mijn ouders zijn gescheiden, en ik heb moeite met de gevoelens, ik krijg al therapie, maar mijn vraag is hoe kan ik er mee omgaan? Liefs fenna

Heb jullie ook het gevoel dat het jou schuld is dat je ouders gescheiden zijn

Hoi! Ik ben Sara. Toen ik een keer op vakantie ging naar Frankrijk met mijn vader, stiefmoeder, stiefbroertje, stiefbroer en stiefzus gebeurde er iets naars. We kregen een keer een erge ruzie met mijn vader. Zo erg dat ze naar elkaar begonnen te schreeuwen en elkaar te duwen. En toen gebeurde het mijn vader sloeg mijn stiefbroer in zijn gezicht. Ik ben daarna bang voor mijn vader geweest. Ik wou niet meer naar hem toe voor het weekend. Na de vakantie zijn er vreemde dingen gebeurd. Anonieme brieven, een anonieme onaardige sms en een met een spijker doorgeprikte autoband. Mijn vader heeft een rechtzaak gestart. Wat moet ik nu doen??!!!

Beste meneer / mevrouw, Ik wil graag terug naar mijn vader en mijn stiefmoeder , Maar wil niet bij mijn moeder wonen zij geeft niet om mij en daarom wil ik niks met mijn moeder temaken hebben en wil wel bij mijn vader wonen en mijn stiefmoeder

Hey! Mijn ouders zijn al 2x gescheiden. De aller eerste scheiding gebeurde toen ik 2jaar was, toen ik 4 was kwam mijn stiefvader in mijn leven. Mijn moeder en stiefvader waren daarna 5 jaar samen! Ik ben deze 5 jaar heel blij geweest, dat komt ook doordat ik een stiefbroer kreeg! Wij hadden een hele goeie band samen. Mijn moeder en stiefvader gingen uit elkaar toen ik 9 was, mijn stiefvader was eigenlijk mijn soort vader geworden. Omdat mijn vader bijna niet is betrokken bij mijn opvoeding🙃. Nu ga ik nog regelmatig naar mijn stiefvader en mijn stiefbroer, want ze betekenen wel heel veel voor mij. De band tussen mijn vader en mij is niet heel veel beter, omdat ik mijn vader niet heel vaak meer zie. Meestal zie ik hem in de vakantie, omdat hij te druk is met zijn werk. Ik heb er wel veel moeite mee, want mijn vader blijft toch mijn vader. Hebben jullie deze situatie ook meegemaakt? En hebben jullie misschien tips hoe ik hier beter mee om zou kunnen gaan?

Hoi, Mijn ouders zijn nog niet zo lang uit elkaar. We hebben een schema waarbij ik evenveel bij papa als bij mama ben. Mama gaat vaak leuke dingen doen als we naar papa gaan volgens het schema. Ze vraagt dan of ik mee wil en zegt dat ik zelf keuzes mag maken. Ik heb dan het gevoel te moeten kiezen en vind dit lastig. Hoe kan ik hier mee omgaan?

Ik ga dus met mijn vader 10 dagen op vakantie en ik heb er super veel zin in maar ik ga mijn moeder zo erg missen. Ik ga met mijn moeder ongeveer een week op vakantie maar dan mis ik mijn vader toch wat minder erg dan mijn moeder is dat erg? We vliegen morgen en er zijn nu alvast bij papa maar ik mis mama zo erg dat ik moest huilen en toen ging hij grapjes maken van “oh dus je hebt er zin in” of “wat dramatisch zeg” en dat vindt ik niet leuk. Blijft het de hele vakantie zo moeilijk of niet? Ik mis mama zo

Ik wil graag bij mijn moeder wonen en want mijn vader zijn vriendin komt bij ons inwonen en ik wil dat niet en mijn vader heeft het niet aan mij gevraagd en mijn vader schreeuwt altijd en doet naar tegen mij

Mijn vader vind het heerlijk om naar een naturistencamping te gaan, maar ik niet. Dat had ik vorig jaar ook al gezegt (toen we er ook naartoe gingen) maar natuurlijk heeft hij niet geluisterd. dus nu zit ik op een camping waar ik alleen een beetje kan kletsen met mijn maatje (die ik vorig jaar had ontmoet). en het ergste is nog wel dat hij met zijn VRIENDIN hiernaatoe is gegaan. (WTF). soms vraag ik me eigenlijk wel af of hij weleens naar ons luisterd. hooguit doet hij dat wel, maar doet hij er niets mee. dus nu zit ik een week opgeschept op een naturistencamping, waar ik alleen kan hangen omdat je bij het zwemmen al helemaal geen zwemkleren aan mag hebben. en met dit weer is zwemmen echt geen overbodige luxe. dus................ als hij volgend jaar hier weer naartoe gaan, dan blijf ik gwoon bij m'n moeder, die begrijpt mij tenminste wel.

Mijn vader en moeder zijn al uit elkaar sinds ik 1 jaar was. Mijn vader heeft nu 3 jaar een nieuwe vriendin, ze zijn heel gelukkig samen, maar ik kan het niet zo goed met haar vinden, alleen heb ik dat nooit tegen haar gezegd. Ik heb nooit eigenlijk zin om elke zondag erheen te gaan, vooral omdat ik niet weet hoe ik op mijn vader en stiefmoeder moet reageren. Ze kunnen namelijk best emotioneel en manipulerend overkomen en ik voel me nooit helemaal daar thuis als bij mijn moeder de rest van de week. Hebben jullie misschien tips voor hoe ik hier mee om moet gaan of iets duidelijker kan worden?