Mama zegt dat ik bij haar wil wonen, maar eigenlijk wil ik bij mijn ouders allebei wonen. Ik zou willen dat het blijft zoals het nu is, dat ik 1 week bij papa woon en 1 week bij mama.

Mijn ouder zijn al 5 jaar scheiden en ik wil gewoon voor mensen die net een scheiding meegemaakt hebben ik wil tegen jullie zeggen dat het goed komt vertrouw me

Mijn ouders zijn nu anderhalf jaar gescheiden. Ik ben de ene week bij m’n moeder en de andere weer bij m’n vader. Nu ik het bij m’n moeder thuis niet veel veranderd, maar m’n vader verwacht zo’n beetje dat ik het hele huishouden doe. Ik werk momenteel 6/7 dagen per week. Als ik thuis kom mag ik nog boodschappen doen en koken. Doe ik dit niet dan eten we een week afhaal maaltijden. Ook het schoonmaken wordt van mij verwacht. Het is nu zover gekomen dat ik liever helemaal niet naar m’n vader ga want ik wil niet steeds behandeld worden als huisvrouw waarbij m’n broertje en m’n vader beide niks doen. Iemand tips?

mijn ouders zijn gescheiden. Dat is heel, heel erg. Waarom gebeuren dit soort hele erge dingen in mijn leven?

hoi ik heb een vraag want ik weeet niet meer zo goed wat ik moet doen mijn ouders zijn 6 maanden geleden gescheiden en mijn vader had toen gelijk een nieuwe vriendin en mijn zus vind dat niet leuk maar daardoor komt ze ook niet meer naar mijn vader toe waardoor ik haar 2 weken mis

Hallo, mijn ouders zijn al heel mijn leven uit elkaar. Ik woon bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader. Mijn vader is een (geen officiële diagnose) verborgen narcist, wat het soms moeilijk maakt om met hem om te gaan. Ik heb steeds vaker afspraken in het weekend dat ik bij mijn vader ben, waardoor ik soms niet kan komen. Dat betekend dat ik hem dan soms meer dan een maand niet zie. Ik vroeg daarom of hij soms weekend wilde ruilen, waarop hij stug nee beantwoordden, omdat zijn vriendin dan zonder haar kinderen langskomt. Nu voel ik me daarom best wel vervelend over, want nu lijkt het net alsof hij zijn vriendin over mij kiest. Ik heb dit ook tegen hem gezegd, maar hij deed net alsof ik alles verzon en verkeerd had begrepen. Na dit hele gedoe voelt het ongemakkelijk als ik bij hem ben en is het niet meer zo gezellig als hiervoor, wat moet ik doen???

Wat moet je doen als je heel boos bent en je soms gewoon tegen je ouders wil schelden en schreeuwen maar dat je dat echt niet durft te vertellen of te zeggen.oftewel ik zit gewoon met mijn boosheid van binnen wat moet ik doen om die woede uit mijn buik te krijgen?

Eyo Lexi hier! Mijn vader en moeder vechten de hele tijd. Mijn moeder mijn vader maar uitschelden. De b****. Weet eigenlijk ook echt niet hoe ik er mee om moet gaan . Het boeit me niet zoveel want mijn vader en moeder hebben mealtime gehaten. Ik geef eigenlijk geen **** om hun lol, dus snap ook niet waarom ik deze vraag stel. Die *&%$# ouders van tegenwoordig, Sjeesus Christus. **** mijn hele leven, bijna niemand heeft om me, maar ik heb mezelf en wat is genoeg. Mijn moeder is bijna altijd **** erg dronken. Dus *** dat. Godver, waarom gebeurt dit bij mij?! I don’t give a **** anymore. LexDeSadB***

Hoi! Ik heb niet zoveel contact met mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden en ik zie hem soms een paar uurtjes per week. Verder belt hij mij wel een paar keer per week. Mijn vader is vrij snel met zijn nieuwe vrouw getrouwd na de scheiding van mijn ouders. Bij deze bruiloft ben ik niet geweest, omdat ik dit veel te vroeg vond. Met zijn vrouw kan ik het niet heel goed vinden. Ik kom dus ook amper bij hun thuis, ook niet met feestdagen en verjaardagen. Ik woon volledig bij mijn moeder die in het dorp is blijven wonen waar wij ook voor de scheiding woonden. Mijn vader is verhuisd naar een dorp zo'n 60km verderop. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend waar ik het wel goed mee kan vinden. Nu was de vader van haar vriend plotseling overleden en waren ik en mijn broertje ook uitgenodigd voor de uitvaart en een herdenking met de familie. Ik vond het wel zo netjes om deze uitnodiging te accepteren. Toen mijn vader hier lucht van kreeg belde hij mij en vroeg mij waarom ik daar heen ging. Toen ik zei dat ik dat wel zo netjes vond om de uitnodiging aan te nemen verweet hij mij dat ik wel vaker voor iets werd uitgenodigd en niet heen ging. Daar bedoelde hij zichzelf mee. Daarna zei hij dat het "keuzes" waren die ik maakte en hing op. Ik ben er niet perse verdrietig om, maar zit hier wel mee. Heeft iemand tips om hier mee om ge gaan of heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt?

Hoi iedereen ik ben Robin. Mijn ouders hebben nooit ruzie maar nu wel mijn vader schold mijn moeder uit voor eigenwijze drol. Ik ben nu erg boos op mijn vader maar ben een beetje bang voor hem. Mijn. Moeder begrijpt me niet en ik heb geen vrienden waarmee ik kan praten omdat iedereen me raar vindt omdat ik lesbisch ben. Hoe moet ik hier met iemand overpraten als ik niemand heb? Ik heb al een buddy maar die kan niet echt iets voor me doen wat moet ik dan? Liefs Robin