Een paar maanden geleden vertelde mijn vader dat hij wilde scheiden van mijn moeder en dat hij een ander heeft. Sinds kort is zij in ons ouderlijk huis ingetrokken. Ik woon zelf niet meer thuis dus hier heb ik niet direct last van. Mijn vader heeft nooit over eerdere twijfels in zijn relatie met mijn moeder gesproken en kwam van de een op de andere dag met dit nieuws. Doordat hij dit nooit gedaan heeft is dit een ontzettende klap voor mij en mijn moeder. Mijn moeder is er kapot van en moest verhuizen. Sindsdien hebben mijn vader en ik nauwelijks contact. Ik ben ontzettend verdrietig over de situatie en mijn vader doet alsof er ‘niets’ is veranderd. Dat ik toch niet meer thuis woon en hij nog steeds mijn vader is en mama nog steeds mijn moeder. Ik ervaar heel veel onbegrip en merk dat ik ineens een hele andere kant van mijn vader zie waardoor ik hem ook minder leuk begin te vinden als persoon. Ik probeer hier heel erg acceptatie in te vinden en heb onlangs zijn nieuwe vriendin ontmoet. Ik heb dit zelf voorgesteld in de hoop dat het de situatie tussen mij en mijn vader iets zou verbeteren. Na dit bezoek heeft mijn vader geen een keer aan me gevraagd wat ik ervan vond. Dit vind ik echt onbegrijpelijk . Ik heb al een paar keer in een gesprek proberen aan te geven dat ik het lastig vind en verteld waar ik moeite mee heb. Echter lijkt het echt alsof ik tegen een muur praat wat leidt tot nog meer verdriet, frustratie en boosheid. Ik vroeg me af of er iemand is met tips?

Hoi ik heb een vraag mijn vader heeft vaak dingen tegen mij gezegd wat ik en mijn moeder niet vinden kunnen dus daarom ben nu nu bijna altijd bij mijn moeder nou gaat het nu steeds beter als ik even iets bij mijn vader moet ophalen of de momenten dat ik wel bij hem ben is hij wel gewoon gezellig hij wordt voornamelijk boos om van alles en nog wat als ik bij hem slaap daarom zit ik erover na te denken of ik vaker naar mijn vader ga nu weet ik niet wat ik moet doen moet ik vaker naar mijn vader of moet ik het gewoon zo laten

Het voelt dat ik niet alles kwijt kan bij men ouders. Ik ga dan meestal tekenen maar soms werkt het Ier om men gedachtes om te zetten daarvan krijg ik kortte slaap en dan word ik prikkelbaar en boos daar kan ik dan niks aan het doen dan krijg ik ook ruzie dan zit ik te huilen op men kamer. Heeft iemand tips voor dat?

Heb je ook ouders die de hele tijd ruzie hebben?

Wat kan je doen als je het wisselen van het ene huis naar het andere huis moeilijk vind? Ik moet om de week van huis wisselen en vind dit na 4 jaar nog steeds lastig. Heeft iemand tips?

Hii ik vind het moeilijk dat het huis waar men ouders eerst woonde dat hij bijna weg gaat😢Maar men ouders hebben allenbei een huisje maar aan die men vader heeft moet nog super veel gebeuren en ik weet nog niet hoe en wat .der is ook veel stres ik kan daar niet tegen.zij er nog tips hoe ik er mee om kan gaan??

Hallo ik ben Loïs, Ik ben 13 jaar Woon bij mijn moeder. Ik en mijn vader hebben niet zo'n goeie band. Ik probeer te zorgen dat onze band beter word, maar het lijkt alsof hij zijn best niet doet. Ik probeer het al een tijdje maar er komt geen verandering in. Ik en zelfs mijn moeder heeft een keer geprobeerd te zeggen dat de band niet zo goed is en dat we er samen aan kunnen werken om de band beter te maken. Dan zegt mijn vader dat we al een goeie band hebben, en dat er niks te verbeteren valt. Ik heb het opgegeven en ga steeds weiniger naar hem toe. Ik weet niet van wie mijn vader het dan wel aan neemt of van niemand? Ik heb ook al geprobeerd om hem niet meer te zien en geen contact meer te hebben, maar dat kan ik niet. Wat moet ik doen?

Hallo iedereen, Mijn ouders zijn al ongeveer 6 jaar gescheiden en beide ouders hebben een nieuwe partner. Ik zou graag bij mijn moeder willen wonen, omdat ik daar een goede kamer heb en ik mij hier gewoon beter voel. De laatste tijd heb ik erg veel ruzie met mijn vader en stiefmoeder omdat ik 'in mijn eigen wereld zou leven' en ik krijg het gevoel dat ik een last ben / niet welkom ben als ik hier verblijf. Zo zou ik hun in de ochtend wakker maken als ik naar school ga, terwijl ik al echt mijn best doe om stil te zijn. En zo lijkt er gewoon geen rekening met mij gehouden te worden, zelfs als ik dit vraag. Nu gaan mijn moeder er stiefvader over een half jaar samen wonen in een nieuw huis, ik krijg een gloednieuwe slaapkamer en zou hier eigenlijk gewoon permanent willen wonen. Ik wil natuurlijk nog wel gewoon contact houden met mijn vader en stiefmoeder, maar ik wil daar niet meer overnachten. Als ik dit voorstel aan mijn vader dan wordt hij boos, komt hij langs bij mijn moeder, en is het aan het einde van de dag weer vergeten, omdat ik 'weer een boze bui' had, maar ik meen het. Als ik dit tegen mijn moeder vertel dan zecht zij dat ik pricies zoals mijn stiefzus ben, die heeft dus compleet het contact verbroken met haar vader, mijn stiefvader, en negeert hem dan ook. Ik wil graag weten wat ik moet doen, en leef ik ook echt in mijn eigen wereld, of wordt mij dit gewoon aangepraat?

M'n vader is zo veranderd na de scheiding. Hij dacht dat wij er geen last van hadden en dat we de scheiding niet moeilijk vonden behalve hij dan. Want hij verloor z'n fam en vrienden. Maar ik verloor ook familie. En ik weet niet hoe ik hier mee moet omgaan. Want ik heb het juist heel moeilijk gehad met de scheiding. Iemand een idee hoe ik hier het beste mee kan omgaan?? (En zeg niet dat ik het tegen hem moet zeggen enzoo want dat werkt niet)

Ik ben zo onzeker over alles het is allemaal leuk dat mama een huis in de wijk heeft maar het duurt nog eeuwen voordat ze de sleutel krijgt en mijn cijfers gaan omlaag ⬇️ en dat komt allemaal door die rot scheiding mijn gedachten draait alleen maar af naar de rot scheiding ik ga bekant (bijna) dood 😵 door de scheiding HELP