Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Ik sta tussen mijn ouders in

, jaar

Mijn ouders zijn ongeveer een jaar en half gescheiden. Dit alles is gebeurd (het gehele proces van verhuizen enz...) toen ik in het buitenland op stage was. Wanneer ik terugkwam was alles anders en heb ik het er nog steeds moeilijk mee. Mijn moeder praat soms slecht over mijn vader en kan het niet verkroppen als hij nog sms'jes verstuurt zoals 'gelukkige verjaardag', 'gelukkig kerstmis'. Als oudste dochter krijg ik dan ook alles te horen van mijn moeder. Ik heb het haar als een verteld dat ik het niet apprecieer dat ze over mijn vader praat tegenover mij. Momenteel zit ik constant in het dilemma van wanneer ik moet kiezen voor mijn eigen keuzes (ben al 22 jaar) of in welke mate ik nog rekening moet houden met ouders die niet communiceren en voor de scheiding onbeschaamd stonden te schreeuwen op elkaar waar ik bij stond. Ik wil op bezoek bij mijn moeder (want woon nu bij mijn vader) maar heb ook zelf een eigen leven die ik wil vullen naar wat ik leuk vind. Ik moet constant rekening houden precies met mijn moeder haar gevoelens en de laatste kan ik de combinatie niet aan. Ik huil heel veel door situaties waarin ik moet tussenspringen als dochter omdat bijvoorbeeld mijn moeder niet wil dat mijn vader het doet om een voorbeeld te geven: mijn moeder zit in het gips maar er moest een pakketje afgehaald worden. Omdat ik in de blok zit wil ik liever studeren dan een pakketje ophalen dus vroeg ik dat mijn vader dat zou doen. Maar dat weiger mijn moeder resoluut...

4

24-12-2020

Stel je eigen vraag
OF

Reacties (4)

annarixt

meer dan 5 jaar geleden

Heb je het ook verteld dat je het moelijke vindt tegen je moeder kan je eenst met haar ervoor praten ik snap dat het moelijke is stkere ik hoop dat je hier iets van gaat doen

0

Kirsten

meer dan 5 jaar geleden

Lieve Lilly, Bedankt voor het delen. Heel herkenbaar, ik ben zelf ook de oudste en ik was 20 toen mijn ouders uit elkaar gingen.  Vanaf dat moment werd ik de beste vriendin, therapeut, financieel adviseur en makelaar etc. Zelfs na 100x zeggen dat ik alleen dochter kon zijn en niet al die andere taken, kwam ik er niet uit.  Mijn moeder vindt het ook nodig om nog steeds vervelend te praten over mijn vader. Dus ik kap haar dan altijd af. (Niet dat dat de manier is, maar na 2 jaar word je het zat om te zeggen dat je het niet waardeert) Uit ervaring kan ik zeggen, altijd kiezen voor jezelf. Ik ben 23 en woon ook nog thuis omdat ik bang ben dat als ik weg ga, het niet goed komt met mijn moeder/broertje en zusje in een huis. Maar wie doe ik dan te kort? Mijzelf en hen. Dat ze niet communiceren is hun probleem en indirect jouw probleem. Jij kan je afvragen, helpt het mij om er mee te bemoeien of help ik mijzelf meer om het niet te doen? Voor mij helpt het om het niet te doen, omdat ik anders ruzie krijg waar ik niet op zit te wachten. Maar voor jou kan het misschien helpen om het wel te doen. Ik zie mijn vader 1x per week om een avond daar te eten, meer tijd heb ik helaas ook niet ivm mijn drukke leven. Maar ik ben wel van mening, dat je altijd wel even tijd kan vinden om even een kopje thee te drinken of te eten. Maar dan moet jij daar wel naar toe gaan als je daar zelf ook energie van krijgt.   Heb je je moeder wel eens vertelt wat het met jou doet? Of gewoon eens “nee, ik heb geen tijd” tegen haar gezegd? Wat gebeurt er dan? Want lieve Lilly, Jij hebt ook het recht op een eigen leven, maar daar zijn je ouders wel een onderdeel van. (neem ik aan), je zou alleen een gezonde balans moeten vinden. Dit kan je samen met je moeder doen of alleen. Zolang je jouw grenzen maar aangeeft en doet wat jij belangrijk vindt. Heel veel succes! Ik hoop dat je snel een goede balans vindt en je grenzen durft aan te geven. Mocht je er niet uitkomen, mag je altijd reageren op dit berichtje. Dan denken wij graag met je mee. Liefs, Kirsten

Lilly

meer dan 5 jaar geleden

Bedankt voor je reactie ! Door jouw raad ga ik voor mezelf even op zoek naar een goede balans. Ik moet goed onthouden dat het mijn leven is, een leven die ik wil opvullen met 'good vibes', een leven die ik niet wil laten overmeesteren door alle soorten slechte gevoelens die bij een scheiding komen kijken. Ik krijg van anderen te horen, die ook gescheiden ouders hebben, dat ze ook zo te werk gaan: wonen bij ene ouder en 1 maal per week op bezoek gaan bij de andere ouder. Door deze reacties krijg ik een minder groot schuldgevoel maar het blijft altijd wel spoken. Op de 1 of andere manier heb ik het gevoel dat ik mijn moeder constant teleurstel en dat ze veel pijn heeft maar wie ben ik dan om dit te gaan oplossen ? Ik moet nog zoveel verwerken in verband met de scheiding.... wie ben ik dan om ook in te staan voor de gevoelens voor mijn moeder. Ik ben een emotioneel persoon en dus gevoelens van en mezelf en iemand anders opnemen is too much gewoon... Ik blijf het moeilijk hebben om die mooie balans te vinden. Moeilijk gaat ook en ik weet dat het een puntje wordt om aan te werken want anders ga ik het mezelf zo moeilijk maken vrees ik.

1

Elien

meer dan 5 jaar geleden

Lieve Lily, Wat goed dat je het forum hebt gevonden. Er zijn veel delen van jou situatie die ik ook herken. Ik ben ook de oudste thuis en na de scheiding ging alle communicatie tussen mijn ouders langs mij. Mijn ouders konden niet meer met elkaar en ik moest inspringen als boodschapper. Mijn beide ouders praatte ook slecht over elkaar tegen mij. Door villa pinedo leerde ik dar het niet mijn taak was en dat alles rond de scheiding niet mijn verantwoordelijkheid was. Ondertussen zijn we al 5 jaar na de scheiding en is alles een beetje in zijn plooi gevallen. Ik woon bij mijn mama en ga af en toe nog langs papa of ga met hem iets leuk doen. Ik kijk eerst wanneer het mij het beste uitkomt mijn werk en scouts gaan voor en als het eens een week niet lukt dan is dat ook oké. We hebben een goed evenwicht gevonden tussen ons eigen leven en elkaar toch nog af en toe zien om bij te praten. Het is heel normaal dat je liever wilt studeren dan een pakketje wilt brengen. Zoals Kirsten hieronder ook al aangeeft moet je opzoek gaan naar een goed evenwicht tussen familie en eigen leven en praat erover met een vriendin of een ouder want je staat er niet alleen voor. Door veel met mijn mama te praten weet ze nu wat ik belangrijk vind en wanneer ik tijd heb voor haar. Lieve Lily ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt gehad en dat je snel een evenwicht.

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter