Hallo allemaal, Ik wil graag even wat kwijt .. Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 3 was. Nu 13 jaar geleden. Ze zijn in een vechtscheiding uit elkaar gegaan , mijn vader heeft mijn moeder in elkaar geslagen, en er is een hele hoop gezeur geweest. Mijn moeder en ik hebben toen bij mijn opa en oma gewoond. Uiteindelijk is mijn vader een half jaar verdwenen , en is ons daarna begonnen met stalken. Uiteindelijk is mijn vader wat bijgedraaid en was er een normale regeling, al hadden mijn ouders nog veel ruzie. Toen ik 7 was is mijn moeder in een depressie geraakt , en heeft mijn vader ons weer in de steek gelaten. Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat mijn vader er voor mij was, en daar baal ik van. Iedereen was veel te druk met zichzelf bezig ( ik ben enigskind). Mijn vader heeft mij een periode geslagen, en toen heb ik hem 2 jaar niet gezien of gesproken, uiteindelijk s dat wel een beetje bijgedraaid. Ik ging mijn vader steeds minder zien en zijn vriendin ging boven alles, ik mis(te) mijn vader heel erg. Mijn moeder heeft ook een soort van vriend al 8 jaar, wat steeds aan en uit gaat, we hebben daar een jaar gewoond maar zijn al 4 jaar wg daar. Ze maken via de telefoon constant ruzie, en hebben elkaar ook geslagen, ik wil mijn moeder beschermen, maar zei ziet dat niet in dus hebben we daar ook constant ruzie over. Vanaf mijn 15e is het helemaal misgegaan tussen mij en min vader en mijn moeder, gelukkig is het nu allemaal wat positiever aan het worden. Naarmate ik ouder wordt ga ik steeds anders over de scheiding nadenken en krijg ik er eigenlijk steeds meer last van, heb er al eens over gepraat , maar dat had niet echt effect. Ik mis een gezin mijn vader en moeder, ik voel me altijd schuldig tegen over me ouders. Heb ik het leuk gehad bij me vader voel ik me lullig tegen over mijn moeder, en andersom. Nu het eindelijk weer war positiever wordt, lijkt het net alsof mijn ouders weer gaan scheiden , al zijn ze dat al. Ze maken constant ruzie, en schreeuwen tegen over elkaar via de telefoon. Mijn moeder praat heel slecht over mijn vader tegen mij, en mijn vader over mijn moeder. Ik voel me daar heel vervelend bij en heb er al eens wat vam gezegd, maar toen werden xe boos. Het zijn toch allebei mijn ouders... Sorry voor het hele lange verhaal, ik hoop dat jullie misschien tips hebben, hoe ik wat beter met de scheiding om kan gaan, en hoe ik het probleem op kan lossen hoe mijn ouders doen. Alvast heel erg bedankt ! Liefs Lisa

