Hoi ik ben anoniempje en ik ben 14 jaar. Mijn ouders zijn al 12 a 13 jaar geschijden. Ik woon bij mijn moeder. En in de weekenden ben ik bij mijn vader. Mijn ouders kunnen alleen maar negatief over elkaar doen. Ze zeggen nooit de positieve dingen van vroeger. Ze zeggen alleen negatieve dingen over elkaar. Ik wil graag meer weten van vroeger maar dat willen ze pas zeggen als ik volwassen ben. Ik heb het er moeilijk mee gehad. Ik zou er graag met iemand over praten die mij begrijpt. Groetjes anoniempje

Lieve allemaal, Mijn ouder zijn in zomervakantie 2013 gescheiden en hebben gekozen voor cöouderschapen ik heb al de hele tijd problemen gehad met mijn moeder en heb de hele tijd ruzie met haar ik lig ook heel vaak huilend in bed en wil het liefst bij mijn vader willen wonen maar mijn moeder vind dat niet goed maar ik heb toch ook mijn rechten??? Wat moet ik doen?? Xxx soof

Het was een mooie zonnige dag maar daar kwam snel al een eind aan, ik was 11 en ik kwam van school en fietste naar huis. Mijn ouders zie ik allebei zitten mijn vader zie ik stom verbaasd met tranende ogen en een vuur rood gezicht voor zich uit te staren en mijn moeder met een opgeluchte blik rond zich heen te kijken. Mijn moeder zij kom is en vertelde dat zij en mijn vader uit elkaar gingen en dat mijn moeder een andere man had ontmoet. Het leek of de grond onder mijn voeten verdwenen en sinds dien is heel mijn leven een hel geworden. Verdrietig was ik maar al snel moest ik het accepteren ookal was ik als kind er eigenwijs en wilde niks met der nieuwe vriend te maken hebben omdat ik wist dat hij iets meer dan een ander halfuur veder woonden, al snel trok mijn moeder heel veel met der nieuwe vriend op en ja tegenwoordig heel voorspelbaar je moet mee omdat je moeder bij hem wilt wonen. Accepteren was moeilijk en ook het vergeven maar toch deed ik het! Ik bouwde een nieuw leven op en had een luxe leventje ik had een prima opleiding en had een heel leuk bijbaantje. Toen ik 18 was gingen wij verhuizen naar een ander huis en ik heb daar niet eens een jaar in gewoond ik had een prima stage bij mijn buurmans bedrijf. Tot mijn moeder vermoedens kreeg dat mijn stiefvader in die tijd toen nog stiefvader vreemdging met de buurvrouw. Ik spreek mijn echte vader niet meer en ik zag mijn moeders ex vriend die meer als 7 jaar in ons leven was gekomen meer als vader. Ik geloofde mijn moeder niet tot ik zelf ook dingen begon op te merken. Mijn hart werd gerukt uit mijn lijf toen ik haar zag staan in ons huis en toen wist ik het zeker.. het is echt zo ik bedacht me van alles en nog wat maar een wonder was er niet meer! Mijn moeder heeft dit niet verdiend maar ze heeft dit ook mijn vader aan gedaan en wij als kinderen ik en mijn andere zusje moeten boeten voor de daden die zij hebben verricht. ik heb mijn leven op moeten geven en mijn vriendinnen mijn school waar ik een opleiding volgde.. ja allemaal moeten weg gooien om de daden van mensen waar ik afhankelijk van was. Nu ik weer terug ben bij af zo 10 jaar geleden ook heb ik hier mijn familie wel wonen en heb hier weer wel een leven opgebouwd weer vriendinnen gemaakt maar ik ben het allemaal erg zat, mijn leven had ik erg anders voorgesteld en ik ben erg boos op mijn moeder en op mijn moeders ex vriend vooral. Ik leef nu met een agressieve moeder thuis haar leven is een grote poppenkast ze heeft nu een vriend een nieuw leventje maar alles voor de schijn I CALLED KARMA!! wat ik met mijn verhaal probeer te zeggen is dat wat jij een ander aan doet net zo hard terug krijgt de kinderen zijn meestal de Duppen er van zorg dat je je op tijd in schrijft bij woning stichtingen en voorkom dat jij ook afhankelijk maar van alles bent voor de daden van je moeder of vader.

Mijn vader is vreemd gegaan met de moeder van mijn beste vriendin en nu heeft mijn moeder dus besloten dat ze wil scheiden van mijn vader. Ze hebben helemaal geen ruzie en zijn nog goede vrienden. Maar het probleem is dat we misschien ons huis nog niet gaan verkopen. Het idee is om nog 3 jaar in dit huis te wonen en dan als mijn oudere broer uit huis gaat dat papa alleen en mama en ik ergens kleins gaan wonen, want dat is goedkoper dan nu al het huis te verkopen en met mama, mijn broer en ik samen te wonen en over 3 jaar dat dan weer te verkopen en dat mama en ik toch met zn tweeen klein gaan wonen. Maar als we met het hele gezin in een huis blijven wonen alsof er niks veranderd is heb ik het idee dat ik het niet goed kan accepteren en afsluiten voor mezelf, terwijl mijn ouders (vooral mijn vader) toch met andere mensen daten. Ik vind dit moeilijk te verwoorden tegen mijn ouders en ik wil echt niet dat door wat ik vind we toch nu al appart gaan wonen en dat we misschien niet helemaal rond komen. Maar ik vraag me gewoon af hoe ik me het beste hier over heen kan zetten en er geen last meer van kan hebben

