Sinds januari 2014 weer contact met mijn vader.. Sinds ik achter de waarheid ben gekomen over de vechtscheiding van mijn ouders. Ben nu een vrouw van 30 en mijn ouders scheiden toen ik 2/3 jaar oud was.. Het contact met mijn vader is nog steeds erg lastig.. Een band na zoveel jaar opbouwen is moeilijk We zijn allebei niet erge praters en vaak zijn er vele stille momenten.. Je wilt zoveel vragen maar je weet niet hoe je met sommige vragen moet beginnen.. Ook nu hij ernstig ziek is en het einde dichtbij komt.. Het zal geen maanden meer duren dat hij er nog is... Ik had hem ook zo gegund dat hij zijn andere dochter en mijn broertje weer kon zien en vasthouden... Helaas die willen niks met hem te maken hebben en geloven helaas de leugens die mijn moeder jarenlang ons heeft wijsgemaakt.. Het bewijs wat ik in huis heb, willen ze niet zien.. Ze blijven bij hun standpunt... Mijn zus die 3 maanden terug haar 2de kindje heeft gehad en mijn vader dus opa is geworden voor de 2de keer en hij ze nooit zal kunnen vast houden.. Mijn vader kijkt vaak op de facebook van mijn zus en kijkt dan naar de foto´s van zijn klein kinderen.. zo pijnlijk om te zien dat hij ze nooit kan vasthouden, je ziet zijn verdriet zo erg.. dat heeft hij echt nooit verdiend. Nu ik heb vaak zie, en meemaak dan zie je echt geen kwaad in hem.. zo rustig dat hij over komt... Waarom maken ouders die gaan scheiden de andere ouder zo zwart bij hun kinderen om de ouder alleen maar extra te treiteren en niet nadenken dat kinderen beide ouders nodig hebben... Door deze ellende heb ik veel psychische schade opgelopen wat gewoon niet nodig was geweest als mijn moeder ons gewoon contact had laten houden met onze vader en geen nare verhalen had verteld hoe mijn vader zou zijn... Tijd dat ouders eens inzien wat voor ellende dit allemaal brengt

ik kreeg de mogelijkheid om een dansopleiding te volgen (ver van huis) hoewel ik het heel graag wil en eigenlijk meteen zou doen omdat ik liever daar ben dan thuis zit ik met een probleem, natuurlijk ga ik vrienden missen maar hoe moet dat met mijn ouders ik heb vaak ruzie maar verslecht de band dan niet meer? ze zijn gescheiden mijn vader spreek ik nauwelijks meer, maar hij zal het nooit goedkeuren? wat doen? mijn droom volgen of niet?

ik woon nu al 3 weeken bij mijn vader omdat ik ruzie heb met mijn moeder dit is echt kut want in de vakantie moesten mijn vader en zijn vriendin gewoon werken dus was ik heel lang alleen thuis heeft iemand tips die ik kan gebruiken om de tijd te doden?

Hoi, ik ben een meisje van 11 jaar. Mijn ouders hebben besloten om te gaan scheiden, wat ik een paar maanden geleden gehoren heb gekregen. Ik vind het ontzettend erg en ben erg verdrietig en boos op mijn ouders. Mijn moeder is op zoek gegaan naar een huis en heeft die uiteindelijk gevonden. Nu is de vraag: hoe vaak ga ik naar mijn moeder en hoe vaak ga ik naar mijn vader. Ik wil ze wel allebei even veel zien, maar ik weet niet om de hoe veel tijd ik ze wil zien. Weet iemand een oplossing? Ook ben ik nog steeds erg verdrietig (en boos) maar ik weet niet precies hoe ik daar mee om moet gaan heeft iemand tips?

Hallo, mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar gescheiden ik heb het altijd wel geaccepteerd maar de laatste tijd word ik verdrietig als ik gewoon aan mijn ouders denk. Mijn moeder heeft mij verteld dat ze aan het daten is, ik liep naar buiten en barstte in huilen uit, wat moet ik doen? Soms zie ik het niet meer zitten bij allebei mijn ouders en wil ik even weg, help me plzz Groetjes Roos

