Hoe sorg ik er dat de vriend van mijn moeder niet vlipt een niet mij pijn doet

Mijn ouders zijn al vanaf mijn derde gescheiden en ik kan me niets meer herinneren van hun tijd samen en ik denk dat dat zo goed is maar ik heb een stiefmoeder en ze is aardig maar soms irritant en ze kan baasig doen en me vader kiest altijd haar kant ben ik de enige die het voelt

Mijn vader is net gaan wonen in zijn eigen huis met mijn bonus moeder. Ik ben daar net twee weken geweest en keek daar naar een muur zonder behang. Ik slaap tussen de verhuisdozen en er is geen badkamer dus moest ik bij mijn opa en oma douchen. Mijn broertje kan niet op zijn kamer dus moet slapen op de logeerkamer. Zijn er tips?

Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden. Ze hadden geen ruzie, maar mijn vader wilde gewoon niet meer. Sinds een paar jaar weet ik dat hij eigenlijk bij een andere vrouw wilde wonen; na de scheiding ging hij meteen samenwonen, hij vertelde veel over haar enzo...ik vond haar eigenlijk best aardig. Wel af en toe een beetje streng, ze verwachtte soms te veel van mij en vooral mijn zusje terwijl we best jong waren. Na een jaar gingen we verhuizen, en toen ik 8 was kreeg ik een halfzusje. Het was wel overduidelijk dat ze veel meer van haar hield maarja. Maar ze behandelde haar steeds meer anders, ze verwachtte niks van haar, alles was prima enzo. En ze werd steeds meer boos op mijn zusje en mij. Tot mijn halfzusje kon praten. Dan klikte ze alles, zei dat we alles verkeerd deden en hadden gedaan terwijl zei het deed. En m'n stiefmoeder en vader geloven dat ook. Mijn stiefmoeder echt dat ze een koningin is en haar dochter de prinses. En ze manipuleert mijn vader. Ze zegt de hele tijd wat wij verkeerd doen, altijd negatief, en dan zorgt ze dat mijn vader boos wordt op ons. Maar wat zij verkeerd vind aan ons doen zij en mijn halfzusje 10x zo erg. Als ik 1 keer boos kijk is dar meteen een probleem, terwijl zij alleen maar boos is en m'n halfzusje de hele tijd nep zit te huilen. Mijn zusje begint bang te worden voor mijn stiefmoeder, en ik word een beetje wanhopig. Want steeds als ik de blik haar ogen zie als ze boos word haat ik haar intens. En ik wil niet dat mijn vader verdrietig Tips?

Hoii, ik ben 15 jaar en mijn ouders zijn op de helft van de zwangerschap van mij al uit elkaar gegaan. Ik heb altijd bij mijn moeder gewoond en ben om het weekend bij mijn vader, ze wonen ver bij elkaar vandaan. Omdat ik eigenlijk dus nooit bij mijn vader ben heb ik hier dus vrijwel geen sociale kring. Ik zit nu (ivm) zomervakantie 3 weken hierzo bij mijn vader. Ik ben er nu 3 dagen en ik merk dat ik het heel lastig vind om iets te doen met mijn tijd. Ik zit zo ongeveer 23 uur van de dag op mijn kamer en ben alleen maar beneden om te eten. Ik bel de hele dag met vrienden en een vriendin waarmee ik vandaag aan het bellen was kwam mijn moeder tegen dus die ging eventjes naar haar toe zodat ik hoi kon zeggen. Naja ik dat gedaan enzo en mijn moeder zegt voor de grap ‘Ja hier is het wel gezellig.’ Toen schoot ik eventjes vol en werd het te veel. Ik wil graag iets doen maar ik weet niet met wie omdat ik dus eigenlijk niemand ken hier. Zijn er mensen met tips? Word gewaardeerd!! PS: Sorry voor het lange verhaal maar ik wilde graag eventjes wat context geven.

Mijn ouders schelden heel vaak kan je daar me helpen

Ik heb gescheiden ouders. Mijn moeder heeft sinds 3 jaar een nieuwe vriend. Ze hebben samen een zoontje van 2,5 jaar. Mijn bonus vader wil mij vaak vertellen hoe 'dom' mijn eigen papa is. Hij zei laatst je hebt een '*' vader en jij bent net zo dom als je vader. Ik wil niet horen wat hij van mijn vader vindt. Mijn bonus vader is eigenlijk altijd boos en gemeen. Wat moet ik doen?

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dit schrijf, maar ik moet het gewoon even kwijt. Ik ben 17 jaar en mijn ouders zijn gescheiden. Ik heb altijd geprobeerd om gewoon door te gaan, maar ik merk dat alles me de laatste tijd te veel wordt. School gaat slecht en ik heb veel stress. Daarnaast heb ik werk, voetbal en alles eromheen, waardoor het soms voelt alsof ik geen moment rust heb. Mijn moeder en stiefvader gaan trouwen. Voor anderen is dat misschien iets moois, maar voor mij voelt dat heel anders. Op vakantie is mijn stiefvader boos geworden en dat heeft me echt geraakt. Sindsdien weet ik niet goed hoe ik me daarbij moet voelen. Ik twijfel ook heel erg waar ik wil wonen. Bij mijn moeder voel ik me niet altijd fijn, maar bij mijn vader weet ik ook niet of dat is wat ik wil. Eigenlijk zou ik het liefst op mezelf wonen, maar ik ben pas 17 en dat is gewoon niet haalbaar. Ik merk dat ik steeds meer vastloop en ik weet gewoon niet meer wat de juiste keuze is. Zijn er meer mensen die dit herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?

Mijn ouders vinden elkaar niet meer leuk en mijn mama heeft nog een dochter en zij pest mij altijd mijn vader zegt dat het niet lief is van haar om mij te pesten maar mijn mama zegt dat ze maar speelt maar ze laat me huilen en ik weet niet wat te doen 😭

Mijn vader had een ruzie een paar weken of maanden met zijn vriendin en nu gaan ze misschien weer samen wonen en dat wil ik niet ik wil gewoon met mijn broer en vader wonen. Hebben jullie tips?