mijn moeder is altijd bezig met allemaal dingen waardoor ze geen tijd heeft voor mij, daarom kunnen bijna nooit samen een spelletje of zo doen,wat moet ik doen?

Mijn ouders besloten in januari te gaan scheiden. Het klinkt heel raar maar het was niet echt een verrassing voor mijn broertje en ik. Alles leek prima te gaan, het zou een 'rustige' scheiding worden, als dat al bestaat. Tot een moment zo'n maand later, m'n vader steeds wegging, en ik weet niet meer hoe we erachter kwamen, maar hij had een andere vriendin. Zie mijn ouders woonden nog steeds in t zelfde huis, omdat mijn moeder nog geen anders huis had, Ze leefden gewoon rustig als vrienden naast elkaar. Ik weet nog het moment dat hij z'n jas aan deed en ik vroeg waar ga je heen? Mag ik mee?, want ik verveelde me. Maar toen zag ik z'n blik, en ik weet niet wat er gebeurde met me maar ik snapte t al. Hij ging naar haar en dat deed pijn. Nu maanden later woont hij bij haar, en ik m'n broertje en m'n moeder wonen nog steeds in ons huis. Maar het doet pijn want we zien onze vader bijna nooit. Ik snap het wel, hij heeft het heel druk met z'n werk etc. Maar als je dan iets ziet op Facebook of via via hoort dat hij een heerlijk dagje uit was met haar en haar kinderen, doet dat pijn. We zien m vaak zo'n een keer per week. Maar soms zitten er twee weken tussen. En dan ben ik boos op hem en hoef ik hem niet te zien, maar als ik hem zie dan is t weer weg. Want dan denk ik aan hoe we t vroeger hadden. Hij was m'n maatje. Ik kon met m lachen, heel hard. Met hem dingen doen, al was t een auto maken. En hoe goed hij was met m'n vriendinnen en anderen. Hoe hij van die domme grappen maakte, wat zo stom was waar je wel van moest lachen. En dat zie ik steeds als ik hem weer zie. Ik kan niet goed om met z'n nieuwe vriendin. Ze wilt aan iedereen laten zien dat zij een gelukkig leventje heeft, met hem. Incl mijn moeder. Dit doet mijn moeder ook pijn. De vriendin zelf is eerder ook gescheiden, ik snap niet waarom zij niet begrijpt dat wat zij doet tegen mijn moeder soms iets te ver gaat. Mijn vader is t soms ook niet eens met haar, zij wil veel dingen op Facebook zetten met foto's, terwijl dat mij en m'n broertje ook pijn doet. Ik snap t. Ze zijn een gelukkig stel, en dat mag ook wel. Maar soms denk ik dat ze niet nadenkt over ons. Over hoe wij als kinderen ons voelen. Nu gaan we wel eens mee met een dagje op pad of een verjaardag, maar die botsing met die nieuwe vriendin zal er denk ik altijd zijn. En dat vind ik niet zo erg. Maar ik wil alleen m'n vader, soms wou ik dat t zoals vroeger was.. Ik zie m thuis nog steeds af en toe op z'n stoel zitten en lachen, of iets vertellen. Ik mis hem.

Hallo allemaal, Mijn ouders zaten vroeger veel ruzie te maken met elkaar, als wij in bed lagen, maar ook als wij beneden zaten begonnen ze soms tegen elkaar te schreeuwen. Ik zag het dus al aankomen dat ze zouden gaan scheiden... Eerst dacht ik dat ik er veel moeite mee zou krijgen, maar dat was helemaal niet zo. Ik ben nu 14, ongeveer 4 jaar geleden zijn ze gescheiden. Voor sommige ouders (maar ook voor kinderen) is het beter dat ze gaan scheiden. Anders loop je de hele tijd rond met het geschreeuw van je ouders in je hoofd en daardoor kan je je misschien minder goed concentreren. Wat ik nog wol zeggen is dat je niet in een hoekje moet gaan zitten om te huilen, maar ga gewoon door met het leven, want dat is ook belangrijk! Blijf contact houden met beide ouders en zorg dat je ze allebei ongeveer evenveel ziet! Ik hoop dat dit nuttig was! Groetjes Bente

mijn ouders maken constant ruzie om geld en andere zaken elke keer als ze even bij elkaar zijn maken ze ruzie vet irritant wat moet ik doen?

