Mijn ouders zijn net gescheiden en ik heb het gevoel dat mijn wereld is ingestort. Waarom moet dit nou bij mij gebeuren? Ik voel me erg raar en ben constant aan het huilen. Daarnaast zit mijn hoofd heel erg vol. Ik weet soms gewoon niet wat ik moet denken. Is dit nou de beste oplossing? Ik weet het niet. De ene zegt dit de andere zegt dat. En op school houdt niemand rekening met me. Het is allemaal zoveel voorral nu ik in groep 7 zit. Het is veel leren, de entreetoetsen heb ik net achter de rug, ik moet 2x per week huiswerk maken, ik maak veel muziek en heb al theorie. De scheiding kan er dan ook nog wel bij. Weet iemand hoe ik hier mee om moet gaan?

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kindertekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!

Hallo alemaal Ik ben Herman en zit soms in moeilijke situaties Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon in een pleeggezin Nu heeft mama al een jnieuwe vriend Ik heb een keer in de maand een bezoekmoment met om en om Mijn vader of moeder . Mijn vader woont in borssele en mijn moeder in krabbendijke Ver van elkaar dus! Ik heb vaak ruzie met mijnpleeg ouders, heeft er iemand tips? Groeten jasper

Hoi iedereen ,Ik heet Luna en ik wil graag mijn verhaal met jullie delen. En ik hoop dat jullie me wat tips kunnen geven. Mijn probleem: Mijn ouders zijn Gescheiden maar dat is het probleem niet. Het probleem is namelijk dat ik zondag 24-04-2016 hele erge ruzie heb gehad met mijn vader. hij was me de hele tijd aan het uitschelden en hij maakte me zo verdrietig het was echt niet te geloven dat dat mijn vader was zo gemeen had ik hem nog nooit eerder gezien. Ik heb uit angst en verdriet mijn moeder geappt . Ik zei dat ik haar nodig had. Even later belde mijn moeder me op ik was helemaal overstuur ondertussen was mijn vader met mijn zusje weggegaan (Hij had me dus achter gelaten).Na een lang gesprek en veel gehuil Hakte mijn moeder de knoop door en ze kwam mij en mijn zusje ophalen. Toen mijn vader thuis kwam en zag dat ik de tas had in gepakt was hij woedend hij belde mijn moeder op en begon tegen haar te schreeuwen als een gek. Voor mij stond de tijd toen even stil want het voelde weer net als bij de scheiding. Maar mijn vader heeft ons toch bij mijn moeder afgezet. Sindsdien zijn we bij mijn moeder, ik voel me veel beter dan eerst maar het verdriet zit er nog. Laatst zag ik mijn moeder heel verdrietig kijken toen ze me vertelde wat mijn vader heer allemaal geappt had schrok ik heel erg . Hij had haar een vreselijk mens genoemd. Misschien stapt mijn vader nog naar de rechter toe.Ik snap hem gewoon niet als je van je dochters houd laat je hen toch hun eigen keuzes maken of niet ? Ik weet nog niet hoe het af gaat lopen. Maar ik hoop dat hij in gaat zien dat het onze keus is en niet die van hem. Ik weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan . Dus tips graag !!!! Luna

hoi, mijn ouders zijn al een paar jaar gescheiden. ik heb het er erg moeilijk mee gehad en nu nog steeds... ik heb het idee dat niemand mij begrijpt, ook mijn vriendinnen. iedereen doet er maar zo over alsof het niks is terwijl ik er zelf heel veel last van heb en niet weet wat ik moet doen. mijn ouders zijn in groep 5 gescheiden en sindsdien moest ik eigenlijk alles alleen doen. ik moest het verdriet van mijn ouders aanzien terwijl ik zelf het er ook moeilijk mee had maar ik had het gevoel dat niemand dat begreep en niemand me hielp. papa was altijd werken dus als ik bij hem was was hij nooit thuis daarvoor schaamde ik me best wel erg want bij mijn vriendinnen was er altijd iemand thuis maar als ze dan bij mij kwamen nooit... mama had nog geen werk dus ook geen geld en papa wilde haar niet genoeg geld geven en dat doet hij nu nog steeds niet genoeg daardoor hebben mijn ouders nog steeds veel ruzie en er zijn verschillende rechtszaken daarover. papa wil geen genoeg geld geven en daardoor staat er bijna nooit iets op de kinderrekening. daardoor koop ik alles zelf en nu is mijn eigen geld ook op, ik krijg geen zakgeld of kleedgeld want dat durf ik allemaal niet te vragen ik heb zelfs al m'n zomerkleren en schoenen enzo van m'n eigen geld gekocht want ik durf het niet terug te vragen. mama wil het me wel geven maar die kan het niet want ze heeft het geld daar niet voor en dus moet ik het aan papa vragen want die heeft het geld wel aangezien hij zo ongeveer 24/7 werkt. maar telkens al ik of mijn zussen over iets wat we nodig hebben beginnen word hij boos en dan krijgen we ruzie zelfs als er een vriendin bij is en dan schaam ik me echt. papa en mama hebben daar dus ook veel ruzie over en eigenlijk over alles wat ze moeten regelen en dan regelen ze het niet eens goed want nu is het vakantie en het is niet eens goed geregeld wanneer we waar zijn want we zijn nu een nacht langer bij papa en toen werd papa ook weer helemaal boos. ik hou wel van papa hoor maar ik weet niet wat ik dan moet doen want ik durf er niks van te zeggen en mama en m'n zussen zeggen dan altijd dat ik stil ben aan tafel bijvoorbeeld maar ik weet gewoon niet wat ik er over moet zeggen. ik word trouwens ook helemaal gek van spullen mee op en neer nemen ik ben er echt klaar mee elke dag moet ik met 3 of 4 zware tassen op en neer fietsen en dan vergeet ik meestal weer iets en dan kan ik weer op en neer. heeft iemand daar tips voor? ik weet niet of jullie mijn verhaal begrijpen maar ik ben toch blij dat ik het even kwijt ben dus sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen!

