Hallo. Ik ben anoniem. Ik wil graag vertellen dat wanneer het leven even zwaar is. Geef niet op. Je kunt dit aan. Je verslaat al het negatieve om je heen en het positieve komt vanzelf op je af. Ik wilde dit even vertellen. Omdat je mooi bent, zoals je bent.

Hallo allemaal, Op dit moment is mijn thuissituatie niet al te best. 2 maanden geleden is mijn moeder er namelijk achter gekomen dat mijn vader vreemdging. Veel ruzies, tranen maar ook diepgaande gesprekken hebben plaats gevonden. Ik voel me klote, ik krijg veel steun van mensen alleen niet van de juiste persoon, ik bedoel iemannd die me begrijpt. ik vind het moeilijk met mn zussen te praten hierover.

Ik zocht dit eigenlijk op voor de grap, maar ik heb vaak moeite met het dealen met mijn gescheiden ouders dus ik dacht waarom niet. Ik haat het om naar mijn vader te gaan. Ik wil niet te uitgebreid beschrijven wat er allemaal is gebeurd, maar het komt er op neer dat ik het haat om naar mijn vader toe te gaan en het simpel weg niet meer wil. Mijn moeder staat aan mijn kant maar snapt gewoon niet hoe het voor mij is... Hij is vandaag terug gekomen na 7 weken in Polen te zijn geweest en ik moet hem dus binnenkort gaan vertellen dat ik niet meer bij hem wil wonen... iemand advies?

Hallo ik heb gescheiden ouders sinds een jaar en mijn vader vind mij moeder nog wel leuk en mijn moeder mijn vader niet meer. Daardoor is mijn vader vrij gefrustreerd en stort zich op zijn werk en kan ik slecht met hem over gevoelens praten. Heeft iemand hier tips voor om de band met mijnvader te verbeteren?

Hey, Ik zocht deze site eigenlijk uit nieuwschierigheid op, maar was best verbaasd dat er veel oudere kinderen er ook wat op hebben gezet. Waarschijnlijk kunnen jullie me niet helpen, maar misschien herkennen mensen dit. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 3 was, en op mn 4de kreeg mn moeder een nieuwe vriend. Best snel al werd duidelijk dat we elkaar niet mogen, en hij heeft eigenlijk nooit aardig of lief tegen me gedaan (misschien de eerste maanden). Hij gaf me ook vaak een draai om mn oren of een klap tegen mn hoofd om de stomste dingen en lette altijd constant op me. Nu ik ouder ben is dat minder, waarschijnlijk omdat ie weet dat ik nu voor mezelf op kan komen. Het jammere is dat mijn moeder zelden voor me opkwam, en wist dat ik niet gelukkig was. Ik heb zelfs een paar keer gezegd dat ik wil dat ze gaan scheiden, maar dat wil ze niet. Tegen mijn moeder doet hij trouwens ook naar en je voelt gewoon dat iedereen in huis (ik heb ook een halfzusje van 7) op zn hoede is om wat te zeggen als hij in de buurt is. Ik en mijn moeder hebben er een tijdje voor bij een psycholoog gezeten, maar dat werkte ook niet echt. Ik heb wel een goede band met mijn vader, en daar ben ik ook grotendeels van de tijd. Ik heb alles al geprobeerd; brieven schrijven, praten, psycholoog, maar ik ben nogal machteloos in deze situatie. Mijn moeder is degene die er wat aan kan doen maar die doet niks. Groetjes, Stacey

Hoi, mijn ouders zijn sinds een paar maanden gescheiden. Het scheidingsproces ging best moeilijk, waardoor veel ruzie is ontstaan tussen mijn ouders terwijl ze niet eens met dikke ruzie uit elkaar gingen. Nu ben ik over een week al jarig. Hoe 'verdelen' jullie je verjaardag als je ouders gescheiden zijn? De ene dag bij je moeder de andere dag bij je vader? En naar welke ouder ga je op de dag wanneer je echt jarig bent? Ik heb het namelijk best druk in de week van mijn verjaardag, dus dan ben ik maar een paar uur bij beide om het echt te kunnen vieren. (Al woon ik wel bij mijn moeder, dus ik eet/slaap wel bij haar). Ik voel me ook een beetje schuldig dat ik zo weinig tijd heb om het te vieren bij beide..

