Hallo allemaal, Mijn ouders zijn nu bijna twee jaar gescheiden en ik vind dat het alleen maar ellende met zich meebracht. Mijn moeder had gelijk al een ander en ze verwachtte dat we er gelijk maar mee in zee zouden gaan.. Nou nee. Op een avond haalde ze me op uit werk en zei ze dat de dochter van haar nieuwe vriend bij ons was (nieuwe vriend? Dat wist ik niet eens). Ik ging helemaal door het lint en voelde me verraden omdat ze me niet alleen met een scheiding opscheepte maar ook verwachtte dat ik ineens happy family ging spelen met iemand die ik niet eens ken. Haar nieuwe vriend heeft het inmiddels al 3 keer uitgemaakt en ging in de tussentijd met andere vrouwen om maar toch beloofde hij terug te komen want hij hield zoveel van der, zei die. Nou.. Praten doen ze niet behalve via de telefoon(ookal zitten ze tegenover elkaar). Nou weet ze werkelijk alles van die dochter en zoon en is ze precies op de hoogte van wat die kinderen doen en hoe het gaat maar mij vraagt ze nooit hoe het gaat(terwijl ikzelf een voltijd studie doe die ik zelf betaal en het is niet niks hoor in combi met een scheiding). Oke, ja ik ben jaloers maar dat mag (het steekt me dat ze mij en mijn broers en zussen blokkeert op facebook en dat die kinderen de enigen zijn die kunnen zien of ze online is, of dat die kinderen wel vet veel slijmberichtjes krijgen en bij mij kan er af en toe een droog berichtje af..) Een half jaar geleden was ik dus met haar vriend en zijn zoon in één huis. Niet bepaald gezellig want hij heeft nog nooit echt wat gezegd. Op een gegeven moment moest ik alle troep opruimen en ik zei dat we dat ook met zijn allen kunnen doen(tafel afruimen), zowel mijn vriend als zijn zoon. De vriend van mijn moeder werd ineens heel kwaad en ratste alles van tafel en vloog met 120 km per uur de straat uit. Hij heeft mij nooit verklaard waarom en sindsdien heeft hij nooit meer een woord tegen mij gezegd. Ik pikte het gewoon niet dat hij op zijn luie kont kon gaan zitten en nog eventjes snel de laatste gehaktbal opvreet(terwijl de afspraak is dat ieder slechts een mag: Wat voor recht heeft hij om mijn moeders uitkering op te vreten?). Nou goed, ik kom daar niet meer als hij er is.. Dus alleen door de week 2 dagen en in de vakantie blijf ik bij mijn vader (terwijl ik mijn moeder wel mis zoals ze was, bezorgd en geïnteresseerd in ons). Nou is mijn vader niet echt een beter verhaal.. Meestal zijn we bij mijn vader en daar laat iedereen de boel de boel en treed ik maar op als moederfiguur en maak dingen wel schoon. Dat wordt amper gewaardeerd want alsnog kan mijn pa alleen maar zeuren over wat ik moet doen of niet heb gedaan. Afgelopen zondag kwam ik thuis van een weekend rust(bij mijn schoonouders) en het eerste wat hij zegt : Waarom heb je de was niet van de lijn gehaald, nu is het nat! (nou misschien omdat ik net thuis ben van 15 km fietsen met tegenwind, nu huiswerk maak en mijn tas moet inpakken omdat ik deze week weer op 3 verschillende plekken woon? Wist ik veel dat die was er hing, dat zie je niet in het donker) Nu een aantal vriendinnen van datingsites later is hij alleen. S ochtend als we wakker worden, betrap ik hem elke ochtend weer op stiekem vieze zenders kijken op tv (hij staat dan nog op zender 657). Ook heeftmijn broertje letterlijk gezien dat hij keek.. Zo awkward!!! Confronteren lijkt me vreselijk maar nuwordt ik constant geconfronteerd met de puinzooi die mijn ouders achterlaten. Ze maken ruzie over geld en alles en communicatie gaat via ons of via de email. Ze zeuren ook over hoe afschuwelijk de ander zich gedraagt: Ik word er echt zo ongelukkig van! Wannee ik met ze praat.. Beginnen ze vaak weer over hun eigen verdriet.. Nooit is er gevraagt van goh, red jij het wel zo? Hoe zorg ik ervoor dat mijn ouders weer rekening houden met ons en dat mijn vader ons niet per ongeluk confronteerd met genante zaakjes?!

Ik zit in groep 8 dus ik heb een musical en ik wil dat mijn ouders er allebei zijn maar mijn stief moeder en mijn vader zeggen als mijn moeder komt dan mag ik niet naar de musicalweet iemand raad ????

