Goedenavond aan alle (toekomstige) gescheiden ouders, Een scheiding is nooit makkelijk voor een kind. En denk niet: "Hij/zij is nog te jong om het te begrijpen"...... Want een kind slaat alles op. Alles wekt vragen en diepliggende emoties op bij een kind. Dit klinkt stom maar je kan je kind(eren) beter dichtbij de scheiding houden dan ze er ver vanaf te houden. Laat hen zien hoe jullie als ouders alles op papier zetten en regelen. Dit om zo de vragen voor te zijn en/of als er vragen in hen opkomen zij deze meteen kunnen stellen aan jullie ouders. Voorwaarde is echter wel dat er dan direct tijd besteed moet worden aan die vraag en zorgen voor een heldere en duidelijke verklaring naar jullie kind(eren) toe. Betrek ze zelfs in het deel van de rechtszaak. Laat ze duidelijk merken dat ze wel degelijk mogen kiezen. Laat ze duidelijk zien waarom jullie bepaalde keuzes hebben gemaakt en dat jullie er samen achter staan. Neem ze mee door het hele proces en laat de kinderen zien waar zij staan en wat zij mogen. Maar ook wat een stiefouder wel en niet mag. Door de kinderen erbij te betrekken zal er minder wrijving, onzekerheid en vragen ontstaan. Maar komen er wel vragen, dan moet je als ouder hiervoor open staan en een eerlijk en oprecht antwoorde geven. Zorg ervoor dat als de keuze niet bevallen is. Je niet de andere ouder zwart gaat maken of de schuld geven over die beslissing. Want hierdoor voelt een kind zich snel niet meer veilig thuis en zal zelf ook negatief denken/zijn. En het allerbelangrijkste: Een kind moet kind kunnen zijn Groeten Jonathan Toes

Hallo allemaal. Ik ben Dionne en ik heb gescheiden ouders. Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 5 ben, maar sinds mijn 4e jaar woont mijn vader ergens anders. Ik had er vroeger veel problemen mee, omdat mijn vader en moeder allebei een nieuwe liefde hebben, en ik ze op dat moment nog niet mocht. Ik mag mijn stiefvader nog steeds niet, maar mijn stiefmoeder wel. Na lang geruzied te hebben ben ik eruit gekomen. Ze probeert me alleen maar te helpen. Wat verder heel erg fijn is, is dat mijn ouder gewoon contact met elkaar hebben. Mijn Stiefmoeder en moeder maken zelfs onze planning! Niet omdat ze mijn vader niet kan uitstaan, maar omdat ze een goed verband met elkaar hebben. Mensen vinden het tegenwoordig raar dat mijn ouders contact hebben en dat ik bij allebei mijn ouders woon. Een tip voor alle ouder; Blijf normaal met elkaar communiceren... daar wordt het kind en jijzelf blijer van. Want dat vindt ik ook belangrijk.

Hi ik ben Soufiane en ik heb gescheiden ouders, de reden wrm mij ouders gingen scheiden is omdat wel mij vader is een gierig man en was nooit vroeger met mij en me zus hij was altijd weg weetje, hij dacht nooit, ik ga eens naar me kinderen want ik heb hun heel lang niet meer gezien, nee dat dacht ie nooit aan en ik zie hem nu soms maar ik mag hem niet echt want hij is ook echt gierig hij geeft niet eens wat geld aan me moeder om boodschappen te doen of nieuw kleding halen ofzo, dus drm vraag ik nu hebben jullie tips voor mij? Het maakt niks uit wat en alvast bedankt als je iets stuurt naar me

Heey, mijn ouders praten heel de tijd slecht over elkaar en leggen hun problemen bij mij op. Ik krijg aar een heel slecht gevoel van. Ook moet ik alles regelen I.v.m vakanties feestdagen enz. Wat kan ik hier aan doen ?

