Mijn ouders zijn lang gescheiden en mijn broer woont bij mijn vader binnenkort ga ik naar mijn broer maar ik ben bang dat hij geen contact wil met ons ( want hij wou vroeger na een jaar weer treug naar me vader ) dus hoe kan ik hem toch overtuigen (ik wil niet dwingen ) om toch met ons contact te houden en helaas wonen ze wel in het buitenland

mijn ouders zijn op m'n zevende gescheiden . ik vindt het nu nog steeds ontzettend erg en heb er veel last van. mijn moeder heeft een nieuwe vriend , dat vindt ik niet leuk. ik denk dat m'n moeder niet meer van me houdt als ze met hem is . mijn vader is alleen en ik ben bang dat hij zich eenzaam voelt, of niet gelukkig is. ik kan het nog steeds niet geloven en elke keer als ik weer denk of hoor dat ze het echt niet nog een keer kunnen proberen wordt ik heel erg verdrietig. ik wou dat dit nooit was gebeurt! ik heb er ook veel last van als ik bij een familie ben die nog wel een compleet gezin is , dan denk ik : was dat ook maar bij mij zo. eigelijk vindt ik alles heel erg lastig en het lukt me gewoon niet om het te accepteren . heeft iemand tips voor me? want ik wil niet aaltijd verdrietig zijn. alvast thnx voor je hulp.

Ik zie mijn vader nooit meer en weet ook niks meer van hem ik weet alleen zijn naam en verder niets toen ik jong was zijn mijn ouders gescheiden... ik was 3 jaar nu ben ik 14.. mijn vader heet S.keulens.. heeft iemand tips om me te helpen mijn vader te vinden? Ik zou echt blij zijn als ik hem eens terug zag

Dit bericht is ongeveer mijn laatste hoop om met iemand in contact te komen met hetzelfde probleem als ik. Dus als je dit leest en je herkent je er ook maar een beetje in herkent, reactie alsjeblieft! Mijn ouders zijn inmiddels al 10 jaar gescheiden. Mijn vader is simpelweg vreemdgegaan met de beste vriendin van mijn moeder (die ook nog eens 15 jaar jonger was, op dat moment was ze 26) en uiteindelijk zijn ze ook een relatie begonnen. Als 6-jarige is het niet al te leuk om je moeder zo vreselijk verdrietig te zien en steeds te horen huilen, ook al mocht in de nieuwe vriendin van mijn vader heel erg. Maar goed dat is al een tijdje geleden en ik kan er nu redelijk mee omgaan. Mijn vader is inmiddels ook niet meer samen met die vriendin. Mijn ouders gaan niet erg goed met elkaar om, dit komt denk ik omdat er nog veel woede van mijn moeders kant komt en mijn vader snapt niet dat ze nog zo boos doet. Wat nu het probleem is is eigenlijk nog wel erger dan de hele scheiding en al het gedoe eromheen. Lang verhaal kort: mijn vader heeft een nogal grote misdaad begaan omdat we in geldnood zitten. Het gaat hier om heel veel geld. Hij is aangegeven door de mensen die hij opgelicht heeft en het hele verhaal is vorig jaar uitgezonden op tv, om het nog even erger te maken). Grote kans dus nu dat hij in de gevangenis komt. Ik wacht al maanden op een vooruitgang maar niemand houdt me op de hoogte en mijn vader kan voor mijn gevoel alleen nog maar liegen, hij heeft namelijk al jaren lang gelogen over zijn zogenaamde werk. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen zonder mijn vader.. Hij mag dan veel dingen verkeerd hebben gedaan maar als vader heeft ie altijd voor me klaar gestaan. Ik vind dit echt vreselijk aangezien mijn vader altijd al mijn beste vriend is geweest, ondanks wat hij mijn moeder heeft geflikt. Mijn moeder schaamt zich verder niet om daar over te zeggen wat ze vindt. Dingen als "dan moet ik straks helemaal alleen voor jullie zorgen" (met een grote zucht erachter aan) en "hij heeft alles verpest" helpen niet echt om tegen je kind te zeggen. Ze doet alsof wij nu al een groot probleem voor haar en dat alleen maar erger wordt. Ik en mijn broertje zitten allebei op vwo en zijn verder geen moeilijke kinderen. Ik ben gewoon erg boos op mijn ouders, op mijn vader omdat hij dit gedaan heeft en op mijn moeder omdat ze alles alleen maar erger maakt. Mijn moeder heeft ook een vriend voor 8 jaar ongeveer. Hij gaat vreemd, dat weet ik, dat weet mijn broertje, en dat weet zij ook. Ze doet gewoon alsof ze het niet weet. Tot een paar weken geleden waren ze uit elkaar maar nu komt ie steeds vaker weer over de vloer. Als hij bij ons thuis komt worden ik en mijn broertje zonder schaamte de kamer of soms het huis uitgestuurd of naar mijn vader gestuurd. Met kerst is de kans dus klein dat ze met ons is omdat ze vooral meer met hem en zijn kinderen bezig is. Toen ik het nieuws van mijn vader te horen kreeg was ze er wel voor me, maar nu ze weer met die vriend is, is ze alleen nog maar met hem bezig. Elke keer als hij binnen komt voel ik me al gewoon weer een lastpost dat ik überhaupt in mijn eigen huis ben. Hij heeft 8 jaar lang totaal geen interesse in mij getoond en hij zei niet eens gedag als hij binnen kwam, mijn moeder zij hier niets van en het maakte haar ook niet echt uit dat hij niet echt een band met ons probeerde op te bouwen. Toen het uit was kwam hij ineens met sinterklaas aan met hele dure cadeaus, lekker slijmen dus. Maar als hij straks weer samen is met mijn moeder, en mijn vader gaat de gevangenis in, waar gaat ze ons dan nu droppen? Het wordt wel een erg lang verhaal zo dus ik probeer er maar een eind aan te breien. Ik kan me voorstellen dat het allemaal een beetje vaag is. Heeft iemand misschien een ervaring met een vader in de gevangenis? Laat het me weten want ik weet ook niet met wie ik kan praten aangezien niemand er ervaring mee heeft. Ik heb al vaker oproepen gedaan maar niemand leek zich te herkennen in de situatie. Ik heb wel met iemand van school gepraat maar dat helpt niet echt. En wat moet ik tegen mijn moeder zeggen dat ze eens ophoud met doen alsof ik en mijn broertje alleen maar in de weg zitten en met mijn vader af te kraken?

