Hee mensjes, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 jaar oud was. Ik wist toen niet wat me overkwam, en kan me er niet zo heel erg veel meer van herinneren. Toen ik 5 was, kreeg ik er een stiefmoeder, bij mijn vader. Ik noem haar even X. Bij mijn moeder heb ik inmiddels ook een stiefvader en een broertje. Ik had het soms wel gezellig met X, maar het meeste van de tijd voelde ik me rot, en ongemakkelijk. Ik heb dit nooit tegen X gezegd, en ook niet tegen iemand anders. Toen kreeg ze nog twee dochters erbij, voor mij dus zusjes. Deze weken, heb ik tegen mijn moeder gezegd dat ik me bij X niet fijn voel. X zegt altijd alleen maar wat ik fout doe, ze snauwt tegen me, en daar ga ik vanzelf ook weer boos op reageren, dat is ook niet goed van mij. Ik heb een gesprek gehad, met mijn moeder mijn vader, met X, en met mijn stiefvader (waar ik het wel goed mee kan vinden). Daar is geen oplossing uitgekomen. Nu woon ik al vijf weken al bij mijn moeder; normaal ben ik om de week bij mijn vader. Als ik X zie vind ik het ongemakkelijk en weet ik niet goed wat ik moet zeggen. Ik heb het gevoel dat het niet klikt tussen X en mij- maar ik wil mijn vader en mijn zusjes wel blijven zien. Heeft iemand tips over hoe ik met deze situatie om kan gaan misschien? XOXO Laura

Hoi, mijn ouders zijn al bijna 6 naar gescheiden. Ze hebben ook al 6 jaar geen contact met elkaar. Alleen via voogden en instanties die helpen. Mijn moeder had al een vriend voordat ze gingen scheiden maar dat ging weer uit. Iets voor de zomervakantie 6 jaar geleden hadden ze het verteld en die zelfde vakantie is mijn moeder met haar nieuwe vriend op vakantie gegaan. En mijn vader met mijn broer broertje en mij. Ik had altijd al een betere band met mijn vader. Ik lijk veel op mijn moeder waardoor dat botste. Ik wilde al gelijk meer bij mijn vader wonen. Ik moest naar een psycholoog. Kreeg een voogd. Na een jaar mocht ik eindelijk (revhter had het beslote) bij mijn vader wonen. Mijn vader had inmiddels ook een vriendin. Zij heeft 2 kinderen. In het begin vond ik het allemaal stom. Maar ik zag ze 1 keer in de 2 weken en dat meisje kon ik het wel mee vinden. Ik hoorde veel verhalen van mijn vader en moeder over elkaar. En ik werd gek en wist niet meer wat te geloven. Ik had veel ruzie met mijn moeder. Na 2,5 jaar kwam de vriendin van mijn vader en haar kinderen bij ons wonen. Ik zag dat niet helemaal zitten maar het was ook een beetje voor bet financiele plaatje, want anders moesten we verhuizen ( mijn vader betaald heel veel alimentatie aan mijn moeder). Maar al gauw was ik het helemaal zat en ging het berg afwaards. Allemaal dingen in huis ging ze veranderen. Klein voorbeeld: de klok hing al 8 jaar op die plek en ineens moest die ergens anders want zij wilde daar spullen hangen. Ik werd daar zo pissig over. Ik begon haar te zien hoe ze is. Koud, kill, onaardig, haar kinderen zijn de beste. Ze probeert in elk modeplaatje thuis te horen. Ze kleed zich als een tiener terwijl ze 50 is ofso. Mijn vader geeft veel aandacht aan mijn broertje. Mijn broertje heeft een verstandelijke beperking en adhd. En de rest gaat naar de stief mensen. ( als hij al thuis is. Hij is eigenlijk altijd aan het werk) en naja als er 2 minuutjes aandacht per dag naar mij gaan is het veel. ik ben alleen maar beneden als er niemand thuis is van de stief fam. zit voor de rest alleen maar op mijn kamer. De band tussen mijn vader en mij is eigenlijk helemaal weg. Hij begrijpt en luistert niet naar mij over wat ik vind van de stief familie. Ik word echt gek thuis. Denk ook dat ik weer week om week ga wonen want haal er niks uit om meer bij mijn vader te wonen. Zie de stieffamilie meer dan mijn vader. Ik ben een stukje van mijn huis en een stukje van mijn vader kwijt. Het doet veel pijn en maakt me verdrietig. Ik wil geen band met mijn stiefmoeder ik wil gewoon mijn vader terug. Soms herken ik hem niet eens meer. Hij is zo veranderd. De band met mijn moeder gaat velen male beter. Ben daar super blij mee!! Ps. Ik wilde eigenlijk alleen even mijn verhaal doen.

hoi mijn ouders hebben alle bij een nieuwe vrienden-vriendin ik heb er geen last van mijn moeder houd het rustig maar mijn vader wat minder want mijn moeder facetime met haar vriend en mijn vader laat haar al slapen en eten nou ja mijn moeder haar vriend komt elke dinsdag eten . mijn moeders vriend heeft een zoontje en mijn vaderś vriendin heeft een zoontje en een dochtertje dus dat is dan ook heel leuk . ik zou zegen probeer leuken dingen te doen met je stief ouders :):):)

hoe moet je omgaan met (stief) ouders als je wat wilt vertellen en dat niet durft

hoe moet je met (stief)ouders omgaan als je er niks tegen durft te zeggen

Hallo ik ben een meisje van 13 en wil voor de rest anoniem blijven. Mijn moeder heeft sinds bijna een jaar een nieuwe vriend en dat vind ik echt klote want alle aandacht gaat nu alleen naar hem. Ik hoef maar 1 ding verkeerd te zeggen en ze word al boos. Mijn moeder wordt niet snel boos maar alleen als het over haar vriend gaat. Maar er zijn een paar probleempjes, mijn moeder en haar vriend willen volgende maand samen wonen maar dat wil ik echt niet ik mag hem niet hij is gwn kut en echt een betweter en daar kan ik echt niet tegen. En volgend jaar willen ze ook nog trouwen dat wil ik echt niet.En sinds mijn moeder met haar vriend is moet ik me ineens aan regels houden ik moet eerder naar bed alleen omdat me moeder met hem wil bellen of smsen en dan zegt ze dat ze privacy wilt terwijl ze elke dag bij hem is en in het weekend is ze sochtends om 11 uur weg en komt ze soms wel 23.30 thuis in de tussen tijd rond 19.00 brengt ze wel eten naar huis toe want ik ga echt niet bij me moeder en haar vriend thuis eten dat vind ik echt niet leuk. Ik heb ook nog een broertje van 8 en die vind het allemaal niet erg want het maakt hem niet veel uit wat er gebeurt. Ik heb nu wel best wel vaak ruzie met mijn moeder. Ik praat er ook over de vriend van mijn moeder dat ik het niet leuk vind enzo maar ze zegt dat ik me aanstel en als ik Door zeur met dat gezeik dat ik maar bij mijn opa en oma moet WONEN dat wil ik echt niet want mijn opa is echt super super super streng en daar mag ik ook bijna nix. En bij mijn vader wonen kan ook niet. Ik noem hem echt geen stiefvader hij is voor mij maar gwn een vreemdeling. GRAAG tips om weer een band met mijn moeder te krijgen en dat de vriend weggaat

hallo ik ben jaimy en mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes jaar was mijn stiefvader was heel lief voor me maar sindt mijn broertje geboren werd was alles oke dacht ik, maar toen hij twee werd was alles veranderd en ze reageren boos als ik wat zeg of als ik een vraag van hun krijg worden hun ook boos. ik loop er drie jaar mee en er is niks aan gedaan. nu word er wat aan gedaan en daar ben ik blij mee

Hoi De laatste tijd zit me iets dwars,want m'n stiefmoeder zegt telkens dat ik mijn mond moet houden over wat er steeds gebeurd. Zoals: 'jullie zijn een stelletje kut kinderen en nog veel meer gescheld.

