezelf te voelen? ❤️

Mijn moeder is bang voor mijn vader want hij is erg eigenwijs, kan heel boos worden en hij haat mijn moeder. De vakantie planning moet nog gemaakt worden en dat lukt alsmaar niet omdat mijn vader al een maand niet reageert op het berichtje over de vakantieplanning. Laatst had mijn moeder mijn stiefvader gevraagd om het te zeggen toen ik werd weggebracht door hun. Toen ontstond giga ruzie en ben ik maar met laptop, tablet en tranen in mijn ogen naar boven gerend. Even later appte mijn bff (die de ruzie ook had gehoord omdat ze naast me woond) of alles goed ging. Ik zei van wel maar dat was natuurlijk niet zo toen zei ik dat ik over 10 min naar haar kwam.(ik heb niet eens afscheid kunnen nemen van mijn moeder) mijn moeder vertelde mij de dinsdag erop dat mijn vriendin en haar ouders ons hadden uitgenodigd om met hun naar hun vakantiehuis in Portugal te gaan en dat ze gewoon het niet kon regelen met de planning voor de vakantie. We hebben de hele middag gehuild. Ik ben zo verdrietig dat dit allemaal gebeurt. En als ik mijn vader vraag hoe het zit met de vakantieplanning zegt hij dat ze bezig zijn maar mijn vader reageert nog steeds niet op de berichten van mijn moeder zegt ze. Ik vind dit echt vreselijk maar wat kan ik doen?