---

Hoi allemaal. Ik ben Demi ik ben 11 jaar oud Ik heb geen problemen meer. Maar toch wil ik ff iets tegen jullie zeggen Mijn ouders zijn ook gescheiden er zijn nog veel meer heftige dingen gebeurt wat er mee te maken heeft Als je ouders gescheiden zijn is het eerst echt stom na een poosje is het heel Fijn dat is bij iedereen zo,geloof mij ook bij jou.jongens en meisjes zet door! Echt waar doe het Als je iets kwijt wil kun je het altijd nog tegen mij zeggen! Gr.Demi

Beste ouders Ik ben jesse 15 jaar en mijn ouders zijn al mijn hele leven gescheiden, ik ga daarom om het weekend naar mijn vader, maar ik heb het bij me vader niet echt naar mijn zin. Ik kom namelijk alleen voor me vader, en me vader wil me mee laten draaien in het gezin. Daarom een tip voor alle ouders. Als uw zoon/dochter bij u komt komt ze voor uw, niet voor haar stiefbroertje of wat dan ook, dus probeer als ze er is zoveel mogelijk tijd met hem/haar door te brengen zodat hun een leuke tijd hebben. Het hoeft geen geld te kosten of wat dan ook ze vinden het al leuk als ze iets met u doen want ze zien u dan ook niet zo vaak, dus maakt het hun sowieso niet uit. Ik weet het zeker. Dus maak alstublieft niet dezelfde fout zoals mijn ouder, en zorg dat uw dochter of zoon het leuk bij u heeft.

Hallo ik ben peter. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 3 was, ik kan me niet veel herinneren van die tijd ( gelukkig). Ik heb 3 broers toen d'r tijd ik en me broer boven mij ( paul) gingen na de scheiding van mij ouders met me moeder mee en me twee oudste broers gingen naar me vader. Na een jaar alleen te zijn geweest had me moeder een nieuwe vriend gevonden in spakenburg via een relatie bureau . Dus toen zijn we naar spakenburg verhuisd. Waar me moeder weer op nieuw getrouwd is met die man. In spakenburg heb ik echt me hele jeugd gewoont. Hele mooi en leuke tijd. Maar ook wel al momenten gehad dat je die echte familieband mist. Stiefvader voelt nooit als je eigen vader. Dus van groep 1 tot en met groep 8 in spakenburg gewoont. Na 7.5 jaar is de relatie van me moeder met haar tweede man kapot gegaan. Waarna ze een jaar alleen is geweest. In die tijd heeft ze wel dates gehad. Tot op een dag toen ze zei we gaan verhuizen naar Drenthe mama heeft daar een nieuwe vriend. Ja wat kun je als kind, helemaal niks mee gaan en accepteren dat het zo is. De avond na de musical in groep 8 zijn we gegaan. Zonder afscheid kunnen nemen van me vrienden. Wat heel veel impact op me had, maar wat ik ook snel weer weg stopte want ik moest door. Weer een nieuw leventje opbouwen, nieuwe vrienden, nieuwe omgeving. Ver van het vertrouwde waar ik me basis had gelegd voor me toekomst. In Drenthe is me moeder opnieuw getrouwd met die nieuwe man. Als ik over die tijd na denk, is het ook beetje als een waas voorbij gegaan. En heb ook echt momenten gehad dat ik me echt klote voelde, en me zelf afvroeg waarom gebeurt dit allemaal. Maar heb er nooit over gepraat, en heb altijd in een modus geleefd door gaan en niet te veel bij stil staan. Na 3 jaar is dat huwelijk ook gestrand van me moeder met die man. Na dat gestrande huwelijk ben ik op de camping gaan wonen met me moeder en me broer Paul. Die is na 1.5 jaar bij me vader gewoont te hebben ook naar Drenthe gekomen. Omdat hij niet bij me vader kon aarde. Dus toen woonde we op de camping. En die tijd was voor mij echt een diepte punt voor me gevoel. Heb me heel veel eenzaam gevoelt in die tijd, had weinig vrienden en was heel onprettig. Ik kan het beter beschrijven als een k*t tijd. Na een half jaar op de camping kwam er weer wat goed nieuws. We gingen terug naar spakenburg!! Mensen uit spakenburg hadden geregeld dat we terug konden naar de plek waar ik me thuis voelde. Weer was me moeder een 2 jaar alleen en toen had ze een nieuwe vriend. Waar ze weer mee ging samen wonen, dus dat betekende weer verhuizen. Alleen toen heb ik de keuze gemaakt om niet meer te gaan. En ben ik bij een maat gaan wonen( rick ). Na een half jaar of een jaar ben ik ook mezelf gaan wonen. Ik had toen een leeftijd van 18.5 jaar ik was zo blij dat ik in spakenburg kon blijven wonen. Van toen ben ik me eigen leven gaan bepalen, mocht ik me eigen boontjes gaan doppen. De baas waar ik toen de tijd voor werkte heeft smerig misbruik gemaakt van mij. Veelste veel uren voor veelste weinig geld. Maarja wat weet ik daarvan als niemand jou daar op wijst. Dan denk je dat dat normaal is en dat iedereen dat doet. Gelukkig werk ik nu voor een goeie baas. Maar dit alles heeft me gevormd wie ik nu ben. Ik kan moeilijk me gevoelens uiten, echt me emotie kunnen uiten. Ik stop het altijd weg. En er komt elke keer moment waarop ik het niet meer kan houden. En ik barst dan uit elkaar, en zit echt doorheen en huil in me eentje. Of ik huil waar iemand anders bij is en ik er dan over praat. Ik ben wel benieuwd of er nog meer mensen zijn die moeilijk hun emotie kunnen uiten. Laten zien wat je echt voeld en hoe je er echt overdenkt. Ik ben blij dat ik zo me verhaal heb mogen doen.