Hoi allemaal, Niet mijn ouders, maar de ouders van mijn vriendin zijn gescheiden. Nu zul je misschien denken; maar dan heb jij er toch geen last van? Maar niets is minder waar. Ik kom daar elk weekend 2 dagen over de vloer en ze gebruiken mij en mijn vriendin als psycholoog. Ik krijg alles te horen wat betreft hun nieuwe relaties, en de ergenissen over elkaar (vader en moeder). Ook moet ik vaak oppassen omdat bijvoorbeeld de moeder naar haar nieuwe vriend wil. Daarnaast probeer ik mijn vriendin te steunen en moet ze savonds heel vaak huilen om de hele situatie. Op dit moment zitten de ouders nog middenin de scheiding, ze zijn beide vreemd gegaan en om het nog even erger te maken gaat de nieuwe vriendin van de vader dood omdat ze heeft gehoord dat ze kanker heeft. Ze zijn nu bezig met het leeghalen van het huis en ik heb al 2 weekeinden geholpen met verhuizen en nieuwe huizen zoeken etc. Ik heb er zo'n last van dat ik denk dat ik in een depressie raak. Is er iemand die mij advies kan geven over hoe ik dit meer langs me heen moet laten gaan of hoe ik ze duidelijk kan maken dat ik dit niet meer wil?

Hallo ik heb wat problemen met mijn vader want ik durf zelf niet zo goed met hem te praten en het wordt heel vervelend want ik durf ook geen diepgaande gesprekken aan te gaan en er is steeds meer spanning wa moet ik doen?

Hoi, Mijn ouderen liggen in een vechtscheiding en inmiddels 2 jaar later is het nog steeds geen rustige situatie. Ik kan goed opschieten met zowel mijn moeder als mijn vader, alleen mijn zusje heeft ruzie met mijn vader en komt daar ook niet meer. Hier heb ik het heel erg moeilijk mee omdat dus mijn moeder en mijn zusje allebei ruzie hebben met mijn vader en ik er als enige heen ga en er het beste van probeer te maken. Ik woon samen met mijn moeder en zusje en krijg zo dus heel vaak negativiteit mee over mijn vader en de hele situatie. Mijn vader heeft ook dingen gedaan die niet handig waren maar het is en blijft mijn vader. Zijn er meer mensen die in zo'n situatie zitten? Groetjes noor

Beste allemaal, Ik ben 26 jaar en vorig jaar zijn mijn ouders gescheiden. Mijn vader heeft kanker gehad en is daarna volledig veranderd. Hij raakte in een soort midlife crisis, kocht een motor en wilde vrij zijn. Mijn ouders hadden de laatste 4 jaar al veel ruzies. Het zijn ook twee totaal verschillende personen. Mijn moeder is heel spontaan, enthousiast en open. Mijn vader is meer een gesloten man. Ik houd van allebei heel veel, maar het is echt een vechtscheiding geweest, toen kon ik het niet meer aan. Verschrikkelijk wanneer je ouders elkaar haten. Een paar weken nadat mijn vader besloot ergens anders te gaan wonen, bleek hij een vriendin te hebben van 36 jaar. Maarliefst 16 jaar jonger dan hij zelf is! Anyway, nu wilt mijn vader heel graag dat ik zijn nieuwe vriendin wil ontmoeten. Ik heb het al een jaar uitgesteld. Ze hebben inmiddels een huis gekocht en mijn ouders zijn officieel gescheiden. Ik zie er heel erg tegen op om haar te ontmoeten. Het voelt niet goed tegenover mijn moeder. Het voelt als een officiele beindiging van ons gezin. Van vroeger. En het liefst wil ik dat mijn vader weg gaat bij die vrouw. Maar kerst komt eraan. Ik wil graag bij mijn vaders familie met kerst zijn maar dan is die vrouw er ook. Zal ik niet gaan naar het kerst diner van mijn eigen familie? Of zou ik mijn eigen gevoel weg stoppen en gewoon die vrouw ontmoeten? Mijn vader wilt die vrouw niet thuis laten en zegt dan stellig: Dit is mijn nieuwe leven en daar hoort zij bij. punt. Hebben jullie tips? Groetjes, Tesssa