Mijn ouders zijn al 8 jaar uit elkaar. Zij liggen al jaren in scheiding en lijken hier niet uit te komen. Mijn moeder laat hierover weinig weten, zij zegt dat ouders kinderen niet mogen belasten met hun persoonlijke emoties en hun waarheid over de ander. Zij wil dat wij ons daar niet zorgen over hoeven te maken, zodat wij ons op ons eigen leven kunnen richten. Mijn vader, heeft ook weinig losgelaten, maar maakt soms wel dubbelzinnige opmerkingen of grapjes, waarin zijn afkeuring naar mijn moeder duidelijk te horen is. Mijn vader heeft deze maand besloten dat ik en mijn zusje er recht op hebben te weten wat er allemaal speelt. Dat wij de waarheid moeten weten. De dingen die hij vertelt over mijn moeder zijn heel erg naar om te horen. Wij kennen ons moeder als een hele lieve zorgzame moeder, hij omschrijft haar als de duivel. Dit maakt dat ik ga twijfelen over mijn moeder, en of zij wel oprecht is naar ons. Mijn vader zijn ouders hebben een gelijke scheiding gehad. Mijn vader heeft er op 18 jarige leeftijd voor gekozen, geen contact meer te willen met zijn moeder. De zus van mijn vader heeft dezelfde keuze gemaakt. De zus van mijn vader is ook gescheiden. Haar kinderen hebben vanaf jonge leeftijd geen contact meer met de vader. Is dit een patroon? Wat moeten mijn zusje en ik met deze situatie?

Ik krijg gedachtes dat mijn vader mij niet meer wil

Ik weet niet hoeveel contact ik wil met mijn vader. Mijn ouders zijn recent gescheiden en ik moet nu kiezen wat ik wil. Ik heb nooit echt een goede relatie gehad met mijn vader, hij kijkt heel anders naar dingen en we zijn het nooit met elkaar eens waardoor we veel ruzie hebben en ik vaak gekwetst ben, daarom voelde ik me als hij thuis was ook vaak oncomfortabel. Nu woon ik alleen met mijn moeder en ik vind het fijn zo, ik hoef niet meer zo op mijn hoede te zijn. Ik heb autisme dus daar zal niet snel veel verandering in komen maar mijn vader dringt wel aan om vaker bij hem te komen ook incl blijven slapen, ik heb vaak nee gezegd omdat ik dat moeilijk vind maar er wordt niet naar mij geluisterd. Mijn vader brengt me ook naar school en zelfs dat vind ik niet meer fijn omdat er elk moment wat gezegd moet worden over de scheiding. Mijn moeder zegt dat zij er niet mee kan helpen omdat er anders gezegd wordt dat mijn moeder mij overhaalt om dit te zeggen maar dat is niet waar. Eigenlijk wil ik niet zo veel contact met mijn vader maar ik ben bang dat ik daar later spijt van ga krijgen of dat hij boos wordt en mijn moeder de schuld gaat geven. Heeft iemand tips met wat ik nu kan doen?

Ik wil liever vaker bij mijn mama zijn. Ik ben nu ook bij mijn papa maar na school zit papa te werken boven. Er is niet altijd iemand om mee te spelen. Eigenlijk vind ik het wel fijn dat ik lekker alleen ben beneden dan maar ik mis mama dan ook heel veel. Bij mama is het gezellig en we maken vaak grapjes. Mama zegt dat ze mij wil helpen er met papa over te praten. Maar papa gaat het toch niet goed vinden. Ik wil mijn kamer anders bij papa en dat mag ook niet.

Hee hee, Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden en ik heb een stief moeder en een stiefvader maar mijn stiefvader is heel snel boos op mij en ik heb er best wel veel moeite mee mijn moeder is ook snel boos op me en ik probeer echt me best ik heb ook een kleiner zusje (half) maar zijn kan niks verkeerd doen maar me moeder en me stiefvader zijn boos om me cijfers( wat allemaal gewoon goede voldoendes zijn) en of me jammer want me moeder wil dat me kamer altijd netjes is en dat lukt gewoon nie altijd me stiefvader bemoeid zich er ook altijd mee en word dan altijd boos op mij als ik dan terug kom van school is er vaak ook gelijk weer ruzie en vaak ook voor dat ik naar school ga en ze zeggen ook dat ik het probleem den dat het tussen hun niet goed gaat en daar heb ik ook moeite mee mijn vader is er eigenlijk ook nooit voor me dus wat moet ik nu doen om iedereen blij te maken?

Hoii, ik heb de laatste paar weken heel veel moeite met het feit dat mijn ouders gaan scheiden. Ookal is dat al zo geweest voor 3 jaar. Ik vind het nogal moeilijk om er met mensen over te praten. Het is eigenlijk ook nog soort van een geheim voor sommige vriendinnen. Toch heb ik laatst het aan een vertrouwde vriendin verteld. En dat heeft me oprecht ook geholpen. Wie dit ook leest en het zelfde probleem als mij had. Geloof me, Vertel het aan iemand die je vertrouwt. Zodat je je tenminste niet alleen voelt in deze situatie. Ookal weten niet al mijn vriendinnen het nog ben ik wel opgelucht dat ik het eindelijk aan iemand heb kunnen vertellen!

Hoi. Ik heb al heel lang moeite met inslapen. Dat komt doordat mijn hoofd er vol zit met prikkels en gedachten, waaronder die van de scheiding. Wat kan ik doen om die gedachten soort rustig te krijgen?

ik moet even mijn gedachte kwijt ik heb het de laatste tijd enorm moeilijk gehad met school vriendinnen maar ook thuis ik had enorme ruzie op school en echt een enorm vervelende tijd mijn cijfers gingen omlaag ik was oververmoeid en alles ging niet meer goed maar toch ondanks dat mijn ouders uit elkaar zijn gegaan in een vechtscheiding en nog altijd ruzie hebben zijn ze er wel voor me mijn moeder en mijn lieve nieuwe stiefvader erik heeft me er doorheen geholpe ze hebben me laten beseffen dat ookal zijn er wat mindere dingen in het leven er zijn altijd zoveel mensen die van je houden en dat je je daar op moet focussen de mensen die er niet voor je zijn verdienen je aandacht niet er zijn zoveel andere mensen die om je geven en daarom ik ben villa pinedo zo enorm dankbaar toen ik het heel moeilijk had een paar jaar geleden dat ik altijd mijn verhaal kwijt kon en mensen me hele goede typs gaven en nu wil ik iedereen laten weten dat er altijd een uitweg is en dat er zoveel mensen voor je zijn en je niet moet blijven hangen op de sombere dingen

Waarom me ouders gescheiden Ik vind het helemaal niet leuk dat me ouders gescheiden zijn en ruzie hebben .

Mijn ouders zitten in een vechtscheiding. Ik zie mijn vader, uit eigrn keuze niet meer. Nu stond hij laatst toch inerns verborgen bij school. Ik zag hem maar hij herft het me later ook nog laten weten Ik brn nu in de war. Bang. Ik wert het niet zo goed vsndaar dat mijn begeleider de tip gaf aan jullie te vragen of jullie dit gevoel herkrnnen en wat ik hiermee het beste kan doen. Alvast bedankt voor het meedenkrn