Hallo, Afgelopen zomer was ik een maand in Amerika en op dag 2 heb ik via een sms te horen gekregen dat mijn ouders uit elkaar gingen, op dat moment wist ik nog niet dat mijn vader een andere vrouw had. Je kan je wel voorstellen dat die geweldige reis iets anders verliep en dat er heel veel tranen zijn achtergebleven aan de andere kant van de oceaan. Na de zomervakantie ben ik op kamers gaan wonen aan de andere kant van het land. Mijn vader heeft eerst in een appartement gewoond. Mijn moeder bleef in ons oude huis. Mijn zusje verhuisd iedere week van onze moeder naar onze vader en terug. Ondertussen heeft mijn moeder een nieuw huis kunnen kopen en is mijn vader bij zijn vriendin ingetrokken. Ik heb haar nog nooit ontmoet en voor mij hoeft dat ook niet maar nu wil hij voortaan bij mij op visite komen. Hij heeft alleen zo veel meer verkeerd gedaan dan alleen vreemd gaan. Hij breekt mij iedere keer helemaal tot op de grond toe af waarna hij daarna zegt dat hij zoveel van mij houd en mij zo mist (mentaal). Bij mijn moeder heb ik mijn eigen kamer en ben ik erg graag. En in mijn eigen studentenkamertje ben ik ook erg graag, ik heb geweldig lieve huisgenootjes. Maar ik weet niet hoe ik mijn vader moet uitleggen dat ik liever niet heb dat hij langs komt. Ik heb brieven geschreven, ik heb met hem gepraat, ik heb met hem geschreeuwd, ik heb vragen gesteld en het geprobeerd te begrijpen. En iedere keer houd hij het een paar weken vol om mij geen pijn te doen maar dan komt de volgende figuurlijke klap in mijn gezicht. Wat kan ik doen om het contact met mijn vader te redden? Liefs xmij

'ik ben verdrietig depri ik wil iemand waarmee ik alles kwijt kan..... plzzz.... help me..... '

'Mijn ouders zijn al sinds mijn tweede gescheiden. Ik heb het altijd geaccepteerd en me erbij neergelegd dat dingen niet meer anders gaan worden. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over na en aangezien ik niemand ken met mijn situatie, ben ik maar op internet gaan zoeken. Ik woon nu om de week bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. De situatie thuis bij mijn moeder is heel goed, we hebben een hele goede band. Bij mijn vader verschilt het nog al. De ene keer heb ik ruzie met m'n stiefmoeder en de andere keer heeft mijn vader ruzie met haar, er hangt vaak spanning, maar als het gezellig is, is het ook echt gezellig. Ik vind het lastig om mezelf te settelen. Als ik gewend ben bij mijn moeder/vader thuis, moet ik heel kort daarna alweer naar de ander toe. Door dit heb ik het gevoel dat ik geen thuis heb. Ik heb wel 2 huizen met een familie, maar een echt thuis? Nee. Ik heb al nagedacht over oplossingen, 2 weken bij ieder. Maar dan zou ik 1 van mijn ouders weer te veel missen. Het is voor mij ook geen optie om alleen bij mijn moeder te wonen. Ik weet dat mijn vader daar veel verdriet van gaat hebben, en dat is dan mijn schuld. Door die schuld gevoelens ga ik me ook alleen maar ongelukkiger voelen. Ik wil dat iedereen evenveel gelukkig is, en met het co ouderschap gaat het goed nu, ook al moet dat ten koste gaan van mijn eigen rust in m'n hoofd. Misschien zit iemand in dezelfde situaties en heeft tips voor me? Of wilt gewoon er met me over praten, dat zou ook fijn zijn. X Melissa '

'Hallo ! Mijn ouders zijn ongeveer een jaartje gescheiden, ik woon 1 week bij mijn moeder en 1 week bij mijn vader. Maar ik haat het bij mijn moeder !! Waarom ik het daar haat gaat het nu even niet om, maar Ik wil dus graag bij mijn vader wonen, maar ben bang dat ik mama heel erg veel verdriet doet. En durf het ook niet te vertellen. Heeft iemand advies ? Groetjes ;)'

Hallo,ik ben Nienke. Mijn ouders zijn als gescheiden zint's mijn 6e. Ik woon nu bij mijn vader ik Nijmegen,en met mijn moeder in Eindhoven. Maar wat ik nu wou vragen. IK woord steeds gebruikt als boodschapper. Als ik bij voor beeld bij papa ben,dan vraagt hij aan mij hoe het nu zit. En als hij dan daar over over begint dan weet mijn moeder meteen dat ik het hem heb verteld,en dan zegt ze je wou toch geen boodschapper zijn. Ja dat weet ik maar dat is wel moeilijk om aan te geven,dat ik dat niet wil bij mijn vader. Maar mijn moeder doet het zelf ook. Zij vraagt ook van dat soort dingen,en ook nog anderen dingen. En als ik dat dan zeg dat zij dat ook doet. Dan is het weer een smoes. groetjes n................. Helpppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp