We gingen samen

Beste Rafael, Heel fijn om te horen dat het leuk was in Parijs! Ik snap eigenlijk niet heel goed waarom je verdrietig bent. Je geeft aan dat je het heel leuk vond in Parijs en dat je verdrietig bent nu je weer thuis bent. Mijn beste gok zou zijn omdat je het zo leuk vond in Parijs dat je eigenlijk niet naar huis wilde gaan. Het beste wat ik daarop te zeggen heb is dat aan alle leuke dingen een einde komt; het leven gaat gewoon door. Er zullen nog meer dan genoeg leuke momenten komen om naar uit te kijken. Het klinkt misschien hard, maar in de realiteit werkt het wel zo. Mocht er toch een andere reden zijn dat je verdrietig bent nu je weer thuis bent, zou je die reden wellicht kunnen aangeven in een reactie op dit bericht of in een nieuw bericht. Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal zult hebben. Groetjes, Ruben.

Beste Rafael, Wat leuk dat je samen met allebei jouw ouders naar Parijs zijn geweest. Ik begrijp uit jouw verhaal, dat je het jammer vond om weer thuis te zijn. Nu zijn jouw ouders namelijk niet meer bij elkaar en toen je in Parijs was wel. Mijn tip is, praat hierover met jouw ouders. Waarschijnlijk merken ze niet dat jij zo verdrietig bent. Zoals Ruben al schreef; er komen vast weer leuke dingen om naar uit te kijken. Misschien kunnen jullie wat vaker leuke dingen met elkaar doen, maar dan dichterbij huis. Veel succes. Mocht je vraag niet beantwoord zijn, laat gerust nog een berichtje achter. Groetjes, Eva

Liefe Rafael Ik snap dat het moeilijk is om verdriet te hebben En je moest je moeder niet overhalen Ze moet zelf willen En als ze niet will is het haar eigen beslising ook al vind jij het moeilijk En er dan niet tegen haar in gaan want dan kan er ruzie onstaan En dat heb ik dus geef ik je een tip Liefs Luca 9 jongen