Hoe omgaan met verdiet na het uit elkaar gaan van mijn ouders? En hoe kan ik voor beide goed doen?

Mijn ouders zijn net een paar dagen uit elkaar, ik vindt het heel moeilijk en vooral met de familie. Hoe moet ik het tegen mijn vrienden zeggen. Mijn moeder is al opzoek naar een huis en ze maken best veel ruzie.

Ik hou niet meer van mijn vader. hij heeft mij en mijn zusje erg fysiek mishandelt en hij doet alsof het nooit gebeurd is. hij doet dat nou niet meer, maar is over gegaan op emotionele manipulatie en mishandeling. ik wil gewoon weg hier, uit zijn huis, uit het land. hij dreigt dat ik niet nooit meer naar mijn moeder toe mag als ik geen sorry zeg, ookal start hij altijd de discussie. natuurlijk denkt hij daar heel anders over. ik zou gewoon willen dat ik dit kon delen zonder dat mijn therapeut het doorverteld en ik weer op mijn kop krijg. ik kijk al naar methodes om weg te gaan, maar ik heb nooit het lef om ze uit te voeren. ik mag niet werken, want dan heeft hij geen controle. of het nou is waar ik woon of niet. hij houd mijn zusje, moeder en mij onder zijn duim. mijn ouders zijn al gescheiden, maar ze luistert alsnog naar hem. alsof hij nogsteeds de baas is. ik mag natuurlijk ook niet van school af, ookal sta ik op het moment van doodgaan vanwege de druk. dit klinkt waarschijnlijk heel dramatisch maar ik kan het met niemand delen, geen vrienden, geen familie, geen niemand niet. ik heb liever geen vader dan deze.

Mijn stiefmoeder is heel afschuwelijk tegen mij geweest. Meteen boos worden en schreeuwen over de kleinste fouten dat ik maak en ik kan er niet meer tegen. Het heeft ook veel effect op mijn dagelijks leven, want ik ken mijn stiefmoeder al sinds ik 5 of 6 was, dus terwijl ik opgroeide met al dat geschreeuw en gemopper dacht ik dat alle volwassenen en onbekende mensen ook zo boos en agressief zijn. Ik weet dat het niet zo is, maar het zit zo vast gelijmd in mijn hoofd dat ik dat automatisch denk. Ik woon nu gelukkig bij mijn moeder, maar eerst gingen ik met mijn broer en zusje heen en weer, maar ik had besloten om bij mijn moeder te blijven, want ik sta echt op het punt om te gaan breken...

Ik heb heel vaak dat ik me niet veilig voel en ik word gedwongen door me vader wat zijn de tips

hoii, mijn ouders zijn al 12 jaar uit elkaar en ben zelf nu 15. Mijn situatie is een beetje moeilijk want mijn moeder woont in een andere plaats dan mijn vader en ik woon officieel bij mn moeder maar wil dus ook meer bij mn vader zijn. Nou hebben we week om week geprobeerd maar dat ging dus niet omdat ik daar veel stress van kreeg en dus elke ochtend voor school een half uur reis tijd had, dus doen we dat niet meer. Nou wil ik nogsteeds meer naar mn vader maar hij wilt het niet omdat het ''niet handig is'' en hierdoor hebben we vaak ruzies/discussies. Nu heeft de vriendin van mn vader het moeilijk met steeds heen en weer reizen (mijn vader heeft 2 huizen) en daardoor hebben zij ook vaker ruzie en dus ook over mij, ik heb dus een beetje het gevoel dat ze moeite heeft dat ik er ben en mn vader en zijn vriendin een eigen leventje hebben zonder mij en mn broer. Ik heb ook een half zuzje dus bij mn vader en dat helpt mss ook niet mee. Iemand tips hoe ik deze situatie nogsteeds mn vader meer kan zien en dat er geen ruzie is?

Hoe zorg je dat je niet wat ontploft van heen en weer reizen tussen je ouders? Dat is dan ben ik dus heel nieuwsgierig naar, het is irritant dat je steeds en "Oh nee dat heb ik daar laten liggen". Hoe krijg ik dan dat weer terug naar de andere ouder?

hallo allemaal ik ben soms de dag voor dat ik naar mijn laat op bed gegaan en dan moet ik de volgende dag naar mijn vader om 8 uur maar ik ben ´s ochtends veel langzamer dan normaal en als mijn vader me dan ophaalt dan doet hij mij heel veel pijn want dan heb ik het gevoel dat ik wordt mishandelt hoe moet ik daar mee om gaan

Hey ik ben Bibi. 12 jaar oud en ik wil niet meer naar mijn vader maar het moet. En ik word daar heel verdrietig van. Ik blijf dan altijd maar gewoon op mijn kamer omdat ik daar niks te doen heb ik ben daar Gewoon niet gelukkig Iemand tips?

De afgelopen anderhalf jaar heb ik in een pleeggezin gewoond maar hoop snel naar huis terug te kunnen. Nou zoek ik een maatje (persoon/gezin) of vertrouwenspersoon waar ik zo nu en dan naar toe kan gaan om mijn hart te luchten of gewoon even kan zijn. Kunnen jullie mij daarbij helpen. Groetjes, Cari