Heei, Mijn ouders zijn gescheiden, nu al zo’n vijf jaar, en ik heb er minder problemen mee dan eerst, maar nu voelt het alsof ik nergens thuis ben. Als ik bij mn moeder ben en het is tijd om naar mn vader te gaan, dan houdt alles bij mn moeder op. Als het dan weer tijd is om terug te gaan naar mn moeder, dan houdt het bij mn vader op. Het voelt als twee aparte werelden, en ik word er echt moe van. Het voelt nu net alsof ik er tussenin zweef. Is dit herkenbaar? Of heeft iemand tips? Alvast bedankt <3

Hallo, Sind februari dit jaar zijn mijn ouders gescheiden waar ik heel verdrietig om ben. het is nu november en dus komen de "feestdagen" er weer aan, dit zijn mijn eerste feestdagen met gescheiden ouders. Heeft iemand tips voor mij om toch nog wat van de feestdagen te maken? Luc

Hallo allemaal. Ik wil al een tijdje bij me vader wonen. Maar me moeder wilt dat never nooit dus zij wilt de rechter niet bellen en me vader wilt de rechter ook niet bellen, :/ wat moet ik nu doen?

Hoi, ik ben daisy en mijn ouders zijn nu 1,5 jaar gescheiden en ik zit hier nog steeds mee. Ik ben best vaak verdrietig om al het gedoe en mijn ouders hebben nog wel eens ruzie door iets wat ik he gedaan en mijn moeder staat altijd aan mijn kant en ik hou van haar maar sinds de scheiding is mijn vader heel erg veranderd en heel snel boos hij heeft mij ook een keer geslagen en nu heeft hij een eigen huis samen met zijn vriendin waar ik nu ook moet slapen maar dat wil ik helemaal niet. Mijn vader is altijd zo snel boos dat ik hem echt niet wil zien en niet naar hem wil komen en gewoon voor altijd bij mijn moeder wil blijven maar ik ben bang dat dit niet kan en niet geaccepteerd wordt. Wat moet ik doen? Ik heb hierdoor best veel verdriet enzo en ik ben niet blij meer hebben jullie tips?

Ik ben Hugo, ik ben 11 jaar oud. Mijn ouders zijn al gescheiden sinds dat ik 4 ben. Mijn ouders hebben co-oudersschap ik ben dus week om week bij mijn vader of moeder maar mijn hele sociale leventje is in de woonplaats van mijn moeder. Ik had er wel eens aan zitten denken om door de weeks bij mijn moeder te zijn en dan s'weekends bij mijn vader maar dan zie ik mijn vader veel minder en mijn half-zusje en mijn stiefmoeder dus ook. Iemand tips/opmerkingen? Laat het graag weten. Hugo

Mijn moeder is continu aan het huilen en ik troost haar ik heb haar meerdere keren verteld dat ik dat niet wil maar ze luisterd niet. Wat nu?

Hoi ik zit echt met mezelf in de knoop omdat ik heel verdrietig ben mijn ouders doen aan ko ouderschap ds ben ik 1 week bij e vader en de André bij me moeder maar dit wil ik niet ik wil niet naar me moeder ze schreeuwt vaak tegen mij en me broertje en zusje ik heb dit al met me vader besproken maar hij is ook teneinde raad en als ik het vertel aan me moeder denk ik dat ze gaat flippen wat nu ?

mijn vader was al een keer gescheide ik vind het zieleg voor hem mijn moeder heeft nog geen huis en woont bij opa en oma dat is niet leuk

Mijn ouders zijn al bijna 2 jaar gescheiden en mijn moeder heeft een nieuwe vriend die een zoontje en 2 honden heeft. Mijn moeder is al een tijdje zwanger en nu woont die vriend bij ons en speelt alleen maar de baas over mij, mijn zusje en 2 broertjes. Ik ben zelf al ongeveer 3 maanden weggelopen van huis want mijn vader heeft geen huis en ik heb een hele grote ruzie met mijn moeder. Ik weet niet of ik het wel of niet goed moet maken met mijn moeder, want zij zegt dat zij niet fout zit maar ze zit wel fout. Iedereen zegt dat ik het goed moet maken, maar ik weet het niet zeker en ik heb al vaker verteld hoe ik me voel en ik was niet gelukkig toen ik daar woonde. Wat moet ik doen??

Hoi allemaal, Ik ben nu 18 jaar en mijn ouders zijn begonnen met ruzie maken toen ik 14 was. Rond mijn 15e zijn ze echt gescheiden, maar ik zat tot een jaar terug tussen de ruzies van mijn ouders in. Vaak heb ik tussen hen in gestaan om de boel te sussen, maar dit heeft er alleen maar voor gezorgd dat ik ieder ruzie tot in detail mee heb gemaakt en dus de beelden niet uit mijn hoofd kan krijgen. Op dit moment ben ik een aupair in het buitenland (deels om even echt weg te zijn van thuis en om eindelijk alleen om mezelf te denken aangezien ik nu mijn ouders niet zie) en ik had verwacht dat ik hier niet zo veel aan de scheiding zou denken. Laatst hadden de ouders van het gezin hier ruzie. Toen ik ze hun stem hoorde verheffen tegen elkaar ben ik letterlijk naar mijn kamer gerend en hier kromp ik in elkaar van angst en verdriet. Ik kon even niets anders kan als een berg ellende in de hoek te huilen en me zo klein mogelijk te maken. Ik schrok zo erg van mijn heftige reactie... De kinderen zaten beneden dus ik ben met een pokerface naar beneden gegaan en ik heb gezorgd dat zij niets mee kregen van de ruzie, want dat is het laatste wat ik wil! Ze hebben nog een keer ruzie gehad en toen reageerde ik weer zo heftig. Ik haat het dat het zo mijn leven overneemt en ik gewoon geen controle heb over mijn reactie op zo'n moment! Heeft iemand tips om dit te verminderen of gewoon helemaal te laten verdwijnen? Ik baal gewoon zo dat ik iedere keer alles weer opnieuw beleef voor mijn gevoel.