Hoi! Ik heb niet zoveel contact met mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden en ik zie hem soms een paar uurtjes per week. Verder belt hij mij wel een paar keer per week. Mijn vader is vrij snel met zijn nieuwe vrouw getrouwd na de scheiding van mijn ouders. Bij deze bruiloft ben ik niet geweest, omdat ik dit veel te vroeg vond. Met zijn vrouw kan ik het niet heel goed vinden. Ik kom dus ook amper bij hun thuis, ook niet met feestdagen en verjaardagen. Ik woon volledig bij mijn moeder die in het dorp is blijven wonen waar wij ook voor de scheiding woonden. Mijn vader is verhuisd naar een dorp zo'n 60km verderop. Mijn moeder heeft een nieuwe vriend waar ik het wel goed mee kan vinden. Nu was de vader van haar vriend plotseling overleden en waren ik en mijn broertje ook uitgenodigd voor de uitvaart en een herdenking met de familie. Ik vond het wel zo netjes om deze uitnodiging te accepteren. Toen mijn vader hier lucht van kreeg belde hij mij en vroeg mij waarom ik daar heen ging. Toen ik zei dat ik dat wel zo netjes vond om de uitnodiging aan te nemen verweet hij mij dat ik wel vaker voor iets werd uitgenodigd en niet heen ging. Daar bedoelde hij zichzelf mee. Daarna zei hij dat het "keuzes" waren die ik maakte en hing op. Ik ben er niet perse verdrietig om, maar zit hier wel mee. Heeft iemand tips om hier mee om ge gaan of heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt?

Hoi! Ik ben Mirthe, en er is echt heel veel gebeurd in mijn leven. Ik ben vandaag jarig, maar ik ben niet blij… Dat komt omdat mijn ouders gescheiden zijn, mijn moeder geopereerd is en de hele dag op krukken loopt, en mijn kat gisteravond gestorven is. Ik heb te veel aan mijn hoofd en ben bang dat ik een bejaardst heb met veel blije mensen om me heen maar ik zelf niet. Verder huilt mijn moeder de hele dag om onze kat, en ik weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan. Moet ik haar met rust laten, moet ik haar knuffelen, haar vragen of het goe gaat? Ik weet het allemaal niet… help pls, hebben jullie tips? De sad jarige job

Hooi ik studeer en woon in *** en zie mijn ouders niet regelmatig. Ik zou aankomend weekend eindelijk het hele weekend bij mijn moeder zijn. Daar vind ik het heel fijn, want bij haar is het heel gezellig en mama vertroetelt mij en laat mij mijn eigen gang gaan. Bij mijn vader thuis is het heel anders. Hij woont in het huis waar mijn broers en ik zijn opgegroeid, maar dat huis is groot en sinds mijn moeder er weg is heel ongezellig en vies. Papa vindt het moeilijk om dat grote huis schoon te houden in zijn eentje, wat ik snap. Mijn broertje is nu bij mijn vader en daardoor verwacht mijn vader dat als ik naar huis kom, ik dan bij hem ben. Maar ik ben eigenlijk liever bij mijn moeder. Ik vind het heel moeilijk om dat tegen papa te zeggen omdat ik hem niet wil kwetsen en hij doet zo erg zijn best. Hoe gaan jullie hiermee om?

Hoi ik ben noa en ik zit de laatste tijd niet lekker in m’n vel. Ik en mijn moeder hebben heel vaak ruzie. Soms over random dingen. Maar laatst was ik me een beetje aan het irriteren aan mijn broertje hij schopte mij namelijk de hele tijd. Toen gaf ik hem een klap terug want hij luisterde niet naar mij toen ik stop zij (zo’n 10x) hij ging heel dramatisch doen en ging naar m’n moeder die gelijk zei dat ik gek ben in m’n hoofd en als het me hier niet bevalt ik maar bij m’n vader moet gaan wonen. Ik was heel bot tegen haar dat ze later moest huilen. En de volgende dag gaat ** (m’n broertje dus) nog steeds zeuren over een avond daarvoor. Ook wil mijn moeder alleen naar ** luisteren als hij niet de waarheid over iets verteld, later vertel ik de waarheid en dan geloofd ze me niet en krijg ik straf. Im ben er helemaal klaar mee en ik word er ook moe van 🪫. Heeft iemand tip om hier mee om te gaan??? :(. Groetjes noa

