Heimwee

Hey lieve anoniem, Wat knap dat je deze vraag durft te stellen en wat goed dat je ons forum hebt gevonden! Hiemwee vind ik ook altijd zo vervelend, maar je kan er helaas helemaal niks aan doen. Ik had dat namelijk ook vaak als ik bij mijn vader was. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 17 was en ze hadden een regeling gemaakt dat ik de ene week bij mijn vader was en de andere week bij mijn moeder. De ene week dat ik dan bij mijn vader was, miste ik net als jou mijn moeder super erg. Ik belde dan mijn moeder altijd als ik me rot voelde. Al was het maar voor 5 minuten. Het hielp mij altijd om even haar stem te horen en wat dingetjes aan haar kwijt te kunnen. Ik stuurde haar ook zo nu en dan wat appjes om zo toch in contact met haar te blijven. Wat doe jij het liefste als jij je moeder mist? In je berichtje lees ik dat je dat andersom niet hebt. Dat had ik ook. Ik had gewoon een betere band met mijn moeder en dat is helemaal niet erg. Is dit ook zo bij jou? Ik snap dat je misschien denkt dat je vader denkt dat je minder van hem houdt, maar je kan gewoon aan hem vertellen dat dit niet zo is en dat je evenveel van hem houdt als van je moeder. Zo hoef jij je daar niet meer druk over te maken. Als je open en eerlijk bent over hoe jij je voelt, zal hij dit vast wel begrijpen. Als je het moeilijk vindt om zoiets tegen je vader te zeggen, kan je het ook opschrijven en het aan hem voorlezen. Je kan ook de brief aan hem geven en het hem zelf laten lezen. Misschien kan een van onze openbrieven je helpen met opschrijven hoe jij je voelt. Dit zijn brieven die al voor jou geschreven zijn waarin staat hoe het voelt om een kind van gescheiden ouders te zijn. De openbrieven kan je vinden via deze link: https://www.villapinedo.nl/open-brieven/ Lieve anoniem, ik hoop dat je iets aan mijn berichtje hebt gehad. Ik weet zeker dat het allemaal goed gaat komen! Zet hem op kanjer. Veel liefs, Manon

Hee anoniem, Bedankt voor je bericht en wat goed dat je deze vraag durft te stellen! Heimwee is geen fijn gevoel. Toen ik in de weekenden naar mijn vader moest, had ik daar ook altijd last van. Wat mij hielp was zoals in de andere reactie ook staat, om mijn moeder even te kunnen bellen. Als ik haar stem hoorde, leek de tijd voordat ik haar weer zag een stuk korter en voelde ik me ook fijner bij mijn vader. Als je het niet zo fijn vindt om te bellen kun je natuurlijk ook altijd een appje sturen. Soms zorgde ik er voor dat mijn moeder even langs kwam, als ik bij mijn vader was. Mijn ouders woonden dicht bij elkaar, dus dat was goed te regelen. Ik weet dat het moeilijk is om te zeggen dat je de andere ouder mist, want die afspraken met mijn moeder regelde ik zonder dat mijn vader het wist, omdat ik ook bang was dat mijn vader zou denken dat ik hem minder lief vond. Ik heb dit eigenlijk nooit opgebiecht aan mijn vader, maar ik had het fijn gevonden als ik dat toen wel had gedaan. Ik denk namelijk dat mijn vader het had begrepen als ik had uitgelegd dat ik heimwee had (dat gevoel komt nou eenmaal) en dat dat echt niet kwam omdat ik niet graag bij hem was. Nu lijk jij mij heel stoer, want je hebt hier op het forum al naar hulp durven vragen, dus ik denk dat jou dat zal lukken. Je zou bijvoorbeeld kunnen vragen of je af en toe met je moeder mag lunchen als je bij je vader bent en dat kan natuurlijk ook andersom, dat je met je vader gaat lunchen als je bij je moeder bent. Het leven bij de ene ouder hoeft niet zo gescheiden te zijn van het leven bij de andere ouder, ook al voelt dat soms wel zo. Wat ik ook fijn vond, was om iets mee te nemen wat me aan mijn moeder deed denken, bijvoorbeeld een knuffel of een foto, dan was ze toch een beetje bij me. Als je toch nog bang bent dat je vader denkt dat je minder van hem houdt, kan het natuurlijk nooit kwaad om het een keer extra te zeggen of iets leuks met je vader te gaan doen. Het belangrijkste is dat jij je fijn voelt over hoe alles gaat en dat het helemaal oké is als je je moeder mist als je bij je vader bent. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn reactie! Ik hoor het graag van je als het is gelukt, stoere anoniem! Liefs, Quinty

Haii lieve Anoniem, Ten eerste wil ik even zeggen wat stoer van je dat je op onze Forum durft te schrijven. Super goed dat je ons gevonden hebt en gebruik maakt van ons Forum. Ik herken heel erg goed hoe jij je voelt. Mijn ouders gingen al heel vroeg scheiden, ik was namelijk pas een half jaar oud. Het was voor mij gekozen dat ik bij mijn moeder bleef wonen. Hierdoor heb ik een betere band met mijn moeder dan met mijn vader. Ik zag mijn vader namelijk niet heel vaak. De regeling was 1 keer in de 2 weken dat ik een weekend bij hem was. Ik miste in het begin niet heel erg mijn moeder, want ik speelde altijd alleen op mijn kamer. Maar toen ik ouder werd begon ik steeds meer mijn moeder te missen. Dit had niet te maken met dat ik niet van mijn vader houd of dat het niet leuk was. Het heeft er simpel weg mee te maken dat het heel gek is om weg te zijn van mijn moeder, omdat ik daar zo vaak ben. Ik hield altijd contact met mijn moeder. Nu nog steeds. Als ik een weekend ben bij mijn vader app ik mijn moeder gewoon. Alleen om even te laten weten hoe het gaat, omdat ik dat fijn vind. Ik kan mij zo voorstellen dat je denkt als ik mijn moeder app/bel vind mijn vader dat niet goed, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Je zou het met je vader er over kunnen hebben. Dit kan door een gesprek te beginnen, maar ik snap dat dat heel eng is. Je kan ook een brief/mail schrijven en je vader die laten lezen zodat hij jou beter gaat begrijpen. Verder kan je contact houden met je moeder wanneer je bij je vader bent. Je kan bijvoorbeeld een vast bel moment in plannen wanneer je bij je vader bent of je appt je moeder af en toe met hoe het is bij je vader en wat je gedaan hebt. Hopelijk helpt dit je verder. Als je meer vragen hebt kan je altijd bij ons terecht!! Liefs, Jaimy :)