Hallo ik zit met een knoop in maag die er niet uit wil. Mijn ouders zijn 4 jaar geleden gescheiden. Heel veel gezeur over geld en tijd met mij. Wat ik weet is dat mijn vader alles netjes nakomt maar voor mijn moeder is het nooit goed. Ik ben om de week bij mijn vader waar het altijd wel gezellig is de mensen om mijn vader heen ook. Steunen mij in alles praten altijd positief over mijn moeder en haar familie. Dat kan ik niet zeggen over mijn moeder en haar familie het is nooit goed nooit 1 positief woord gehoord. Ik heb het ook met mijn moeder erover gehad en gaf ze mijn vader de schuld. Als ik ik bij me vader ben en het is weer tijd om naar me moeder te gaan zie ik daar zo tegen op dat ik gewoon buikpijn krijg. Me moeder zei een keer als het je hier niet zint ga je lekker bij je vader wonen. Toen zei ik prima kan ik gelijk gaan, Ik wil heel graag naar mijn vader. Maar mijn moeder houd alles tegen. Wat kan ik doen help aub!

Mijn ouders zijn lang gescheiden en mijn broer woont bij mijn vader binnenkort ga ik naar mijn broer maar ik ben bang dat hij geen contact wil met ons ( want hij wou vroeger na een jaar weer treug naar me vader ) dus hoe kan ik hem toch overtuigen (ik wil niet dwingen ) om toch met ons contact te houden en helaas wonen ze wel in het buitenland

Beste ouders, Als je gescheiden bent denk dan niet alleen aan jezelf we begrijpen dat het soms lastig is dat we niet bij beide ouders tegelijk kunnen zijn maar dan moet je niet aan jezelf denken maar aan het kind! Het is best lastig als je ouders gescheiden zijn en als je dan alleen aan jezelf denkt al helemaal.... :(

Hallo allemaal, Ik ben Daan, ik ben 14 jaar oud en mijn ouders zijn onlangs gescheiden. Ik hou heel erg van het huis waar we met z'n allen woonden. Dit is gewoon mijn thuis. Mijn vader blijft hier wonen en mijn moeder gaat uitverhuizen. Ik hou natuurlijk evenveel van mijn vader en moeder en ik vind het ook vreselijk sneu om tegen mijn moeder te zeggen dat ik daar niet wil wonen maar het voelt gewoon niet lekker aan. Ook presteren mijn cijfers heel slecht onder deze omstandigheden. Ik zit nu in de 3e en moet binnenkort vakkenpakket kiezen maar zoals het nu gaat ga ik nooit halen wat ik wil. Heeft iemand hier nog wat tips over? Ik kan ze nu heel hard gebruiken...

Hallo, mijn ouders zijn nu bijna 5 jaar gescheiden mn moeder heeft ong. 2 jaar een nieuwe vriend en mn vader heeft sinds kort een nieuwe vriendin. Ik kan niet heel goed met mn stiefvader opschieten. Met mn stiefmoeder juist weer wel alleen hebben we de laatste tijd bij mn vader thuis best wel vaak ruzie. Mn stiefmoeder verteld dan ook allemaal nare dingen over mn moeder en dat vind ik gwn nii leuk ze mag dat best vinden maar dat hoeft ze nii recht in mn gezicht te zeggen. Als we dan een weekend bij mn vader zijn zegt ze ook wel eens dat ze blij is als het weekend voorbij is! Nou ook weer lkkr aardig :( Iemand tips?

mijn ouders zijn op m'n zevende gescheiden . ik vindt het nu nog steeds ontzettend erg en heb er veel last van. mijn moeder heeft een nieuwe vriend , dat vindt ik niet leuk. ik denk dat m'n moeder niet meer van me houdt als ze met hem is . mijn vader is alleen en ik ben bang dat hij zich eenzaam voelt, of niet gelukkig is. ik kan het nog steeds niet geloven en elke keer als ik weer denk of hoor dat ze het echt niet nog een keer kunnen proberen wordt ik heel erg verdrietig. ik wou dat dit nooit was gebeurt! ik heb er ook veel last van als ik bij een familie ben die nog wel een compleet gezin is , dan denk ik : was dat ook maar bij mij zo. eigelijk vindt ik alles heel erg lastig en het lukt me gewoon niet om het te accepteren . heeft iemand tips voor me? want ik wil niet aaltijd verdrietig zijn. alvast thnx voor je hulp.

Hoi,bij mijn vader woon ik in een Klein soort villa en bij mijn moeder woon ik in een Soort MEGA villa mijn moeder heeft een vriend En mijn vader niet. mijn ouders zijn al 1 jaar gescheiden Ik voel me er allebei wel thuis maar soms voel ik me alleen.

Mijn ouders zijn nu zo'n 2 jaar gescheiden, het blijft moeilijk maar er is wel mee om te gaan. Helaas zit ik nu met een probleem; mijn vader moet soms werken als ik een weekend bij hem ben. Nou vind ik dat eigelijk wel prima ( het is meestal van 6-14 uur ) maar mijn moeder vind dat hij de hele tijd bij mij moet zijn als ik er ben. Nu wil ze dus dat ik met mijn vader hier over gaat praten, maar ik vind het niet zo fijn om met hem hierover te praten omdat ik het probleem niet zie. Maar ja, ze wil toch dat ik het doe omdat het niet 'hoort', heeft iemand advies of hetzelfde probleem gehad?