Erge ruzies

Hoi Thirs, Wat rot om te lezen dat de ruzies zo hoog oplopen dat je bent weg gelopen. Ik ken het gevoel: ik had het alleen met mijn vader en stiefmoeder, en ben ook een aantal keer weg gelopen. Een super machteloos gevoel. Dat is een aantal jaar geleden, maar toen wist ik ooit nooit wat ik moest doen. Ik durfde ook niet mijn moeder te bellen, omdat ik dan bang was dat het alleen maar erger zou worden. Jij zegt niets over je vader, maar ik denk dat jij dan een beetje in het zelfde schuitje zit? Maar het gaat er natuurlijk om dat deze ruzies stoppen. En om het te laten stoppen, is het toch wel belangrijk dat je hierover gaat praten... Ook al is dat misschien moeilijk of eng. Ik heb dat toen ook geprobeerd en ik merkte toen altijd wel dat het mij in ieder geval heel erg hielp: het luchtte op en daarbij wisten mijn vader en stiefmoeder dan ook meteen waar ik het zo moeilijk mee had. Hoe ik dat deed? Ik pakte pen en papier en stelde mezelf de vraag: wat vind ik nou echt moeilijk/vervelend/rot? Dat schreef ik dan allemaal op. Dan bekeek ik het lijstje en ging ik nadenken over wat ik echt wil dat stopte (bijvoorbeeld dat je stiefvader naar over je vader praat, ik zeg maar wat). Als je dan gaat praten met ze en je kunt ook echt uitleggen waarom je dit zo vervelend vindt (omdat het je verdrietig maakt bijvoorbeeld), dan zullen ze wel naar je moeten luisteren. Maar, eerlijk is eerlijk, zo'n gesprek aangaan is best lastig. Je kunt het ook in een brief schrijven. Dat heb ik vaker gedaan dan praten en voor mij hielp dat heel goed. Het is dan belangrijk dat je alles vanuit de IK-vorm schrijft, bijvoorbeeld: ''Ik voel me heel naar als dit soort dingen gezegd worden, want IK krijg het gevoel dat ik dan niet welkom ben.'' Het mooie aan in de ik-vorm schrijven, is dat het nooit fout is. Je moeder en stiefvader kunnen het niet afkraken, want het is jouw gevoel! En dat kan niemand anders beïnvloeden toch? Als ze dan ook zeggen dat het onzin is wat je zegt of schrijft, dan kun je dat ook tegen ze zeggen. Dit is wat jij voelt, dus het is belangrijk dat ze daar naar luisteren. Wat ook fijn is aan een brief, is dat je het pas kan geven als je even weg gaat. Dan kan je moeder en/of je stiefvader het rustig lezen zonder dat ze misschien meteen boos worden. Ze kunnen er even over nadenken zonder meteen te reageren. En jij ook trouwens, je kunt je dan ook 'voorbereiden' op een gesprek als je weer thuis komt. Kan je hier iets mee? Als ik nog mee moet denken over het aangaan van zo'n gesprek of het schrijven van een brief, dan kun je altijd nog reageren op dit bericht. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte. Hopelijk nemen de ruzies snel af.

Hallo Thirs, Wat naar om te horen dat je door de ruzie met je moeder en je stiefvader een keer bent weggelopen. Ik kan me voorstellen dat het geen fijne situatie is waar je nu in terecht bent gekomen. Heb je zelf al een idee waardoor de ruzie is ontstaan? Misschien kan het jou helpen om hier eens rustig over na te gaan denken en voor jezelf wat dingetjes op papier te zetten. Dan heb je in ieder geval voor jezelf duidelijk wat jij wil veranderen. Dit is denk ik belangrijk omdat het om jou gaat! Als je het eng of lastig vindt om met je moeder en stiefvader te gaan praten kan je ook een brief schrijven. Als jij schrijft of praat vanuit je gevoel kan er niet zoveel fout gaan omdat het is wat jij voelt. Op deze manier geef je je moeder en je stiefvader maar ook jezelf even de tijd om rustig over de situatie en de ruzie na te denken. Een andere tip is om soms je hart even bij iemand te luchten, bijvoorbeeld een goede vriendin of vriend of iemand anders bij wie jij je vertrouwd voelt. Het is namelijk helemaal niet raar dat je soms ruzie hebt, dan hebben heel veel mensen wel eens, ik bijvoorbeeld ook. Ik hoop dat je iets kan met mij tips. Als je nog vragen hebt dan mag je die altijd hier stellen. Goed dat je dat nu gedaan hebt! Groetjes Nina