Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Hoe vertel ik mijn vader dit?

, jaar

Hey allemaal :) Mijn ouders zijn nu al zoโ€™n 7 jaar gescheiden en ik merk dat ik het de laatste jaren niet zo fijn heb bij mijn vader thuis, hij heeft een vriendin waar ik niet goed mee kan opschieten, woont ver weg (ik mag van hem ook nooit met vriendinnen etc afspreken) maar het gene wat de grootste rol speelt is dat onze band gewoon niet goed is, ik word ongelukkig als ik bij hem thuis ben en ik kan me alleen maar rot voelen en ik huil ook vaak bij hem. Ik merk dat mijn mentale gezondheid hier heel erg onder leid, hier heb ik het met hem ook al een paar keer over gehad in een gesprek maar het enige wat hij zegt is dat รญk de persoon ben die mijn gedrag aan moet passen, en ik heb het gevoel dat hij niet naar me luisterd. Dit heb ik ook aangegeven bij hem maar toch veranderd er niks. De laatste tijd gaat het alleen maar slechter en hoe erg ik ook mijn best doe, ik voel me nog altijd rot bij hem terwijl ik dit zelf ook niet wil. Ik heb daarom met mijn moeder gepraat en ik zou het fijn vinden als ik bij haar zou kunnen wonen, en dat ik dan af en toe langsga bij mijn vader om gewoon te kletsen, het is en blijft natuurlijk mijn vader. Alleen heb ik het er erg lastig mee dat ik dit aan hem moet vertellen en ik wil hem echt niet kwetsen, omdat ik weet dat dit allemaal mijn schuld is en hij dit ook niet zo gewild heeft. Hebben jullie hier ervaring mee, zo ja, hoe hebben jullie aan een van je ouders verteld dat je bij de ander wilde gaan wonen? Groetjes :)
OF

Reacties (4)

Ella

ongeveer 5 jaar geleden

Lieve F, Wat fijn dat jij je weg naar Villa Pinedo gevonden hebt en wat knap dat jij je verhaal hier durft te delen. Je schrijft dat je het de laatste tijd niet meer zo fijn vind bij je vader. En dat dit zo is om verschillende redenen, maar dat het voornamelijk gaat om jullie band. Als ik dit zo lees dan kan ik goed begrijpen dat je het de laatste tijd minder leuk vind om bij je vader te zijn. Ik vind het onwijs knap dat je een gesprek met je vader bent aangegaan. Ik weet uit mijn eigen ervaring dat dit niet altijd makkelijk is. Twee jaar geleden had ik het namelijk ook niet meer zo fijn bij mijn vader. Mijn vader en ik waren heel hecht, maar onze band verslechterde en zo ook mijn mentale gezondheid. Ik vind het goed dat je dit bij jezelf merkt en dat je hierin voor jezelf kiest. Ik heb namelijk te lang met die gevoelens rond gelopen waardoor ik tegen een burn out aan zat. Verder schrijf je dat je moeite hebt om dit tegen hem te vertellen omdat je hem niet wilt kwetsen en dat het allemaal jouw schuld is. Lieve F het is NIET allemaal jouw schuld. Je hebt bij hem aangegeven hoe jij je bij deze situatie voelt en dat is al een hele stap. Ik begrijp dat je het moeilijk vind om dit gesprek aan te gaan. Wanneer ik het lastig vond om een gesprek met mijn ouders aan te gaan schreef ik alles wat ik wou zeggen op een blaadje. Daarnaast probeerde ik alles zo objectief mogelijk te zeggen en het zo dicht mogelijk bij mijn gevoel te houden. Toen mijn vader en ik even afstand van elkaar namen vond hij het fijn om te horen dat ik af en toe nog langs wou komen. Daarnaast hebben wij een aantal open brieven op onze site staan die je eventueel voor zou kunnen lezen als je je hierin herkent. Mijn vader en ik zijn door even afstand van elkaar te nemen een betere band gaan krijgen. Ik hoop dat je iets aan mijn tips hebt. Ik wens je heel veel succes, je kan het! Liefs Ella

0

Maartje

ongeveer 5 jaar geleden

Lieve F, Heel knap dat jij je verhaal met ons deelt! Problemen bespreekbaar maken is de eerste stap! Wat jammer dat de band tussen jou en je vader niet erg goed is, maar wat goed dat je wel voor jezelf kunt beslissen wat goed is. Daarnaast geef je ook aan dat je zeker de band wil onderhouden met je vader. Dat is ook erg belangrijk! Toevallig ben ik op mijn 17e ook een jaar bij mijn moeder gaan wonen. Het ging toen met mij mentaal erg slecht en ik en papa hadden vaak ruzie waardoor de keuze bij mama wonen beter was voor mijn mentale gezondheid. Natuurlijk vond ik het vreselijk om te moeten vertellen en ik voelde me er heel schuldig over. Om die knoop door te hakken en het echt te doen, had ik een brief geschreven aan papa om uit te leggen waarom het voor mij belangrijk was en hoe ik me erbij voelde. Ook had ik voorgesteld om 1x per week samen af te spreken omdat ik zeker het contact wilde onderhouden maar ik gewoon even rust nodig had en stabiliteit (opgroeien in 2 verschillende huishoudens is naar mijn mening niet altijd even stabiel). Ik lees ook dat je je vader niet wil kwetsen, dat is heel logisch! Maar soms kun je niet iedereen altijd 100% tevreden houden. Je zegt dat het ook jouw schuld is...dat je vader zegt dat het aan jouw gedrag ligt. Ik weet niet wat de situatie precies is, maar als het gaat om de band tussen jou en je vader dan denk ik niet dat er iemand echt schuld heeft. Een band bouw je samen op dus het komt van twee kanten. Wees niet te streng voor jezelf! Ook na 7 jaar is een scheiding nog steeds lastig voor jou en voor je ouders. Misschien kun je samen met je moeder een brief opstellen of bespreken hoe je het nieuws het beste tegen je vader kunt vertellen. Bespreek ook zeker de positieve kanten die jullie hieraan over kunnen houden. Toen ik bij papa ging wonen had ik gezegd dat we misschien minder vaak elkaar zouden zien omdat ik bij mama woonde, maar dat het dan wel gezelliger is als we elkaar zien. En dat dat waardevoller is :) Mocht je behoefte hebben aan een-op-een gesprekken, dat kan altijd via ons buddy systeem! Veel liefs, Maartje

0

Daniรซl

ongeveer 5 jaar geleden

Wat dapper dat je toch je verhaal deelt. Als je hier heel erg over in zit, bespreek dit dan met de kinderrechter of met een kindbehartiger of wie dan ook. Hij/Zij kunnen jou goed helpen!

0

Femke

meer dan 3 jaar geleden

Hey ik heb dit ook helaas, als je met me wil praten mag dat zeker!

0

๐Ÿ“ Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter