Hooii, Mijn ouders hebben ongeveer 2 maanden geleden verteld dat zij zouden gaan scheiden. Ik en mijn broer zijn toen heel erg geschrokken en ik ben nog steeds best wel verdrietig. Mijn broer gaat hier alles best goed mee om maar ik kan gewoon nog niet me weg vinden. Mijn moeder wilt graag in dit huis proberen te blijven wonen maar mijn vader wil graag in de stad gaan wonen. Ik ben daar wel blij mee want dan ben ik nog bij mijn thuis plek en bij mijn vrienden. In de stad wonen lijkt mij ook erg leuk want dan ben ik ook dichter bij mijn school. Ik woon nu nog gewoon thuis met mijn broer en mijn ouders wisselen af tot mijn ouders beiden een huis hebben. Ik weet nog niet echt hoe ik overal mee om moet gaan.... mijn moeder vertelde me net over deze site en ik hoop dat ik me hier want kan luchten. heeft iemand nog wat tips voor me om hier alles wat meer aan te wennen? Gelukkig hebben mijn ouders geen ruzie en zijn ze niet gemeen naar elkaar. Anoniempje.

Haloo, Mijn ouders zijn al ongeveer 2 jaar gescheiden. Ik woon bij mijn moeder met mijn zusjes . Sinds mijn ouders zijn gescheiden woont mijn vader in Engeland . Ik zie hem niet vaak , en dat vind ik jammer. Mijn vader heeft ook een ziekte Manis Depresief . Dat betekent dat hij soms heel erg blij is , als wij blij zijn dan doen we normaal zoals we blij zijn maar als hij blij is dan is hij heel erg hyper en heel erg blij. Bij verdrietig is dat anders , als wij verdrietig zijn is mijn vader heel erg depressief. Ook kan hij dan maanden alleen maar in bed liggen en dan is opeens weer heel blij . Ook komt hij zijn afspraken niet na , en is hij niet zuinig op zijn geld. In het weekend skype we vaak maar soms ook niet , dan komt hij zijn afspraak niet na dan zijn we erg telurgesteld . Hij kan ook niet komen naar ons want hij heeft niet genoeg geld . Als hij genoeg geld heeft moet mijn moeder ook nog kijken met de dokters of hij kan komen of hij daar niet te slecht voor is. Ik mis hem daardoor ook heel erg. En soms denk ik dat ze gescheiden zijn door de ziekte van me vader . liefs , Anoniempje

ik ben op maannndag en dinsdag en woensdag bij mama. en ik ben op donderdag en vrijdag bij papa. en het wikent doen we om en om. en dat vint ik leuk.

mijn ouders zijn gescheiden en ze doen elkaar alleen maar meer pijn. maar dat is voor mij en mijn broertje heel moeilijk. wat kan ik daar aan doen? groetjes Kimberley

Mijn zusje heeft bij jeugdzorg gezegd dat De vriend van mn moeder Daan haar heeft misbruikt maar dat is niet zo allemaal ingeprent door mijn vader in haar hoofd en ze denkt dan altijd anders (vroeger bij tikkertje dacht ze dat ze haar wilden Slaan.) Maar verder jeugdzorg zegt dat we daan niet meer mogen zien en Daar ben ik kapot van En ben heel boos Op Dakota (m'n zusje.) EN ze scheld me uit voor Hou je bek terwijl we een goeie band hadden vroeger. ik ben echt zo boos dat ik gewoon overstuur werd ik wou niet meer bij haar zijn ze moest weg van mij ik praat ook niet meer tegen haar op dit moment en ik heb mn broer gebeld degene zonder pddnos want die met snapt het denk ik ook niet en dat luchtte wel op om een van de famillieleden te bellen MAAR NIET JE OUDERS die helpen echt niet die doen dan van JA DAT IS OOK ZO nou in dit geval dan dus, en als Daan hier komt Worden we uit huis geplaatst zegt mama Dus het is niet handig en ook een dag voor VALENTIJNSDAG dan hoor je elkaar wat te geven bij elkaar te zijn Dus dat was mn verhaal ik ben nu veel opgeluchter THX VILLA PINEDO