Hoi, ik vind het eng om dingen tegen mijn vader te zeggen. Ik ben heel bang dat hij boos word. Bijvoorbeeld over de zomervakantie dat hij mij drie weken mee wilt nemen en ik en mijn moeder vinden dat te lang, maar als ik geen drie weken mee ga dan gaat hij alleen en dan mis ik hem heel erg. Ik durf dan niet te zeggen dat ik heel graag mee wil, maar niet zo lang. Hebben jullie tips voor mij?

Mijn moeder heeft nu al 2 jaar een nieuwe vriend en op het begin mocht ik hem wel maar de laatste paar maanden begin ik me steeds meer te irriteren aan hem, maar ik wil het ook niet tegen mijn moeder zeggen want dan kwets ik haar. Wat moet ik doen?

Mijn vader heeft waarschijnlijk een nieuwe vriendin, dat heeft mijn zusje al gezien en ik ook in zijn telefoon dan ze stuurt de hele tijd hartjes en ongepaste berichtjes, hij belt de laatste tijd ook veel vaker en langer, maar hij zegt er niks over tegen ons dit speelt nu ook al langer dan twee maanden. Wat moeten we doen?

Mijn ouders maken constant ruzie en schreeuwen en schelden heel veel tegen elkaar. Nu ben ik bang dat ze gaan scheiden maar ik durf niks meer te zeggen omdat ze altijd boos zijn. Mijn moeder zegt dan bedenk maar alvast waar jullie gaan wonen en dan zegt mijn vader nou bij jou want ik heb geen zin in gezeik en ik weet echt niet wat ik moet ik wil niet dat ze gaan scheiden maar ik wil ook dat ze stoppen met ruzie maken weet iemand war ik hier aan kan doen?

Hallo allemaal, Ik zit met best wel een probleem, want mijn ouders zijn dus gescheiden. Ze zijn al een keer eerder gescheiden en toen was alles gewoon nog goed, maar bij de tweede scheiding ging mijn moeder heel rot doen en mijn broer (16) nog erger voort trekken dan dat ze al deed. Ik heb ook heel erg het gevoel dat ze mij niet mag, en dat mijn broer haar lievelingetje is. Ik heb ook altijd al een betere band met mijn vader gehad. Nu is zij dus woonachtig in een andere provincie en als mijn broer en ik haar willen zien, dan moeten wij ons maar redden met de trein. Mijn vader heeft sinds anderhalf jaar een vriendin, waar ik het erg goed mee kan vinden. Zij is dus als een tweede moeder voor mij, zelf heeft zij ook een dochter (3) waar ik het erg goed mee kan vinden. Ook mijn moeder heeft een nieuwe vriend, sinds twee jaar. Ik vertrouwde hem vanaf het begin al niet, en zei dat direct tegen mijn moeder. Ze wimpelde het af met dat ik mij niet moest aanstellen. Mijn broer en ik kunnen hem niet uitstaan, maar ze wil het niet met hem uitmaken, en heeft het nu zelfs over trouwen! Terwijl ze ons altijd voorhield dat ze nóóit meer zou gaan trouwen. Ik voel mij heel erg verraden hierdoor, alsof ze meer van hem houdt dan van mij en mijn broer. Ook heb ik het gevoel dat ze jaloers is op mijn vader's vriendin, omdat ik daar wel goed mee overweg kan... Praten met haar lukt écht niet, want ze weigert te luisteren. Ik heb echt het gevoel dat ze liever heeft dat wij bij niet meer komen omdat haar dat beter uitkomt... Of in ieder geval, dat is het gevoel dat zij mij geeft.