Hoi allemaal, Mijn moeder heeft ons vandaag precies 3 jaar geleden verteld dat ze niet meer van mijn vader hield. Na een periode van 3 weken vol gesprekken, ruzies, en alles wat maar met emoties te maken heeft, heeft mijn moeder de knoop doorgehakt om te scheiden. Toen ze dit vertelde, zei ze er ook nog koeltjes bij dat ze een nieuwe vriend had. Al 4 maanden. Vanaf dat moment ging alles heel snel, mijn vader een nieuwe woning, (mijn moeder bleef in het huis waar we tot dan toe altijd hadden gewoond met ons vieren,) heel veel klussen en op kerstavond was de eerste avond dat de woning van mijn vader zijn nieuwe huis was. Flutperiode natuurlijk, kerst is bij ons in de familie altijd heel gezellig geweest, altijd lachen, lekker eten en vooral het feit dat de familie bij elkaar was. We hadden een soort van rooster voor wanneer we (mijn zusje en ik) waar aten en sliepen. Dit ging goed, in het weekend was ik altijd bij mijn vriend thuis en waren mijn zorgen altijd even weg. Tot half januari, mijn vriend was het weekend weg en ik wilde bij mijn moeder slapen, aangezien ik me daar altijd kon "verstoppen" in mijn kamer. 1 probleem, de vriend van mijn moeder was daar. (Ik had hem de week ervoor een hand gegeven om kennis te maken, maar het deed me teveel pijn om daar langer te blijven. ) We hadden als gezin afgesproken dat we altijd voor de kinderen zouden kiezen, in ieder geval luisteren naar de wensen van ons en zo nodig schoppen we de ander eruit (letterlijk een van de voorwaarden van mijn vader). Maar helaas, mijn moeder koos voor haar vriend, want ik kon volgens haar ook makkelijk bij mijn vader blijven. Kwaad zijn mijn zusje en ik naar mijn moeders huis gegaan, en hebben we al jankend een gesprek proberen te voeren met mijn moeder. Tot de vriend van mijn moeder opeens eisen ging stellen. Dat ging er bij mij en mijn zusje niet in, en we kregen allebei een waas. Voor we het wisten stond mijn vader voor de deur, stormde naar binnen en greep die vent vast. We wisten dat dit heel fout kon aflopen en waren daarom erg blij dat de buurman (een kerel van 2 bij 2) naar binnen kwam en mijn vader naar buiten loosde. Ik heb die avond mijn vriend in paniek gebeld, en gelukkig heeft hij me via de telefoon wat rustiger gekregen. Nog nooit ben ik zo bang geweest. Vanaf dat moment is de band met mijn moeder alleen maar slechter geworden. Voor de scheiding had ik juist geen band met mijn vader, maar nu kan ik alles met hem delen, en dit doe ik ook. Met mijn moeder heb ik sinds een paar weken, sinds ik samen woon met mijn vriend, weinig contact en dat vind ik eigenlijk wel fijn. Ik ben heel blij met mijn vriend, die heeft me echt de steun geboden die ik nodig had tijdens de scheiding en de lastige periode erna (verjaardagen etc.) Ook mijn zusje is mijn steun, nog regelmatig hebben we over de scheiding emotionele gesprekken, en hoe laat het ook is, we maken altijd tijd voor elkaar. Het is echt belangrijk om je gevoelens met een ander te delen, je moet je er zeker niet schuldig om voelen om het een ander te vertellen. Het lucht zo op om je verdriet te delen, al is het maar op een forum. Bedenk altijd dat je niet alleen bent! Liefs

Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik twee was, ik woon bij mijn moeder en ik zie mijn vader om het weekend. sinds 6 jaar heeft mijn moeder een relatie met mijn stiefvader. Al vanaf het begin mocht ik hem niet zo maar nu wil mijn moeder met hem gaan samenwonen in een stad terwijl ik al mijn hele leven in een dorp woon. Ik zal daar dus ook mijn vervolgopleiding moeten doen terwijl ik dat compleet niet wil. Ik wil gewoon mijn opleiding in mijn eigen dorp doen. Het huis waar mijn moeder en ik in woonden is nu verkocht, ik mag mijn 4 jaar hier nog afmaken maar daarna moet ik echt mee. Ik blijf nu voor ongeveer een halfjaar bij mijn opa en oma wonen. Het liefst zal ik hier langer blijven maar ik kan ook niet bij mijn vader wonen. Wat kan ik nu doen?

hallo ik ben Hugo en mijn ouders zijn gescheiden sinds mijn 3e mijn vader wil co-ouderschap en ik ook maar dat mag niet van mijn moeder wat moet ik nu doen

Ik heb vaak ruzie met mijn stiefmoedder want ik kwam te laat tuis en ze zeurden uuren lang door en toen wert mijn vader boos en ik voelden me enorm schuldig Wat moet ik nou doen?????

Mijn ouders zijn nu 4 jaar gescheiden. Een echte vechtscheiding en ze zijn ook totaal met zichzelf bezig. En wat doet het toch elke keer weer zn pijn als je aan alles terug denkt. Nu is mijn vader op vakantie (bij hem woon ik) en met mijn moeder heb ik niet meer zn hechte band na alles. En ik voel me vooral 's avonds zo intens verdrietig en ellendig alles thuis heeft een herinnering en het voelt of alles kapot is gegaan. Het maakt me zo verdrietig hoe alles er nu voor staat. En hoe had kunnen zijn. Ik loop nu stage dus moet elke ochtend vroeg op en dan voel ik mij zo alleen en niet gesteund. Gelukkig heb ik een lieve vriend maar zodra hij na een paar uurtjes weer moet gaan kan ik mij niet meer sterk houden en barst ik weer in huilen uit.