mijn ouders zijn vanaf groep 4 of 5 gescheiden en ik heb sinds 3 of 4 jaar geen contact meer met mijn vader en mijn zusje heeft ook geen contact met hem. met heel veel dingen mis ik hem wel maar natuurlijk hoop ik dat hij komt als ik mijn diploma haal. ik wou hem niet kwijt ik wou niet dat hij weg ging dat hij ging verhuizen maar hij had een nieuwe vriendin en wou perse naar België verhuizen maar zijn vriendin zij dat hij dat niet kon maken maar hij was zo eigen wijs om het wel te doen en een paar jaar geleden is mijn oma overleden toen heb ik hem nog gezien en hadden we nog contact met elkaar maar nu sinds die rechtzaak helemaal niets meer k.u.t. rechtzaak waarom moest hij zo nodig die rechtzaak tegen m'n moeder m'n zusje en mij beginnen? ik begrijp er nog niks van maar ben er nog steeds niet boven op van wat er is gebeurd. ik hoop dat jullie dit niet mee hoeven te maken iemand die je nooit meer ziet of spreekt. p.s het is drie en een half uur tot vier uur rijden voor dat ik bij hem ben en dat alleen heen.

als ik ouders een hele goede mededeling mag geven dan zou ik nooit naar een vreemd land gaan verhuizen want je kind komt er mee te zitten en gaat zich schuldig voelen. de kans op een rechtzaak tegen vermindering van de alimitatie is ook groter dan in nederland. p.s. ik spreek uit ervaring heb het zelf vorig jaar meegemaakt en dat is niet leuk!!!! weet wat je je kind aan doet!!!!!!!!!!!!!

Ik voelde me zo verschrikkelijk toen ik laatst iemand hard hoorde huilen toen ik buiten op straat liep. Net toen ik de bocht om liep, zag ik dat het een meisje was, waarmee ik op de basisschool heb gezeten. Haar ouders zijn net ongeveer een maand gescheiden en ze stond huilend bij haar vaders auto te vragen of hij nog even kon wachten. Ik zag haar vader 'nee' schudden en boos kijken, het meisje ging nog harder huilen en zei dat ze bij haar moeder bleef. Ik wist precies hoe ze zich voelde, dat je ouders niet meer samen in een ruimte kunnen en jij dan moet kiezen. Ze zetten jou er tussenin. Ik voelde me zo schuldig dat ik niks voor haar kon doen, dat ik haar niet kon troosten of helpen. Ik kon alleen maar voorbij lopen en genadeloos toekijken hoe zij moest kiezen tussen haar ouders.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 jaar oud was, ik heb altijd bij mijn moeder gewoond. Samen met mijn broer, gewoon gezellig met zijn 3. Ik heb jarenlang weinig tot geen contact gehad met mijn vader. Hij ging opnieuw trouwen en haar kinderen waren alles op dat moment voor hun, dus onze foto's werden uit de lijstjes van de muur gehaald en haar kinderen kwamen erin. Op dat moment voelde ik mij zo niet welkom daar, dat het contact heel minimaal is geweest. Op dit moment zijn mijn broer en ik uit huis, wij hebben nog een halfjaar samengewoond. Nu woon ik met mijn vriend samen :) en dit bevalt primaaa! Lekker doen waar je zelf zin aan hebt, 1x in de week spreek ik met mijn moeder af om een dag gezellig iets te gaan doen. En mn vader? hmm, die band wordt nooit meer hersteld zoals het eigenlijk tussen een vader-dochter zou moeten zijn.. maar daar heeft die destijds zelf voor gekozen, en ik zie hem als een kennis. Er is geen gevoel bij alsof het mijn vader is..

Mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden en nog geen 3 maanden later had mijn vader al een andere vriendin. Ik kan het gewoon niet met haar vinden en ik voel me niet welkom bij beide ouders. Mijn ouders praten niet met elkaar en alles moet via de rechter en ze maken veel ruzie. Ook heb ik een jonger zusje en ik zie dat ze nog steeds pijn heeft en dat doet mij echt zeer.. Ik weet dat het al lang geleden is maar het doet me nog steeds onwijs veel pijn! Ook heb ik veel dingen gedaan waar ik nu spijt van heb.. Ik weet niet meer wat ik moet doen en ik hoop dat iemand mij kan helpen! Of in ieder geval iemand die snapt wat ik bedoel en hoe ik me voel!