ik sta onder toezicht omdat mijn ouders steeds ruzie hebben over mij ik wil liever bij mijn vader gaan wonen maar mijn moeder zegt dat ze dan nooit meer mij te maken wil hebben ik krijg straf en klappen als ik vertel over wat mijn moeder en stiefvader bij mij doen daarom zeg ik ze alleen tegen mijn vader of vrienden die ik vertrouw jeugdzorg zegt tegen mijn vader dat ik lieg en me moeder en stiefvader lachen me uit en zeggen dat niemand me zal helpen

Ik woon al sinds dat ik mij kan herrineren samen met mijn ouders, zus en oma in hetzelfde grote huis. Maar na een paar jaar begon het steeds slechter te gaan. Ik kan mij niet eens herrineren dat mijn vader en moeder ooit een goed huwelijk hebben gehad. Later werden de ruzie's steeds erger. bijv. 12 u snachts en elke week ruzie en geschreeuw. daarnaast werd ik gepest op school, en mn oma begon zich ook te bemoeien met de relatie van mijn ouders. ik weet wel dat ik erg vaak stil in mijn kamer heb gehuild omdat ik een gezonde relatie tussen ouders niet kende en alleen bij vriendinnetjes zag. Dit maakte mij zó ongelukkig en dat gevoel is er nu nogsteeds. Als mijn ouders zouden scheiden zou dat betekenen dat ik zal moeten stoppen met mijn opleiding want deze word dan te duur. Maar achterblijven met mijn ouders die elkaar negeren terwijl mijn zus samen zal gaan wonen lijkt me ook niks..

Hallo allemaal, Ik ben 19 en weet net sinds een paar weken dat mijn ouders gaan scheiden. Ik heb het er sinds dien erg moeilijk mee: ik slaap niet, paniekaanvallen, stress en veel verdiet. Ik kan dit alleen niet uiten omdat ik voor mijn gevoel er moet zijn voor mijn jongere zusje moet zijn omdat zij het er overduidelijk heel moeilijk mee heeft. Mijn probleem is nu dat ik op kamers zit en het gevoel heb mn zusje in de steek te laten wat alleen maar leidt tot meer stress en schuldgevoelens. Ik kan het er met niemand van mijn vrienden over hebben omdat zij de scheiding van hun ouders nooit bewust mee hebben gemaakt. Ik weet niet wat ik aan moet met mijn gevoelens, wat mijn zusje en mij te wachten staat en of het ooit normaal gaat voelen. Ik trek dit zo niet langer.

Hi allemaal, Na bijna 40 jaar huwelijk gaan mijn ouders scheiden. Mijn ouders hebben nooit een rustig of harmonieus huwelijk gehad, maar toch leefde ik in de illusie dat ze bij elkaar zouden blijven tot de dood. En nu heeft mijn vader opeens een ander jonger exemplaar opgedoken en laat hij mijn moeder gebroken, verdrietig en boos achter. En dat niet alleen, ook ons als kinderen laat hij in de steek. Hij is niet voor rede vatbaar, wil niet met ons praten. Ook met zijn eigen familie wil hij niet praten. Bij mij en mijn zusje veroorzaakt het heel veel stress, boosheid en verdriet. Ik zou m wel wat aan kunnen doen, zo boos ben ik. En het erge is, ik ben nu net zelf bezig mijn gezin op te bouwen. Voor mijn ouders zou het hun eerste kleinkind zijn. Maar nu, ik wil mijn vader zo ver mogelijk bij me vandaan. Als smerige vreemdganger

Hallo Mijn ouders zijn nou een half jaar gescheiden.En ik weet niet of het normaal is wat er bij mij thuis gebeurt. Mijn ouders ( voornamelijk mijn moeder ) schelden elkaar en dat doen ze ook niet soms maar vaak. Mijn moeder dreigt ook vaak met als je dat nog een keer doet kan je oprotten naar je vader en dan ga je daar maar wonen en dat raak me vaak diep. Mijn vader is ook nog eens verslaaft aan internet game sociale media en sexs ik durf het tegen niemand te zegen ook niemand van me vriendinen weten het. Ik weet ook niet tegen wie ik dit kan zeggen ik heb geen goede band met mijn familie en tegen vriendinnen durf ik niet want ik ben bang dat ze het door vertellen. Het ergste vind ik nog dat ik me moeder niet meer vertrouw en dat komt door dat zij me een jaar geleden uit bed heeft getrokken aan me haar ( toe sliep ik in een hoog slaper ) en van de trap af heeft geschopt. En mijn vader vertrouw ik nu ook niet meer vanwege zij verslaafinge IS DIT NORMAAL!!!!!!!!!!

ik ben 10 bijna 11 en mijn moeder is allen maar boos op mij. ze stuurt me een hele tijd op mijn kamer 2 3 uur. ik ben nooit opgegroeid met een vader. maar als nog heb ik het gevoel dat hij meer van mij houd , dan mijn moeder ooit gedaan heeft.