Hoi ik ben Romy Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik anderhalf jaar was, ik kan mij niks meer herinneren van toen ze samen waren. ik heb nu een stiefmoeder en die kan soms best even wat aan de harde kant zijn maar ze is altijd wel heel aardig. Ik heb nu ook een stiefvader sinds ong. anderhalf jaar ik weet niet precies wat ik van hem vind, ik en mijn moeder waren 11 en een half jaar alleen met zijn tweeën, ik vond het prima zo maar ja heel veel heb ik daar niet over te zeggen. mijn vader heeft denk ik 3 en een half jaar terug een hersenbloeding gehad mijn wereld stortte op dat moment even in. mijn vader wordt nooit meer het zelfde hij wordt snel boos dus soms ben ik bang om iets te zeggen, hij is snel geprikkeld door geluiden hij gaat eerder naar bed en soms is dat helemaal niet leuk want dan gaat hij halverwege de film naar bed. alsof dat nog niet genoeg was kwamen er ook nog allemaal andere problemen bij als je dat wil lezen zet ik dat wel ik een alinea hier onder. maar omdat er heel veel ruzie is bij mijn vader kijk ik er altijd heel erg tegen op om naar mijn vader toe te gaan ik ben opzich best een gevoelig meisje ik ben snel verdrietig. en ik weet nu op dit moment echt niet meer wat ik er mee aan moet en daarom vraag ik nu maar advies want ik weet het echt niet meer. en ik lig ook heel vaak te huilen in bed. Oke alle andere dingen die ook niet leuk waren. of na of voor dat mijn vader een hersenbloeding kreeg, kreeg ik ook tehoren dat mijn opa van mijn vaders kant leukemie heeft. Daarna heeft de vader van de zwager van mijn moeder asbest kanker kanker gekregen we weten niet wanneer hij dood gaat maar hij gaat sowieso dood. en als klap op de vuurpijl heeft mijn oma (aan de kant van mijn moeder) een hersen infarct gehad in de zomervakantie haar linker zijde was verlamd haar been doet het nu weer goed anders had ze in een rolstoel moeten zitten. haar arm is nog steeds niet goed en ze is er afgelopen zaterdag mee vast komen te zitten tussen de muur en hij is nu heel dik en ze is nu dus weer achteruit gegaan. Bedankt voor het lezen en ik hoop op advies van iemand xxx Romy

wat heeft een stiefmoeder eigenlijk over mij te zeggen

Mijn ouders zijn gescheiden sins ik 9 was. Ik heb de broertje en een zusje (10) een tweeling. Mijn moeder is inmiddels al 2 jaar getrouwd met mijn stiefvader. Die heeft een dochter D. Mijn vader heeft sins 2 jaar een nieuwe relatie met A heeft 2 dochters M (21) en N (16) en een zoon M (18). Uit al mijn (stief) broers en zussen hen ik het meeste lol met A's zoon M. Klink misschien raar maar ja. Iedereen zegt tegen mij; als jij ouder was geweest dan..... Op een dag kom ik zijn kamer in. En we hadden weer lol. Toen viel ik op zijn bed en hij pakte me beet en gebruikte me als knuffel en als kussen. Hij begon me door me haren te kriebelen. Hij keek me aan en gaf me zo een zoen op me mond. Ik draaide me zo snel mogelijk om en ik ging weer liggen. Het gebeurde weer ik kreeg weer een zoen op me mond van hem. En ik draaide me zo snel als ik maar kon om en viel in slaap in mijn kleding die ik die dag aan had. Toen ik wakker werd heb ik het in mijn dagboek geschreven en aan mijn stiefmoeder laten lezen. En die heeft met hem gesproken. Ik werd er later ook bij gehaald. Hij zei dat hij het niet meer wist maar eigenlijk geloof ik daar helemaal niks van. Als ik alleen met hem ben ben ik soms best bang dat het weer gebeurd. Wat kan ik doen om niet meer bang te zijn??

Heyy Mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar gescheiden. Ik heb vroeger nooit een goeie band gehad met mijn vader. En nu nog steeds niet. Ik zie er elke keer heel erg tegen op om naar mijn vader te gaan want ik vind t gewoon niet leuk bij mijn vader. Ik ben er over aan het denken om niet meer naar mijn vader te gaan. Ik heb een zus en zij wilt ook niet meer naar mijn vader. Maar we willen hem niet alleen achter laten. Ik wil graag weten wat jullie in deze situatie zouden doen en misschien helpt mij dat. Dankjewell Xx Sam