Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ze maken non stop ruzie en ik wil bij mijn moeder wonen. De rechter had het namelijk verpest en het lukte gewoon niet. Mijn ouders zijn momenteel aan het praten en ruzie maken. Ik kan de laatste tijd niet stoppen met huilen. Wat moet ik doen?

Ik ben net terug van kamp en ik mag kiezen of ik dan bij mijn moeder wil blijven of gelijk naar mijn vader ga. Ik kan niet kiezen, wat moet ik doen?

Hoi, mijn naam is Britt en ik ben 15 jaar. Mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden. Int begin had ik er nooit echt heel veel last van, omdat ik natuurlijk nog erg klein was en er (vaak) niks van meekreeg. Naarmate ik ouder werd, werd ik er steeds meer tussenin gezet en dat zit mij erg dwars. Mijn vader en moeder zitten totaal niet op 1 lijn, en volgens hun heb ik daar mee te maken. Zelf is mijn thuissituatie ook erg slecht sinds 1,5 jaar. Ik woon bij mama en kom eens in de 2 weken bij papa. Sinds een lange tijd kunnen mama en ik niet meer met elkaar over weg, natuurlijk word ik ook ouder en tuurlijk kunnen er spanningen ontstaan tussen moeder en dochter, maar dit is niet goed voor mijn mental health en ik word er steeds ongelukkiger van. Het begint meestal met iets waar we t niet met elkaar over eens zijn, en t eindigt in letterlijk vechtend met elkaar over de grond. Meestal word ik dan weer op straat gegooid en moet ik t maar uitzoeken. dan word ik meestal opgehaald door papa en zit ik daar weer voor een aantal dagen, totdat t weer voorbij is. Maar meestal duurt dat maar 4 dagen en dan begint de boel weer opnieuw. Als ik maar iets zeg wat mij dwarszit, wat ik niet leuk vind, onzeker over ben, word het altijd tegen me gebruikt en. Vooral dingen over depressie, en daar ben ik echt klaar mee. Maar ik wil t liefst gewoon bij mama wonen maar t werkt niet zoals t nu is. Wat moet ik doen? Ik weet me echt geen raad.

Hoiii, mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden of zoiets, maar ik blijf de wisseling moeilijk vinden.. vooral omdat het niet de zelfde slaapkamers zijn. ik heb altijd als ik bij me moeder ben dat ik niet naar me vader wil.. ik ben het nog steeds niet gewend die wisselingen.. natuurlijk wel een beetje maar nog steeds niet veel. Ik vind het best wel irritant want ik heb dan ook vaak dat ik dan bij de een te weinig kleren heb en dan bij de ander juist veel.. of dat ik dan precies weer dat ene vergeet.... ik zou het ook zo fijner en makkelijker vinden als mijn ouders bij elkaar waren.. maar ja daar is helaas niks aan te doen. ik zou wel graag willen dat ik veel minder moeite zou hebben met de wisselingen.. duuus hebben jullie tips? :)

1,5 jaar geleden heeft mijn mama moeten beslissen om te scheiden na veel gedoe met vreemdgaan van papa. Dit was heel zwaar. Het is beland in een vechtscheiding met politie tussenkomsten/rechtszaken/straffen tot gevolg. Ik ben 18 jaar dus van mijn wordt verwacht hiermee te kunnen omgaan en dat heb ik ook geprobeerd maar ik heb een enorm groot schuldgevoel over alles. Niet enkel over de scheiding maar over alles in het leven. Het contact met papa is volledige weggevallen en gaat nooit meer kunnen worden hersteld. Moet ik als 18 jarige mij daar zorgen over maken voor de toekomst en me daar dus ook schuldig over voelen? Iemand tips

Ik wil niet naar mijn vader maar ik moet en ik ben bang. Help mij en mijn mama

Toen Ik 6 jaar was zijn mijn ouders gescheiden. Ik had het er erg moeilijk mee en kreeg op mijn 6e al driftbuien en huilbuien . Door die extreme buien moest ik op mijn 8e naar een pleeggezin. Ze konden me niet aan. Ik ben inmiddels 8× van pleeggezin veranderd maar het helpt niks. Dat heeft als gevolg een nare sfeer thuis, slechte resultaten op school en veel slapeloze nachten. Mijn ouders hebben zelfmoord gepleegd omdat ze het leven niet meer zagen zitten. Wie kan me helpen?

Ik mag bij mijn moeder langer opblijven maar bij mijn vader niet! Dus het is steeds anders. Hoe kan ik dit oplossen??

Hallo ik ben Pip, ik zit ermee dat mijn vader een nieuwe vriendin heeft en die vriendin van mijn vader doet ook best onaardig tegen mij ongeveer een maandje terug had ik ruzie met mijn vader en met mijn moeder erbij mijn vader en moeder zaten elkaar allebei uitteschelden en dat klonk heer hard en het ging allemaal over mij terwijl ik volgens mij niet zo veel fout heb gedaan ik praat nu met een therapeut en dat helpt ik heb ook een buddy aangevraagd weet iemand hoe ik hier mee om moet gaan Groetjes Pip

mijn vader slaapt bij mijn opa en van mijn moeder mag ik niet bij mijn opa /vader slapen omdat ik het snachts niet tegen mijn vader durf te vertellen als ik een ongelukje heb gehad. de vorige keer was ik ziek en toen vroeg ik aan mijn vader of hij mij kon komen maseren en toen zei hij nee ik ben moe.