hei ik heb een probleem...... ik heb momenteel heel erg ruzie met mijn moeder en stiefvader ik ben dan ook al een keer weggelopen.... hebben jullie tips om me te helpen?

ik vind mijn ouders en mijn stiefmoeder aardig . ik had laatst een 10 + voor topo dat vond ik leuk . voor mijn spreekbeurt had ik een 7 en een half dat is goed want niemand heeft nog hoger dan een acht en je kan niet hoger dan een 8 dus dat is best goed .

hey ikke heb een nieuw broertje en dat is wel leuk maar met mijn stiefmoeder is de opvoedstijl van mijn vader veel strenger geworden ik kan daar niet goed mee omgaan wat moet ik doen

hey ik ga binnenkort naar kinderrechter voor gesprek iemand tips ?

Hee ik ben mieke, Mijn ouders zijn anderhalf jaar gescheden. Mij moeder was vreemdgegaan. Mijn vader ging helemaal stuk. Met mijn broer en broertje kon ik niet praten ze klapten dicht als ik er iets over vroeg. Mijn ouders gingen gewoon normaal met elkaar om. Op school waren er een paar vriendinnen waar ik het erover kon hebben maar ik werd ook gepest. Kijk daar is mieke, mieke huilt alweer, mieke doet net alsof het heel erg is. Mijn moeder deed zo anders. Na een tijdje ging het slechter tussen mijn ouders, ze hadden wel eens ruzie maar nu kunnen ze elkaar niet eens zien. Mijn moeder was dus vreemdgegaan... je zult denken oke dat kan. Maar henk (de vriend van mama) is 17 jaar ouder als mama. ik vind hem saai... oud... versufd... maar wat moet ik ermee? Het zal me echt niet lukken om dat te veranderen, maar daar kan ik mee leven. Wat ik wel erg vind?... laatst moest henk mama en mij ophalen van een activiteit bij het handbal Hij liep naar binnen en ik zag iedereen kijken en vragen wie is dat? Waarom komt hij hier? Ik kon wel door de grond zakken... het liefst kon ik dat ook... mama heeft het niet eens door!!! Oja dat ook mama is alleen maar met henk bezig. Als ik of mijn broertje iets vraagt geeft ze nooit antwoord want henk is belangerijker... je zult denken verman je maar dat is heel moeilijk als je eigen moeder je het gevoel geeft dat je niets waard bent.... kan iemand me helpen???

Hey allemaal, Mijn ouders hebben een half jaartje geleden gezegd dat ze gingen scheiden. Ik heb erg veel ruzie met mijn vader als ik bij hem ben. dit loopt erg vaak uit de hand. Zo erg dat ik liever niet meer kom. dit heb ik hem natuurlijk ook gezegd. Ik heb dit met een paar mensen besproken waaronder mijn moeder. daarna ben ik ook 2 keer niet geweest en hebben we elkaar nog een paar keer een half uurtje gezien. Elke keer dat ik hem zie heeft hij tranen in zijn ogen en smeekt hij me dat ik weer terug moet komen. Ik heb nu een super dubbel gevoel: van de ene kant wil ik weer graag terug want ik wil niet dat mijn vader zich zo rot voelt, en aan de andere kant wil ik echt niet meer naar hem toe gaan omdat ik bang ben dat die dingen weer gebeuren. Ik zou het contact dan niet willen verbreken maar hem gewoon minder zien. hebben jullie enige tips voor mij hoe ik dit moet aanpakken? groetjes Ikke