Sinds de zomervakantie woon ik de ene week bij mijn moeder en de ander bij mijn vader. Ik merk zelf alleen dat ik heel veel moeite heb met het oververhuizen elke week en dat ik hier veel ‘stress’ van krijg. Ik loop met 4 of 5 koffers of tassen te sjouwen, en ookal helpen mijn ouders me heel erg door altijd alles met de auto naar de ander te brengen, merk ik toch dat ik leven uit een koffer niet fijn vind. Ik wil wel zo veel spullen mee omdat ik anders gewoon niet genoeg kleding en spullen heb in allebei de huizen. Ik wil ook niet bij een iemand blijven wonen standaard en in plaats van om de week, om de twee of drie weken oververhuizen zie ik ook niet zo zitten. Het liefst heb ik dat ik in een huis woon en dat mijn ouders omruilen maar ik snap natuurlijk dat dit ook niet kan. Zijn er misschien andere oplossing voor het overhuizen die goed zijn en misschien heel fijn zijn voor mij?

Zijn er veel mensen die gescheiden zijn die weer gaan trouwen met nieuwe partner? En ik vind mijn stief zusje irritant wat kan ik daar aan doen?

Een ouder van mij zegt dan zo van doe je dat ook bij ...... papa/mama en dat vind ik dan moeilijk wat moet ik dan doen?

Hoi, Ik vergelijk de liefde van mijn moeder voor mij met de liefde die ze heeft vaar haar vriend. Ik ben vaak bang dat ze meer van haar vriendje houd dan van mij. Bijvoorbeeld als we op de bank zitten zit mijn moeder tegen haar vriend aan en vraagt dan niet of ik ook tegen haar aan kom liggen. Als mijn moeder en ik alleen zijn zitten we ook njet bij elkaar, maar dat vind ik dan niet erg. Ik ben een soort van jaloers. Wat soms zorgt voor ruzies en ik gun haar haar momenten met haar vriendje niet, dus verziek het soms. Mijn moeder zegt dat de liefde voor haar vriend anders is dan die voor mij, maar zo voel ik het niet. Hoe kan ik hiermee omgaan?

Hoi, Ik zit met een probleem, mijn moeder en vader zijn gescheiden, en alle communicatie tussen hun gaat via mij en mijn zusje... Ook klagen ze over elkaar tegen ons Hoe maak ik ze duidelijk dat dit niet prettig is?

mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 8 jaar oud was, ik had het erg fijn in mijn oude huis, alleen werkte mijn vader altijd en mijn moeder deed daarom alle opvoeding en huishouding. Mijn moeder deed alles, ook opruimen. mijn vader kon niet goed opruimen en daardoor liet hij alles door mijn moeder doen. daardoor kregen ze vaak ook ruzie. Na een tijdje kon mijn moeder het niet meer aan en is ze gaan scheiden, dus opeens moest mijn vader alles zelf gaan regelen, het is nu in zijn huis altijd erg vies en rommelig en heeft geen dagelijks schema in zijn hoofd (bv dat je in de ochtend, middag, avond moet eten) mijn moeder heeft alles heel goed onder controlle en daardoor mis ik haar enorm als ik naar mijn vader wissel, mijn broers zijn hierdoor ook vaak bij mijn moeder, maar zij zijn ouder dus zij kunnen zelf beslissen waar ze zijn, ze hebben ook vaak ruzie met mijn vader. En als mijn broers en ik alles opruimen in mijn vaders huis en dan even een weekend weg zijn is het weer een rotzooi.

Toen mijn ouders uit elkaar gingen beleven ze nog 3 jaar bij elkaar wonen. Ze hadden toen vaak erge ruzie waardoor ik ook een paar keer bij mijn oma heb gewoond voor een tijdje. Ik krijg de laatste tijd weer snel van die verdrietige gevoelens naar boven terwijl mijn moeder wel is verhuisd. Dit maakt me wel erg verdrietig..

Mijn moeder gaat nu verhuizen het is best wel moeilijk ik moet vaak huilen het is best wel jammer ik moet elke week verhuizen lijkt het

Even een andere vraag dan anders. Ik hoop dat ik op dit forum terecht kan voor advies aan een aspiring leerkracht. Maar ik loop stage in het basisonderwijs. Een van de leerlingen (6 jaar) uit de klas waar ik stage loop, heeft onlangs te horen gekregen dat haar ouders gaan scheiden. Zelf heb ik ook gescheiden ouders. Hoe kan ik mij ervaring het beste gebruiken om haar te helpen? Ik kijk uit naar mooie tips en ideeën. Alvast bedankt Vriendelijke groet, M

Ik ben 12 jaar. Ik ben gister gewisseld en ik huil nu om de 10 minuten en heb zo veel stress van Corona en middelbare school. ik had het zo leuk met mama dat ik nu zo veel pijn heb. Wat moet ik doen?