Hoi, Het gaat niet erg goed bij mij thuis, met mn ouders, die zijn al 12 jaar gescheiden, maar ze gaan elkaar alleen maar meer haten enz en er is allemaal gedoe over geld en advocaten en allemaal gezeik. Ik praat er graag met een docent over die ik fijn vind en vertrouw, maar zij kan me niet verder helpen, dus dit jaar praat ik soms met mn mentor maar die is al een tijd niet op school want hij heeft heel veel stress enzo dus ik kan niet met mn mentor praten. Ik dacht eraan om toch nog even naar die vertouwde docent te gaan en even te vragen of die eventjes kan kletsen. Iemand advies over met wie ik moet gaan praten?

nou ik zit hier met ouders die hun beloftes niet na komen, ik was eergister jarig het was een doodnormale dag en ze waren allemaal chagerijning, terwijl ze hadden belooft dat we iets leuks zouden doen die dag, me ouders waren allebei vrij, maar er kwam helemaal niks van! alleen ff de stad is voor dingen die ze nodig hadden, mocht ik iets uitkiezen onder de 10 euro, Koopt zij 40 euro kleding voor haarzelf, daarna moest ik huilen op mijn verjaardag, ze denken niet aan me en vinden me maar ' vervelende kut puber" even later aan tafel voor het avondeten zijden ze dat ik een nieuwe telefoon mocht, omdat die van mij stuk was, IK WAS MEGA BLIJ maar toen bleek dat de batterij kapot en opgezwollen was, mijn stiefvader beloofde dat hij het de volgende dag zou laten maken, ik kwam van school en ik was zo nerveus voor mijn nieuwe telefoon! maar toen was die telefoon gewoon nog op tafel niet gerepareerd en de batterij was nog steeds opgezwollen en kapot! niet gemaakt dus, ik vroeg aan mijn moeder" Mam waarom is het nog kapot? met het antwoord " hij laat het vanmiddag maken" ... tot de dag van vandaag nog helemaal niks gedaan en ik ben dood verdrietig hij kijkt me boos aan de hele dag, en ik doe helemaal niks en wacht geduldig op de telefoon. Ze willen me kapot maken, ze willen me het gevoel geven dat ik niet belangrijk ben... dit doen ze expres denk ik..

hoi, Ik heb weer contact gezocht met mijn vader maar dat gaat niet goed, Ik wil mijn vader heel graag zien naar zo'n 5 jaar, Maar hij wilt mij niet zien bij mijn opa en oma. Wat moet ik nu doen? Ik ben trouwens nieuw op deze site! groetjes, M&M

Ik vind het gewoon moeilijk Is het normaal dat je siefouders soms zo snel intrekken?

Me stief moeder doet me pijn maar durf het niet tegen me vader te vertellen

Hoe moet ik mijn mening uiten naar mijn vader toe ik ben bang voor hem

Ik weet niet wat ik er van moet vinden dat mijn ouders gaan scheiden. Mijn moeder wilde het al langer en daar was ik het volkomen mee eens. Maar nu heeft ze het en mijn vader vertelt en ipv. boos weg stampen (wat we hadden verwacht) was hij heel zielig en snapte hij er niks van. Nu vind ik hem zielig maar ik denk wel dat scheiden nog steeds het beste is, maar het voelt zo dubbel.

¿como ago para ser feliz?

Hey, Vorig jaar zijn mijn moeder en stiefvader gescheiden na zo’n 17 jaar. Mijn moeder kwam er namelijk achter dat hij al heel lang vreemdging en zij zijn toen direct uit elkaar gegaan. Mama heeft mij hierna meteen overstuur opgebeld en toen heb ik haar opgehaald. Dit was ook meteen de laatste keer dat ik mijn stiefvader heb gezien. Ik heb altijd een hele goede band met hem gehad en zag hem ook als een soort vaderfiguur. Hij heeft wel nog een lange mail gestuurd de dag erna om het te proberen uit te leggen, maar hier had ik toen echt nog geen behoefte aan omdat ik boos en verdrietig was. Mijn moeder heeft tegen mijn stiefvader gezegd dat hij geen contact met mij moest opnemen tot dat ik zelf aan gaf hier weer behoefte aan te hebben. Ik ben nu dus al een jaar best wel aan het twijfelen of ik (eventueel samen met mijn broer) nog een laatste keer met hem moet afspreken om het af te sluiten. Aan de ene kant lijkt me dit fijn, omdat het nu zo’n raar abrupt einde was maar aan de andere kant ben ik bang dat het niks gaat opleveren en hij gewoon gaat zeggen wat ik wil horen. Ik was benieuwd wat jullie zouden doen of misschien tips hebben voor mij? :) Liefs, Annika

Hoi! Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 10 jaar ben en dat is eigenlijk allemaal best goed verlopen. Nu woon ik sinds mijn 18e op mezelf wat bijna drie uur met het openbaar vervoer naar mijn ouders is (zij wonen nog in hetzelfde dorp). Waar ik sinds die tijd best moeite mee heb, is dat mijn band met mijn vader steeds slechter wordt. Als ik een weekend in het dorp ben, ben ik eigenlijk altijd bij mijn moeder en ga ik een avondje naar mijn vader. Zelf heeft hij het ook heel druk, dus ik denk niet dat hij dit heel erg vindt. Het probleem is alleen dat hij totaal geen prater is. Waardoor ik het lastig vind om dit soort gevoelige vragen te stellen. omdat ik ervan uit ga toch geen antwoord te krijgen of een heel vaag antwoord. Maar ik vind het zelf wel heel vervelend dat we uit elkaar groeien. Ik krijg hele andere interesses dan hij en eigenlijk hebben we elkaar nauwelijks iets te vertellen als we bij elkaar zijn. Heeft iemand tips om mijn band met mijn vader te verbeteren of om dit in ieder geval te kunnen bespreken?