Heyy, Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden en heb bij mijn moeder een leuke stiefvader en stiefbroer. Bij mijn vader ligt dat wat anders... Ik heb zeg maar nogal wat vrouwen zien komen en gaan. Maar bij de laatste vrouw was het pas echt mis. Ik kreeg overal de schuld van als er ruzie was, en ik deed alles verkeerd. Ze probeerde me zelfs te heropvoeden. En haar kinderen waren natuurlijk perfect. Daardoor is het vertrouwen in stiefmoeders eigenlijk helemaal weg. Nu heeft mijn vader sinds december vorig jaar weer een vriendin. Die heeft hij pas een paar weken voor de afgelopen zomervakantie aan me voorgesteld. De drie weken dat ik bij mijn vader was, waren dan ook heel confronterend, want ik moest die drie weken ineens met haar samen wonen. Ze is wel heel lief enzo, en geen bemoeial, maar door die ruzie met die laatste stiefmoeder ben ik bang dat ik alles fout doe en voel ik me totaal niet op mijn gemak. Ik wil haar ook niet in de familie hebben eigenlijk, omdat ik heb gezien hoe verdrietig mijn oma was toen die laatste stiefmoeder weg was. Mijn oma waarschuwt hem ook steeds dat hij niet meteen weer moet samenwonen, maar hij luistert niet echt. op FB plaatst mijn vader bijna alleen maar dingen die hij met haar samen doet, en ik word er best wel verdrietig, soms boos en zelfs jaloers van. Hij gaat bijv. naar een peperdure musical, naar Starbucks en tapas eten. Met mij doet hij dat bijna nooit. Mijn vriendin zegt dat ik het een kans moet geven, omdat ik anders mijn vader kwets. Maar dat lukt me gewoon niet. Hebben jullie misschien tips? x M

Mijn stiefmoeder... Als ik het woord stiefmoeder hoor, moet ik gelijk denken aan Assepoester. Namelijk een boze stiefmoeder die haar eigen kinderen de hemel in prijst en haar nietzoeigenkinderen niet ziet staan. Laat dit nou precies de omschrijving zijn van mijn stiefmoeder. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was, vrij kort daarna (4 maanden) kwam er al een nieuwe vrouw ons huis binnen. Deze vrouw kende ik wel, ze kwam wel vaker bij ons over de vloer. Ik woon nu bij mijn moeder en ga om het weekend naar mijn vader en mijn stiefmoeder. Maar ik heb tot nu toe nog nooit een band met mijn stiefmoeder gehad, en dat is volgens haar mijn schuld. Want ik was degene die opstandig was. En als ik het niet was, dan was het volgens haar mijn moeder wel degene die roet in haar eten strooide, omdat mijn moeder er wel wat van zei als ik weer eens huilend thuis kwam. Maar nee, het was nooit haar fout dat we nu zo slecht met elkaar omgaan. Meerdere gesprekken hebben plaatsgevonden, algemene conclusie: - ik lieg te veel - ik manipuleer mijn vader - ik ben een slecht persoon - zij doet alles goed - zij is geweldig in alles etc.. Een paar jaar terug kregen zij en mijn vader een kind. Ik zie hem als mijn eigen broertje, echt een topjong. En hier begon ook het Assenpoester vehaal. Want hij doet alles goed volgens haar. Hij is geweldig en een voorbeeldig kind. En ik?? Ik ben nog steeds de leugenachtige manipulatieve meid die ze nooit in haar leven wilde hebben. Een goed voorbeeld: Als hij (nu 3) tijdens het avondeten op de Ipad filmpjes wilt kijken, geen probleem. Kijk ik of denk ik überhaupt alleen maar aan mijn telefoon en of ik nog berichtjes heb... vlam in de pan. Ik mag dat niet. Want je mag niet op je telefoon tijdens het eten, dat snap ik. Maar blijkbaar is het acceptabel dat een kind van 3 tijdens het eten gewoon Bob de Bouwer kijkt, logisch. En dit soort dingen is nog maar het topje van de ijsberg van wat er allemaal speelt. Tuurlijk, ik zeg niet dat ik alles perfect doe etc. want ik ben nog een kind. Ik ben net 17 en heb nog heel veel fouten te maken en lessen te leren. Maar dat vergeet mijn stiefmoeder wel eens; dat ik nog een kind ben. Ze behandeld me als een kind van 5 tegenover wie ze de baas kan spelen, maar tegelijkertijd verwacht ze dat ik reageer en denk als een volwassene van 40. Ik heb dit bericht geschreven, omdat ik wil laten weten dat ze me niet klein krijgt. Jij leest dit nu en misschien zit jij wel in een soortgelijk schuitje. Maar ik laat me niet gekmaken door haar, waarom zou jij je wel gek laten maken? Het maakt niet uit hoe vaak ze tegen me zegt dat ik lieg, manipuleer of slecht ben. Ik weet beter. Ik ken mezelf nu al 17 jaar en kan met gerust hart zeggen dat ik een hartstikke leuk persoon ben. Zolang ik bij mijn moeder ben, is mijn leven echt top, en dat houd me op de been.