Hoi, mijn naam is Loviène ik heb al eerder een bericht geschreven, maar ik dat was geweest vroeger (toen was ik 9). Ik ben nu 13, en heb mijn eigen leven op de middelbare. Mijn moeder heeft nu een "vriendje" en het is erg lastig. Want het begon allemaal met een wandeling langs het kanaal. Na die zo gezegde "date" heeft mijn moeder me gezegd dat het klaar was. Dus het 'm niet zal worden. Ik was alleen blij. Met de angst dat weer alles zou veranderen. Maar later uit het niets ging mijn moeder naar beneden. Klinkt heel raar, maar mijn moeder gaat NOOIT naar beneden. Alleen als er iemand beneden is. Het eerste dat door me heen kwam was de vraag. Waarom zou mijn eigen moeder mij niet vertellen wie beneden is? Maar toen hoorde ik het. Die stem kwam me TE bekend voor, en ik wist het. Op 12 jarige leeftijd wat er aan de hand was. Ik had mijn moeder vertelt dat ze niet zomaar mensen in huis moet nemen. Want de reden dat ze een wandeling ging maken was omdat ze die man niet in huis wou nemen. En dat ze nu het tegenovergestelde deed van wat ze laatst zei. Maar voor mijn gevoel lachte ze dat gewoon weg... ik voelde me niet gehoord. Ik dacht alleen:" Ze maakt me belachelijk. Ik probeer haar alleen wat te vragen? En dat doet ze zo?!". Ik en mijn moeder hadden een echte goede band. Maar die dag brak ze het. Of misschien ik wel. Part 3 komt eraan als jullie dat willen Succes Loviene❤️

Ik ben altijd bang geweest voor een scheiding, hoewel het al vrij duidelijk was dat het bijna kwam. Hoi, mijn naam is Loviène. En was 9 jaar toen mijn ouders scheidde van elkaar. Het heeft iedereen gebroken. En jammer genoeg ben ik niet de enige die dit is ondergaan. Uit het niet was de tafel leeg. Geen gesprekken meer over hoe je schooldag ging, alle nog maar stilte en vervelende blikken naar elkaar. Ruzies en dan het ergste. Een gaat het huis uit. Altijd bang over wat je moet zeggen." Moet ik wel zeggen dat mijn vader een vriendin heeft?" Of misschien is het wel.:" Ik moet het geheim houden, anders wordt het ruzie. Ik woon bij mijn moeder. En voor 4 jaar lang heb ik mijn moeder voor mezelf gehad. En mijn zusjes natuurlijk. Maar daarna kwam mijn moeder iemand tegen. Eerst was het "maar een uitje langs het meer". Maar later werd het nog veel meer dan dat! En dat is spannend. Hij/Zij komt ineens bij jou thuis, of wie weet zijn/haar kinderen ook. En ruzie kan ook nog eens voorkomen! Meestal zeg ik er niets van. Want anders " zit ik misschien in de weg". Hoewel mijn moeder zegt dat ik dat wel moet doen! Later vond ik deze website. Met een stukje "Open brieven". Als je je ouders iets niet zelf durft te zeggen (zoals ik) laat ze dat zien! En dan komen jullie er samen uit! Iedereen is bang voor de scheiding, misschien nog steeds. Misschien niet meer. Maar we begrijpen elkaar wel! De groeten en succes! Loviène❤️

Hoiii, mijn ouders zijn gescheiden en hebben amper contact. Ik voel me een beetje een bootschapper tussen hun in. Iemand die weet wat ik kan doen want elke keer als ik het zeg word er niet geluisterd.

Mijn moeder doet waar ze zin in heeft en gaat in de week dat ik bij haar ben bijvoorbeeld bij haar vriend slapen. We hebben elke week ruzie als ik bij haar ben over dit onderwerp. Ze vindt dat het haar leven is en ze moet kunnen doen wat ze wil terwijl ik daar anders tegen aankijk. Ze gaat volgend jaar waarschijnlijk met haar vriend ergens anders in Nederland wonen en dan moet ik permanent bij mijn vader wonen zonder dat ze dit heeft overlegd. Ik ben echt ten einde raad, het is net alsof ik met een kleuter aan het discussiëren ben de hele tijd. Wat moet ik doen?

Hoi, ik ben Bobbi vinden jullie het ook lastig als je elke week van huis naar huis moet gaan?

Hoii, Door verschillende omstandigheden ben ik 10 jaar geleden na de scheiding van mijn ouders met mijn moeder mee verhuisd naar een nieuwe woonplaats. Nu zijn er in die 10 jaar veel dingen gebeurd wat het moeilijk maakt om bij mijn moeder aan te geven dat ik bijvoorbeeld een weekend naar papa toe wil. In september begin ik met mijn afstudeerstage in echt een heel leuk ziekenhuis. Alleen is de reistijd vanaf mama 2UUR!!! en vanaf papa maar een half uur. Ondanks dat ik het liefste bij papa ben en mama al een paar keer gezegd heeft het niet erg te vinden als ik tijdelijk bij papa ga wonen, vind ik het erg lastig om de beslissing te nemen. Ik heb immers wel al mijn contacten en activiteiten bij mijn moeder in het dorp. Hebben jullie tips?

Ik ben Sofie en ik vind het niet leuk dat mijn ouders zijn gescheiden en ik weet niet wat ik moet doen en ik was 4 toen mijn ouders gingen scheiden en ik vind het echt niet leuk mijn droom zou zijn dat ze weer bij elkaar zouden zijn dus willen jullie mij pls helpen ik weet niet wat ik moet doen 🤐!

Mijn vader en moeder hebben een paar dagen geleden ruzie gehad maar niet zomaar een mijn vader wilde binnen snieken om naar de foto boeken van mij en mij zus te pakken en mee te nemen maar mijn moeder wilt het voor mij en mijn zus voor later bewaren dus mijn vader werd boos en ging slaan knijpen en ik en mijn zus stonden er ook bij en toen ging mijn vader de telefoon uit mama’s hand laten vallen en werd zo boos dat mama bijna de politie wilde gaan bellen en toen ik dat hoorden was ik zo verdrietig dat ik toen dacht hoezo besta ik als mijn leven allen maar om ruzies zien draait dus ik ging bij mama blijven slapen terwijl ik naar papa moest

Mijn ouders hadden/hebben vandaag ruzie gehad. Mijn moeder zij tegen mij dat ik moest kiezen tussen papa of mama. mag ik eigenlijk wel kiezen tussen mijn ouders???

Ik weet nu een paar maanden dat mijn vader en moeder gaan scheiden. Mijn vader is vertrokken en komt ons soms ophalen. Hij heeft een andere vriendin en een ander leven en sluit mijn moeder buiten. Mijn moeder is heel verdrietig en ik ook. Mijn vader is alleen met zichzelf bezig en zijn nieuwe vriendin en doet alleen de leuke dingen met ons. Ik vind die nieuwe vriendin niet leuk voor hem. Wat kan ik doen om mijn vader over te halen terug te komen?