hoi ik ben Jinthe en ik ben 9 jaar oud ik ben bijna 10 maar, mijn vader ligt in het ziekenhuis en ik weet niet of ik dus mijn verjaardag ook bij hem kan vieren of dat ik hem alleen bij zijn vader en moeder kan vieren. Als dat zo is dan wil ik dat niet want ik heb niet de beste band, hun zijn fries en ik kan hun niet altijd verstaan dus ik wil niet alleen met mijn broertje daar naartoe weet iemand iets hoe ik dit moet aanpakken? ik heb wel al heel vaak gehad dat hij in het ziekenhuis lag. ik heb eerder iemand gehad waarmee je kon praten dat vond ik fijn maar net voor de zomervakantie 2020 ging ze stoppen met haar werk ze vroeg of ik nog na de vakantie iemand wil hebben waarmee ik kan praten ik zei dat ik dat wel fijn vond maar ik heb het nog steeds niet gekregen.. kan iemand me helpen??? groetjes Jinthe

Hallo, mijn ouders zijn nu al bijna 2 jaar gescheiden, mijn vader heeft een vriendin en mijn moeder is alleenstaand. Ik woon bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader. Ik vind het heel lastig om daar heen te gaan, want ik vind het lastig om met die vriendin om te gaan. Ik ben er eerder in 2018 achter gekomen dat mijn vader al met haar had toen mn ouders nog bij elkaar waren. Ik heb dit hem nooit verteld omdat ik dat niet durf, ik wil hem er niet mee confronteren. Ik zou niet weten hoe, heeft iemand misschien tips hiervoor?

Hey, ik waardeer het echt dat je de tijd neemt om dit te lezen! mijn problemen, daar zo jij je geen zorgen om hoeven te maken. maar toch. Mijn vader is al 2 jaar ergens anders gaan wonen, het was in het begin echt heel moeilijk, maar ik heb het overleefd. maar het ergste is dat hij eigenlijk vr33mdgaat op al langer dan 2 jaar. als ik het mijn moeder zou vertellen dan zou haar hart breken en zou ze naar een psychiatrie moeten. en dat wil ik echt niet! en het hart van haar zien breken doet ook pijn. dus ik wil het niet vertellen maar toch weer wel. iedere dag voel ik me sad het word iedere dag erger en erger. ik weet niet of ik depressief ben maar ik wil het toch wel weten, maar ik wil niet dat mijn ouders dat weten dat ik dat miss wel ben. ze weten ook niet dat ik dit schrijf maar dat maakt niet veel uit. ook op school heb ik een paar 'struggles' ik had hele erge ruzie met mn bff gehad, ze deed gemeen terwijl ik niet eens iets gemeens zei. maar ja. ook mijn boybsf negeert me voor een ander. hij doet nu tegen haar zoals hij altijd tegen mij deed. mijn ouders ruziën ook steeds en ik kan het gewoon niet meer aan. ik ben er gewoon klaar, klaar met alles. soms wou ik gewoon dat ik dood was wie geeft daar überhaupt om en wie zou het merken. vandaag had ik mijn focus echt niet meer ik kon gewoon niks meer tijdens frans al helemaal, vroeger wist ik alles maar vandaag wist ik helemaal niks meer. Ik heb gewoon geen motivatie meer. ik heb gewoon iemand nodig die ik vertrouw en kan helpen

Ik weet niet of ik blij ben of verdrietig dat mama naar een ander huisje gaat😞 Kan iemand mij tips geven?

Hoii Mijn vader is ongeveer 3 jaar geleden naar Hongarije verhuis, mijn ouders waren toen al 4 jaar uit elkaar en het was een best moeilijke scheiding met veel ruzies enzo. Ik probeer in de vakanties naar mijn vader te gaan maar dat lukt niet altijd meer ivm werk etc. Ik vind het nog steeds erg moeilijk dat mijn vader in Hongarije woont. Ik probeer het te accepteren maar toch blijft het lastig.

Lieve VP, Mijn ouders zijn nu zo´n 7 jaar uit elkaar. Papa heeft best een paar vriendinnetjes gehad en sinds anderhalf jaar nu ongeveer echt een vaste vriendin. Een super lieve vrouw en ik zie dat pap echt een stuk gelukkiger is. Ze gaan nu zelfs samen wonen. Toen ik het nieuws voor het eerst hoorde was ik vrij enthousiast, ik was blij voor ze. Ik zag dat ze het graag wilde. Nu komt het dan echt dichtbij want het huis staat in de verkoop. Ik woon nu al iets meer dan een halfjaar op mezelf. En toen iemand aan mij vroeg ´oh wat vind je er eigenlijk van dat ze gaan samen wonen?´ was mijn eerste reactie ´ja ik woon toch niet meer thuis, maar ja leuk voor hun.´ Toch bleef de vraag later aan mij knagen want ja, wat vind ik er eigenlijk van? Ik woon dan niet meer thuis maar ik raak nu wel mijn ouderlijk huis kwijt. Daarnaast denk ik dat ik het toch stiekem best een beetje moeilijk vind dat hij nu met haar en haar zoon in één huis gaat wonen. Alsof er weer een soort gezinsplaatje ontstaat daar waar ik dan niet bij hoor. Ik dacht dat ik na 7 jaar er echt wel vrede mee had dat mijn ouders nieuwe partners hebben. Maar deze nieuwe stap raakt mij zoveel harder dan ik had verwacht... x Juul

Hoi, Ik ben Matthijs, ik ben 12 jaar oud . Mijn vader en moeder zijn 2 jaar geleden gescheiden. Deze zomer zijn we naar Zeeland geweest. We gingen eerst 1 week met papa. Daarna kwam mama. We zijn toen met haar 1 week geweest. Ik vond het een hele leuke vakantie en wil volgend jaar graag weer daarheen. Dat heb ik tegen mama gezegd. Die vind dat prima. Ik heb het ook tegen papa gezegd. Hij zei dat hij naar Duitsland of Frankrijk wou. Dat vond ik jammer. Ik wil liever niet in de vakantie 2 weken bij papa en dan bij mama zijn. Dat vind ik te lang. En ook niet zover weg. Ik wil gewoon 1 week weg met papa. En 1 week met mama. In Zeeland.

Ik wou graag even spuien. Het is voor mijn ouders al bijna zes jaar geleden dat de scheiding rond is. De scheiding zelf duurde twee jaar, gedoe met advocaten enzo. Ik heb nog steeds last van de scheiding. Ik kan niet meedraaien in de maatschappij, ‘normale’ mensen zouden zeggen dat ik me leven verpest heb. Ik zou nooit zelf een partner willen hebben, laat staan kinderen (een scheiding gun ik niemand). Ik ben ervan overtuigd geraakt dat alle mannen hun *** achterna lopen, mijn ervaring met vriendjes heeft dit alleen maar bevestigd. Ik word er zo moedeloos van dat de scheiding me nog steeds raakt, hopeloos.

het is toch heel aardig als je je ouders helpt? want ik help graag mensen geen klussjes maar helpen met je vader en moeder over de schijding en ruzzie kan iemand me asjebliefd helpen met deze vraag?

hallo, ik zal me even voorstellen! Ik ben een meisje van 13 jaar. Ik zit in klas 2. Ik heb een probleem.....en geen kleintje ook. Eerder heb ik het heel moeilijk gehad met me familie. me opa en oma haten mij en mijn vader. Mijn vader werd alcohol verslaafd. Elke avond ruzie, vervolgens zag ik me vader vreemd gaan en gingen me ouders uit elkaar. Ik was 10 toen ze uit elkaar gingen. Ik werd in die tijd ook gepest. Werd hoer enz genoemd. Mijn vraag is, hoe kan ik van deze depressie af?