Hoi, ik ben Annelot en ik ben 17 jaar oud. Ik heb een enorme frustratie. Ik woon nu bij mijn vader en ik wordt binnen kort 18 en dan mag ik zelf gaan beslissen of ik bij Mijn vader blijf wonen of dat ik bij mijn moeder ga wonen ( wat ik heel graag zelf wil ) nu heeft mijn vader gezegt dat als ik de beslissing maak om bij mijn moeder en ik gaan wonen dat ik nooit meer terug bij mijn vader mag gaan wonen. Ik voel me hier heel verdrietig over. Het voelt alsof ik gemanipuleerd wordt om bij hem te blijven wonen. Wat kan ik doen? Want ik wil al zo lang bij mijn moeder kunnen wonen.

Mijn vader heeft een zware vorm van autisme. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn ouders daardoor ooit geen ruzie hadden. Mijn broertje(9) heeft waarschijnlijk ook autisme en ik ben hoogbegaafd. Misschien is er wel iemand die weet dat dat geen goede combinatie is. Mijn moeder is nou al anderhalf jaar longcovid en is in de tussentijd nog in een auto-ongeluk terecht gekomen en nog een keer besmet. Mijn ouders zeggen dat ze nog wel van elkaar houden, maar ze gaan nou wel scheiden, omdat dat beter is volgens hen. Mijn vader slaapt nou al een paar jaar drie nachten in de week bij mijn grootouders. Het gevoel van scheiden voelt zo anders en heftiger dan dat het over een paar jaar zal zijn. Mijn broertje heeft dus ook vaak uitbarstingen waar ik ook al slecht tegen kan. Zodra ik met mijn moeder ben, zeurt zij over dingen die mijn vader heeft gedaan(goed bedoeld) en andersom is het precies hetzelfde. Omdat ik hoogbegaafd ben, is het voor mij ook veel lastiger om vrienden te maken, dus heb ik in mijn omgeving niemand waarbij ik mijn verdriet en vragen over hoe het later zal zijn, kwijt kan. Ik heb altijd het gevoel al gehad dat niemand mij snapt, en daarom heb ik het gevoel dat ik alles alleen moet doen. Ook komt daar de boosheid van mijn broertje over mijn ouders ook nog bovenop. Ik zit nu in de eerste klas en op school heb ik 1 vriendin, maar die vertrouw ik voor dit ook niet goed genoeg. Ik heb 1 andere hoogbegaafde vriendin, maar die zie ik bijna nooit, omdat zij altijd druk is

Hoi, ik ben 14 jaar en mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden. Ik woon 3 dagen bij mijn vader en 4 dagen bij mijn moeder. Ik vind het heel vervelend om steeds te verhuizen, ik wil graag 1 plek. Mijn zusje wil niet bij mijn vader slapen en gaat maar 1 middag in de week. Dat vind ik niet eerlijk, want ik moet wel steeds heen en weer. Hebben jullie tips om het makkelijker te maken?

Mijn ouders zijn nu twee jaar gescheiden en ik zit nu in het tweede jaar van het gymnasium, maar ik heb het heel moeilijk qua school ik heb nooit tijd om huiswerk te maken of te leren door de wissel. En een hele kleine kamer bij mijn moeder waardoor ik moet leren op mijn bed maar dat is erg lastig. Ook heb ik het heel druk met dansen deze week had ik 13 uur dansen. hoe krijg ik mijn leven georganiseerd en hoe plan ik, help

Ik heb gescheiden ouders, mijn vader heeft niet zoveel geld en mijn moeder een hele boel. Omdat mijn vader vaak niet belasting kan betalen wilt mijn moeder niet dat ik daar ga wonen. Ze is erg streng en schreeuwt elke dag naar me. Soms schopt ze mijn stoel omver en een paar keer had ze me van achteren geschopt. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Bij deze situatie moet ik de helft van de week naar mijn vader en de andere helft bij mijn moeder. Mijn moeder wilt dat ik elke dag naar haar huis ga om piano te spelen en 2 uur te leren, als ik dat niet doe gaat ze voor 2 jaar in Amsterdam wonen en daarna gaat ze naar China. Mijn vader kan de kosten niet betalen voor pianoles dus had mijn moeder dat gedaan màár mijn vader moest het terugbetalen anders mag hij nergens meer naartoe met mij. Ik moest dit even zeggen want ik weet echt niet wat in hel ik moet doen.

hi, ik heb dus het probleem dat ik me totaal niet prettig voel bij mijn moeder, wat mede wordt veroorzaakt door mijn stiefvader. hij is op zich aardig, maar hij kan soms zoooo irritant doen... zo denkt hij bijvoorbeeld dat hij grappig is door grapjes te maken over buitenlanders (is dat racistisch?) en hij maakt de sfeer onprettig met zijn geschreeuw tegen mijn stiefbroer. dus voel ik me prettiger bij mijn vader, die de rust zelve is. ik weet niet wat ik moet doeeen!!

ik voel me thuis bij mama maar niet bij papa

Ik heb grote problemen in het contact met mijn moeder. Ik woon al bijna een jaar fulltime bij mijn vader. Dat gaat prima maar mijn moeder wil mij weer terug. Ik zie na jaren strijd en een slopende rechtzaak met alle instanties erbij geen verbetering en ook weinig uitzicht meer op mijn relatie met haar... hoe ga ik hiermee om?? Welke stappen kan ik nog nemen?? Help!

ik woon sinds een tijdje in *** met mijn vader en mijn moeder woont in *** (ze zijn sinds mijn 3e gescheiden) maar ik vind het daar niet altijd leuk. Heeft iemand tips om iets de doen met mijn moeder?

Hallo, Mijn ouders zijn al ruim acht jaar gescheiden, en ik ken mijn huidige stiefvader al net zo lang. Mijn stiefvader en mijn moeder maken veel ruzie, en hebben dat ook altijd wel gedaan, maar het lijkt elke keer weer goed te komen. Ik maakte mij daarom nooit al te veel zorgen als ze weer eens ruzie hadden, of misschien was dat meer om mezelf gerust te stellen en niet teveel te voelen. Hoe dan ook begin ik mij de laatste tijd af te vragen of het wel normaal is wat er gebeurt. Ruzies worden nooit fysiek, althans niet van wat ik ooit heb meegemaakt, maar schreeuwen komt veel voor, slaan met deuren, en ook schelden, van mijn stiefvader tegenover mijn moeder. Woorden als ‘zeikwijf’, ‘kutwijf’, ‘leech’, etc… Het doet pijn om mijn moeder zachtjes te horen huilen in haar kamer, maar tegelijkertijd is mijn moeder ook niet de makkelijkste persoon. Ze is erg controlerend, snel overbezorgd, en in het geheel een nogal pessimistisch persoon, dus ik kan soms begrijpen waar de frustratie van mijn stiefvader vandaan komt. Ik denk wat mijn vraag is, is of zo’n gang van zaken normaal is bij ruzies? Ik ben het inmiddels gewend, maar ik heb een jonger broertje van 14 die nog een aantal jaar thuis moet wonen en ik maak me soms zorgen om hem. Alvast bedankt, Aurélie