Gedichtje: Ik ben misschien een meisje waarvan mensen zeggen "die heeft een grote mond" Maar diep van binnen zit een grote wond. Er is veel stuk gemaakt en er zijn veel dingen die mij hebben geraakt. Mijn ouders die gingen scheiden, m'n vader een nieuwe vriendin, m'n moeder aan de drank. Dat is niet bepaald een dank. Het liefste zou ik alles terug willen draaien, maar misschien moet het allemaal nog een beetje overwaaien. wil dit niet nogmaals herbeleven maar het is me wel allemaal bijgebleven. Niemand die je zo iets gunt, en het ergste is dat je er niks aan doen kunt. Alles komt goed daar heb ik vertrouwen in, is het niet nu dan is het over een tijd. Als gaat dat denk ik nog wel even duren tot mijn spijt. Groetjes lis

Beste ouders, Mijn ouders zijn al een tijdje gescheiden, ondanks dat heeft mijn moeder het er nog heel moeilijk mee dat mijn vader een ander heeft. Mijn moeder drinkt veel en dat komt omdat ze verdrietig is, mijn zusje en ik vinden dit vreselijk om aan te zien. Want op het moment dat ze verdrietig is en te veel gedronken heeft dan zegt ze vervelende dingen en interesseren wij weinig voor haar. Mijn vader blijft mijn moeder stoken, in de zin van, dat hij tegen ons zegt dat wij dit en dat moeten doen voor hem naar mijn moeder toe, maar ook hij zelf blijft mijn moeder maar controleren: hoe laat ze online was, wat ze uitgeeft aan geld (want hij kan nog bij haar op de rekening), wat en wanneer zij iets gaat doen. Wil als tip geven ga a.u.b. Niet de kinderen opstoken om dingen te doen bij de andere ouder, of de ander controleren. Dit kan voor heel veel problemen zorgen... Het engste wat ik momenteel belangrijk vind is dat mijn zusje hier heel erg onder lijdt en dit doet me heel erg zeer. Dit doe je je kind(eren) toch niet aan ? Of zie ik dit verkeerd ? Groetjes, LC