Onaardig

Lieve Fine, Wat goed dat je dit bericht op het forum plaatst en dat je de situatie zo kan zien en beschrijven, en zo duidelijk verwoordt dat deze situatie je onzeker maakt. Jou verhaal grijpt me erg aan, want ik kan me goed voorstellen hoe je je voelt. Laat me je een paar voorbeelden geven uit mijn eigen leven. Mijn moeder had dat ook: zij was de jongste en ze had altijd het idee dat haar stiefmoeder alleen onaardig en kattig tegen haar deed, en niet tegen haar oudere zus of haar oudere broer. Niemand kan natuurlijk zeggen of het voor je stiefmoeder ook de bedoeling is, dat ze alleen maar onaardig tegen jou wil doen en lief is tegen de rest van de kinderen, maar in ieder geval komt dat op jou over en dat is naar. Dat voelde voor mijn moeder toentertijds superoneerlijk, en ik kan me voorstellen dat dat voor jou ook zo voelt. Nog een ander voorbeeld vanuit mijn eigen thuissituatie vroeger: mijn stiefmoeder ging met haar twee kinderen bij mijn vader in huis wonen - zij waren heel anders opgevoed dan mijn zus en ik. Mijn vader was voor haar zoon een verschrikkelijke stiefvader: hij kon haar zoon niet eens in de kamer bij hem hebben! Alles aan haar zoon irriteerde mijn vader, en mijn vader was ontzettend kritisch en onaardig tegen hem. Ik vond dat heel erg naar en ik heb vaak tegen mijn vader gezegd dat ik dit gedrag naar mijn stiefbroer nergens op vond slaan en dat dat oneerlijk was. Ik werd er enorm boos over en wilde niet meer naar mijn vader omdat daar de sfeer in huis zo gespannen was. Een voorbeeld dat dichter bij mijzelf staat: ik heb 1 echte zus, en in elke situatie die we meemaakten met de scheiding leek het wel alsof zij altijd nuchter was en alsof zij zich niet zoveel aan trok van de situatie, hoe heftig die ook was. Voor mij was dat heel anders: ik moest vaak huilen, voelde me onbegrepen, alleen, of buitengesloten. Ik dacht ook vaak dat ik overdreven reageerde, of dat ik te emotioneel was, en dat ik daarom maar beter niet mijn verdriet kon delen omdat dat te veel zou zijn of te aanstellerig. Inmiddels ben ik 22 jaar en is dit allemaal al een hele tijd geleden. Je denkt misschien: waarom schrijft ze zo veel op? Dat doe ik omdat ikaan jou duidelijk wil maken dat het helemaal niet gek is dat je je zo naar voelt, en dat het belangrijk is dat je dit duidelijk maakt aan je omgeving. Dat doe je al heel goed! Je hebt namelijk hier naar ons geschreven, en je kan over jezelf zeggen dat er voor jou een probleem is en dat dat je onzeker maakt. Ik vind dat echt heel knap, ik kan dat namelijk nu pas zeggen en ik ben al een stukje ouder. Met deze voorbeelden uit mijn eigen leven wil ik je laten zien: je bent niet de enige en het is ongelooflijk lastig als je het idee hebt dat je anders wordt behandeld dan je broers /zussen, of dat je anders reageert op een situatie. Mijn tip aan jou is: blijf sterk en blijf ook uiten hoe jij je voelt! Het is vervelend dat je vader zegt dat je liegt, dus misschien kan je een keer rustig voor jezelf opschrijven hoe JIJ het idee hebt dat de situatie is, en hoe die voor jou voelt. Als jij je oneerlijk behandeld voelt, dan is het belangrijk dat je vader dat ook weet. Je hoeft geen onaardige dingen over je stiefmoeder te schrijven, maar je kan wel zeggen dat je bepaalde dingen lastig vindt en dat ze je onzeker maken. Daar is niks mis mee. Sterker nog: dat laat zien dat je stoer genoeg bent om je gevoelens te uiten, hoe ingewikkeld die ook zijn. Daarmee maak je duidelijk hoe alles voor jou is, en dat lijkt me goed om te weten voor iedereen in jullie gezin. Ik wens je heel veel sterkte en succes toe, en ik vind je nu al ongelooflijk stoer! Veel liefs, Roos

Lieve Fine, Ik vergat nog aan je te schrijven: als je de behoefte voelt om wat regelmatiger 1 op 1 met één van de leden van Villa Pinedo te kletsen, kan je een buddy aanvragen via deze link: https://www.villapinedo.nl/buddy/. Dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft en zich vaak kan voorstellen hoe jij je voelt. Je kan dan met diegene via een speciale app kletsen als je ergens mee zit. Verder wilde ik je nog even wijzen op een brief van Villa Pinedo, aan alle kinderen van gescheiden ouders. Die vind je vie deze link: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/. Ik hoop dat deze brief jou een beetje steun kan bieden. Onthoud: je bent niet alleen! Liefs, Roos

blijf aardig tegen haar doen dan verandert ze wel

Probeer erover te praten met iemand anders die jou wel zou geloven, zoals een tante of de juf of meester op school. Misschien kan diegene voor jou in gesprek gaan met je vader. Weet je moeder ervan? Daarnaast twijfel niet aan jezelf, wat een ander ook zegt.

Hallo Fine, Wat erg voor je, dat je stiefmoeder niet aardig tegen je doet. Ik heb zelf geen stiefouders, maar ik kan mij goed voorstellen dat dit erg is. Ik denk dat het in zo'n situatie belangrijk is om te praten met je stiefmoeder. Je kunt tegen haar zeggen dat je denkt dat ze je buiten sluit en dat je dit niet fijn vindt. Dan reageert ze op jou. Hopelijk neemt ze dan al veel onrust en dergelijke bij je weg. Het kan ook zo zijn dat ze je niet serieus lijkt te nemen, in dit geval is het beter om nog een ander persoon bij het gesprek te betrekken, zoals bijvoorbeeld iemand die je vertrouwt, van school of iemand anders. Ik wens je veel liefs, Anne