Hee, ik heb een tijdje erge ruzie gehad met mijn ouders, met mijn moeder loste het snel al weer op maar met mijn vader is het nog steeds aan het sudderen.. ik ben een tijdje bij een psycholoog geweest maar zit er nu sinds vorige zomer niet meer, soms hoop ik wel dat ik daar weer kan maar dan heb ik het gevoel dat ik er heen ga voor saus, want alles is toch beter nu dan eerst... Ik ga dit jaar voor het eerst met beide gescheiden ouders naar het buitenland, met papa naar *** en met mama naar *** wel spannend want ben met papa lang geleden naar het buitenland gegaan. Laats ging ik met papa en zijn vriendin de zolder opruimen, we kwamen allemaal fotoboeken en babyspullen van ons tegen ik vond het juist schattig enz maar mijn vader deed het wel iets... Wij hebben met z'n 2tjes 3 bakken (mijn broer, mijn zus en voor mij) gemaakt voor als een van ons later uit huis gaat krijgen wij als eerste die bak mee. Later die avond is mijn vader naar mijn moeder gegaan om alles te laten zien en kijken wat zij wilde houden. Mijn ouders hebben regelmatig een woordenwisseling want de vriendin van mijn vader wil alles wat van mijn moeder en vader samen was weg uit huis hebben. Dus mijn 'stiefmoeder' is erg tegen mijn moeder, door haar zijn ook de meeste ruzies door gekomen. Mijn vader scheldt dan bv. mijn moeder uit via de app en dan negeert meestal mijn moeder het want zij wil niet dat door hun de sfeer word verpest bij mijn moeder thuis. De 'ruzies' komen vaak van pap

Hi ik ben Mirthe, mijn moeder wordt dinsdag geopereerd. Zij komt dan waarschijnlijk woensdag uit het ziekenhuis. Ze gaat dan naar haar vader en moeder. Daar blijft ze 3 weken. Ik kom dan donderdag tot en met zondag daar. Maar ik heb zaterdag een korfbalwedstrijd en ik ga waarschijnlijk vrijdag met mijn vader naar voetbal kijken. ik vind het dan moeilijk om donderdag te gaan, en dan een paar uurtjes zondag... ik weet niet wat ik moet kiezen: bij mama zijn of leuke dingen doen zonder mama... het is een soort van dilema. want op een of andere manier wil ik naar mama maar ook weer niet... hebben jullie tips? of belangerijker: wat zouden jullie doen? Mirthe

Hoi ik ben Seth. Mijn ouders zijn niet lang uit elkaar toch heeft mijn vader al een nieuwe vriendin. We gaan verhuizen. Mijn vader zei eerst dat zijn vriendin (***🖕) er niet niet kwam wonen dat ze er op gegeven moment bij zou komen wonen en nu zegt die dat die dat nooit heeft gezegd. Ik lig hier wakker van iemand tips zodat ik snel in slaap val?

Ik weet niet hoe ik met mijn gevoelens moet omgaan ik voel me thuis iets anders en aleen . Kan iemand hier mij mee helpen -ik heb het vervelend in de klas -ik ben vaak emotioneel -ik heb veel moeite thuis -ik heb een strenge ouder die me uitschelden -geslacht waar ik op val

Ik kan gewoon niet accepteren dat er nieuwe mensen in me huis zijn gekomen. Ondanks ik ze heel erg mag en het echt wel goed met ze kan hebben, maar er zit me gewoon wat dwars maar ik weet niet wat, waarschijnlijk jaloezie omdat dingen soort van van mij is afgepakt (zo voelt het), en het leren accepteren is zo moeilijk ik doe er al 8 jaar over

In 2019 zijn mijn ouders gescheiden. In een ouderschapsplan is afgesproken dat ik 1 week bij mijn moeder en 1 week bij mijn vader woon. Maar dat lukt me niet, dat wil ik eigenlijk ook niet meer. Ik wil graag bij mijn moeder wonen. Mijn vader vind dit niet goed, maar eigenlijk woon ik al steeds bij mijn moeder. Kan het ouderschapsplan veranderd worden? Jochem