Ik ben nu 24 jaar oud, en worstel nog steeds met mijn eigen emoties. Mijn ouders zijn toen ik 3 jaar oud was in een vechtscheiding uit elkaar gegaan. Contact met elkaar was er niet, alleen in de rechtbank. Jaren ben ik als spreekpop gebruikt, maar he, ik wist niet anders. Op latere leeftijd (13) ging dit voor mij echt problemen opleveren waar ik nu nog steeds mee rondloop. Meerdere keren bij een psycholoog en ook dat hielp niet. Ouders, betrek je kind in geen beding in jullie gevecht. Ook al ben je uit elkaar, er was een tijd dat jullie wel van elkaar hielden. Blijf met elkaar praten, maar niet waar de kinderen bij zijn. Ja ze merken echt wel wat er aan de hand is, maar praat SAMEN met de kinderen, zodat ze ook weten dat het niet hun fout is (want ja dat zullen er genoeg denken). Al met al, betrek de kinderen niet onnodig in JULLIE gevecht!

Mijn ouders hebben sinds een paar weken besloten te gaan scheiden. Al voor die tijd had ik een sterk vermoeden dat mijn vader vreemd gaat. Bij koningsnacht 2016 kwam zag ik een filmpje van hem op youtube van de kroeg waar hij was geweest. Hij liep naar 2 vrouwen toe en toen hield het filmpje op. Ik heb hem gevraagd waarom hij naar die vrouwen toe liep, aangezien hij eigenlijks nog gewoon getrouwd is, alleen daar wilt hij mij geen antwoord op geven... Wat moet ik doen?

Toen ik besloot om bij mijn vader te gaan wonen hebben mijn ouder gelijk een advocaat ingeschakeld en alles ging via de rechtbank. Nu dat geregeld is, is de ruzie nog niet opgehouden tussen mijn ouders. De ene rechtszaak na de na de andere. Mijn ouders maken het elkaar zo alleen maar lastiger. Het ergste is nog dat ik ertussen zit. Vaak denk ik dat het allemaal mijn schuld is omdat het allemaal is begonnen toen ik naar mijn vader ben gaan wonen... Ik weet niet wat ik moet doen...

Beste lezers, Ik (16/17 jaar.) zit al een tijdje ergens mee, en ging op het internet opzoek naar mogelijke tips die mij konden helpen. Daarom dit bericht, zodat mensen hun ervaringen misschien kunnen delen met mij :) Mijn ouders zijn onderhand nu 8/9 jaar gescheiden en nog steeds loopt niet alles soepeltjes. Ik woon bij mijn moeder en om de week ben ik een weekend bij mijn vader. Eerst had ik nergens last van , ik was Jong en sprak niet veel af met vrienden ik zat tenslotte nog op de basisschool. Maar nu ik de leeftijd heb bereikt waarin ik wil uitgaan en staan waar ik wil, stapelen de problemen zich veel meer op. Ongeveer 5 jaar geleden kreeg mijn vader een nieuwe vriendin, allemaal super leuk, alleen het nadeel was dat mijn vader besloot om met zijn nieuwe 'gezinnetje' een stuk verder weg te gaan wonen. En wat ik dus al zei dat was eerst geen probleem , maar hoe ouder ik werd hoe erger ik het vond om weer een vakantie of een weekend niets te kunnen doen met vrienden omdat mijn vader geen ' Taxibedrijf' is, zoals hij dat dan zelf noemt. En zijn kant snap ik ook zeker, hij moet telkens heen en weer rijden en heeft te maken met nog meer kinderen,en natuurlijk wil ik hem blijven zien (want als ik thuis wil blijven , denkt mijn vader dat alles beter is bij mij moeder. ) Alleen ik ben nu jong en heb ook geen rijbewijs, en wil toch de dingen kunnen doen die vrienden ook doen! Kan jij me helpen? X